中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 东游记 正文

第二回(东游记)拼音版、注音及读音

东游记

  第二回拼音版、注音及读音:

出处:东游记

dì èr huí

第二回

  

  

   què shuō lǎo jūn zhě,tài shàng lǎo jūn yě。zì hùn tún kāi pì,lěi shì huà shēn ér lái,yǒu dàn shēng zhī sì,dài shāng tāngzhōu shí,fēn shén huà qì,shǐ jì tāi yú miào wáng nǚ bā shí yī suì,jì wǔ dīng gēng chén èr yuè shí wǔ rì chǒu shí,jiàng dàn yú chǔ zhī kǔ xiàn lài xiāng qū rén lǐ,cóng mǔ zuǒ yè chū,shēng yú lǐ shù xià,zhǐ shù yuē:" cǐ wú xìng yě"。shēng shí bái shǒu,miàn huáng bái sè,é yǒu cān tiān wén lǐ,rì yuè jiǎo xuán,zhǎng ěr duǎn mù,bí chún gǔ shuāng zhù,ěr yǒu sān lòu,měi zī xū,guǎng é shū chǐ,fāng kǒu,zú tà dì zhī,shǒu bà tiān gān,xìng lǐ míng ěr,zì bó yáng,hào yuē lǎo zi,yòu hào yuē lǎo dān 。

  却说老君者,太上老君也。自混饨开辟,累世化身而来,有诞生之四,迨商汤、周时,分神化气,始寄胎于妙王女八十一岁,暨武丁庚辰二月十五日丑时,降诞于楚之苦县赖乡曲仁里,从母左腋出,生于李树下,指树曰:“此吾姓也”。生时白首,面黄白色,额有参天纹理,日月角悬,长耳短目,鼻纯骨双柱,耳有三漏,美髭须,广额疏齿,方口,足踏地支,手把天干,姓李名耳,字伯阳,号曰老子,又号曰老聃 。

   zhōu wén wáng wèi xī bó,zhào wèi shǒu cáng shǐ。wǔ wáng shí,shǐ wèi zhù xià shǐ。chéng wáng shí,réng wèi zhù xià shǐ,áo yóu xī jí tiān zhú děng zhū guó。kāng wáng shí,hái guī yú zhōu,hòu fù áo yóu kāi huà xī yù。nǎi yǐ zhōu wáng sān shí sān nián,jià qīng niú chē,chū hán gǔ guān。shǒu guān lìng yǐn xǐ zhī zhī,qiú dé zhēn dào。

  周文王为西伯,召为守藏史。武王时,使为柱下史。成王时,仍为柱下史,遨游西极天竺等诸国。康王时,还归于周,后复遨游开化西域。乃以周王三十三年,驾青牛车,出函谷关。守关令尹喜知之,求得真道。

   yǐn xǐ,zì gōng wén,tiān shuǐ rén,chū mǔ dāng rèn shēn,mèng tiān shàng jiàng chì wén shàng shēn。fù xǐ。shēng shí,dàn jiàn jiā zhōng lù dì zì shēng lián huā biàn mǎn。jí zhǎng,yǎn yǒu bái jīng,ān xíng,cháng xū chuí jiān xià xiōng táng,shì yǒu tiān shén zhī mào。shǎo hào xué,shàn tiān wén。zhōu kāng wáng shí wéi dài fū,yǎng guān gān xiàng,jiàn dōng fāng yǒu zǐ qì xiāng lián,zhī yǒu shèng rén dāng dù guān ér xī,nǎi qiú wèi hán gǔ guān lìng。yù duì guān lì sūn jǐng yuē:" ruò yǒu xíng róng shū sú,chē fú yú dāng guò guān suǒ yù yì cháng,dāng wù sè jī zhī。"

  尹喜,字公文,天水人,初母当妊娠,梦天上降赤纹上身。父喜。生时,但见家中陆地自生莲花遍满。及长,眼有白精,安形,长须垂肩下胸膛,似有天神之貌。少好学,善天文。周康王时为大夫,仰观乾象,见东方有紫气相连,知有圣人当度关而西,乃求为函谷关令。预对关吏孙景曰:“若有形容殊俗,车服舆当过关所遇异常,当物色迹之。”

   zhōu wáng sān shí sān nián,qī yuè shí èr jiǎ zǐ,lǎo jūn guǒ chéng bái yú,jià qīng niú,xú jiǎ wèi yù,yù dù guān。guān lì rù bái xǐ。xǐ yuē:" jīn wǒ dé jiàn shèng rén yǐ!" jí cháo fú chū yíng,guì fú kòu tóu。yāo zhī yuē:" yuàn qǐng liú shén jià。"

  周王三十三年,七月十二甲子,老君果乘白舆,驾青牛,徐甲为御,欲度关。关吏入白喜。喜曰:“今我得见圣人矣!”即朝服出迎,跪伏叩头。邀之曰:“愿请留神驾。”

   lǎo jūn xiè yuē:" wú pín jiàn lǎo zhuō,jū zhù guān dōng,jīn wǎng guān xī,zàn wǎng qǔ xīn,jūn hé gù jiàn liú?qiě gào bié。"

  老君谢曰:“吾贫贱老拙,居住关东,今往关西,暂往取薪,君何故见留?且告别。”

   xǐ fù qǐ shǒu yuē:" dà shèng qǐ shì qǔ xīn rén?zhī shèng rén dāng lái xī yóu,sī mù yǒu rì,yuàn shǎo qì shén jià。"

  喜复稽首曰:“大圣岂是取薪人?知圣人当来西游,思慕有日,愿少憩神驾。”

   lǎo jūn yuē:" jiān guān dào lù,wén yǒu gǔ xiān shēng,shàn rén wú wéi,yǒng yǒu mián mián,shì yǐ shēn jiù dào。jīng lì guān,zi hé gù liú yé?"

  老君曰:“间关道路,闻有古先生,善人无为,永有绵绵,是以身就道。经历关,子何故留耶?”

   xǐ yòu yuē:" jīn guān dà shèng,shén zī jiǒng jué,nǎi tiān shàng zhī zhì zūn,biān lì hé zú guà chǐ?yuàn bú jiàn qì,shǎo chuí āi mǐn。"

  喜又曰:“今观大圣,神姿迥绝,乃天上之至尊,边吏何足挂齿?愿不见弃,少垂哀悯。”

   lǎo jūn yuē:" zi hé suǒ jiàn ér zhī?"

  老君曰:“子何所见而知?”

   xǐ yuē:" qù dōng shí yuè,tiān shèng xīng xī xíng guò áng,zì jīn yuè shuò róng fēng sān zhì,dōng fāng zhēn qì,fú shǐ lóng shé ér xī jí,cǐ dà shèng rén zhī zhēng,gù zhī bì yǒu shèng rén dù guān。"

  喜曰:“去冬十月,天圣星西行过昂,自今月朔融风三至,东方真气,伏始龙蛇而西及,此大圣人之征,故知必有圣人度关。”

   lǎo jūn yí rán xiào yuē:" shàn zāi!zi jì zhī wú,wú yì yǐ zhī zi yǐ。zi yǒu shén tōng zhī jiàn,dāng de dù shì yě。"

  老君怡然笑曰:“善哉!子既知吾,吾亦已知子矣。子有神通之见,当得度世也。”

   xǐ zài bài yuē:" gǎn wèn dà shèng xìng zì,kě dé wén hū?"

  喜再拜曰:“敢问大圣姓字,可得闻乎?”

   lǎo jūn yuē:" wú xìng zì miǎo miǎo,cóng jié zhì cǐ,fēi kě jǐn shuō。jīn xìng lǐ,zì bó yáng。"

  老君曰:“吾姓字渺渺,从劫至此,非可尽说。今姓李,字伯阳。”

   xǐ yú shì jiù guān shě,shè zuò gōng yǎng,xíng dì zǐ lǐ。lǎo jūn nǎi wèi xǐ liú guān xià bǎi yú rì,jǐn chuán yǐ què wài xiū zhēn zhī fǎ。

  喜于是就官舍,设座供养,行弟子礼。老君乃为喜留关下百余日,尽传以却外修真之法。

   shí lǎo jūn zhī yù zhě xú jiǎ,shǎo qīng yú lǎo jūn yuē yuē:" yuàn yán qián zhì guān shí,dāng de qī bǎi sān shí wàn qián。" jiǎ jiàn lǎo jūn yán,dào yuǎn pò,jí qiú suǒ qián,lǎo jūn wèi yuē:" wú wǎng ér qǔ zhū guó yuǎn,dāng yǐ huáng jīn wèi zhí shǎng nǐ。" jiǎ rú yuē。

  时老君之御者徐甲,少倾于老君约曰:“愿言钱至关时,当得七百三十万钱。”甲见老君言,道远迫,亟求索钱,老君谓曰:“吾往而取诸国远,当以黄金为值赏你。”甲如约。

   jí zhì guān,fàn qīng niú yú yě。lǎo jūn yù shì zhī,nǎi yǐ jí xiáng cǎo huà wéi yī měi nǚ,xíng zhì mù niú zhī suǒ,yù xíng yǐ yán xì jiǎ。jiǎ huò zhī,yù liú,suì fù qián yuē。nǎi yì guān lìng,sòng lǎo jūn,suǒ yòng qián,lǎo jūn wèi jiǎ yuē:" rǔ suí wǒ èr bǎi yú nián,rǔ jiǔ yīng sǐ,wú yǐ tài xuán shēng fú yǔ rǔ,suǒ yǐ dé shēng zhì jīn rì。rǔ hé bù niàn cǐ,ér nǎi sòng wú?" yán qì,fú zì jiǎ kǒu zhōng fēi chū,dān zhuàn rú xīn。jiǎ jí chéng yī tuán bái gǔ。

  及至关,饭青牛于野。老君欲试之,乃以吉祥草化为一美女,行至牧牛之所,欲行以言戏甲。甲惑之,欲留,遂负前约。乃诣关令,讼老君,索佣钱,老君谓甲曰:“汝随我二百余年,汝久应死,吾以太玄生符与汝,所以得生至今日。汝何不念此,而乃讼吾?”言讫,符自甲口中飞出,丹篆如新。甲即成一团白骨。

   xǐ nǎi wèi jiǎ kòu tóu,qǐng shè qí zuì,yǐ qiú gēng shēng,lǎo jūn fù yǐ tài xuán shēng fú tóu zhī,jiǎ jí lì shēng。xǐ nǎi yǐ qián cháng jiǎ ér lǐ qiǎn zhī。

  喜乃为甲叩头,请赦其罪,以求更生,老君复以太玄生符投之,甲即立生。喜乃以钱偿甲而礼遣之。

   yī rì,lǎo jūn wèi xǐ yuē:" wú xī gào nǐ gǔ xiān shēng zhě,jí wú zhī shēn,cháng huà hū zhú qián,jīn jiāng suì yǒu hái hū?wú,wú yú jīn yóu yǐ!"

  一日,老君谓喜曰:“吾昔告你古先生者,即吾之身,尝化乎竺乾,今将遂有还乎?无,吾于今游矣!”

   xǐ kòu tóu qǐng shì xíng。

  喜叩头请侍行。

   lǎo jūn yuē:" wú yóu hū tiān dì zhī biǎo,yóu hū míng míng zhī jiān,sì wéi bā jí,shàng xià wú jì。nǐ yù suí wú,yān kě dé hū?"

  老君曰:“吾游乎天地之表,游乎冥冥之间,四维八极,上下无际。你欲随吾,焉可得乎?”

   xǐ yuē:" rù huǒ fù tāng,xià dì shàng tiān,huī shēn méi mìng,yuàn suí dà xiān。"

  喜曰:“入火赴汤,下地上天,灰身没命,愿随大仙。”

   lǎo jūn yuē:" rǔ nán,dāng xiāng hé dào fǎ dàng chéng,suī rán shòu dào rì qiǎn,wèi néng tōng shén,ān dé biàn huà suí wú zhī shēn?rǔ dāng qīng xiū cǐ dào,rì jiǔ zì rán jí kě chéng dào,xíng huà zhū guó yǐ。"

  老君曰:“汝难,当相合道法当成,虽然受道日浅,未能通神,安得变化随吾之身?汝当清修此道,日久自然即可成道,行化诸国矣。”

   yú shì fù yǐ dào dé wǔ dīng yán shòu zhī,qī yǐ qiān rì zhī wài,kě xún wú yú shǔ,qīng yáng zhī sì yě。yán qì,sǒng shēn kōng zhōng,zuò yún huá zhī shàng,miàn fàng wǔ míng,shēn xiàn jīn guāng,dòng rán shí fāng,rǎn rǎn dān kōng guāng zhú,guǎn shè wǔ sè yún xiàn,liáng jiǔ nǎi méi。xǐ mù duàn yún xiāo,tì wèi zuǎn liàn。qí rì jiāng hé fàn zhǎng,shān chuān zhèn dòng,yǒu wǔ sè guāng shè tiān,tài wēi biàn jí sì fāng。xǐ suì jiāng lǎo jūn suǒ shuō lǐ guó xiū shēn zhī fǎ,qù shē miè yù zhī yán,xù ér biān zhī,wèi sān shí liù zhāng,míng yuē xī shēng jīng。xǐ nǎi píng jué rén shì,sān nián zhī nèi,xiū liàn dān gǒng,fán suǒ shòu shū,xī zhēn qí miào。nǎi zì zhù shū jiǔ piān,hào guān yǐn zi。zhì èr shí wǔ nián,wǎng xī shǔ,xún qīng yáng zhī sì。

  于是复以道德五丁言授之,期以千日之外,可寻吾于蜀,青羊之肆也。言讫,耸身空中,坐云华之上,面放五明,身现金光,洞然十方,冉冉丹空光烛,馆舍五色云现,良久乃没。喜目断云霄,涕位纂恋。其日江河泛涨,山川震动,有五色光射天,太微遍及四方。喜遂将老君所说理国修身之法,去奢灭欲之言,叙而编之,为三十六章,名曰《西升经》。喜乃屏绝人事,三年之内,修炼丹汞,凡所授书,悉臻其妙。乃自著书九篇,号《关尹子》。至二十五年,往西蜀,寻青羊之肆。

   lǎo jūn yǐ jiǎ yín bù shēng tiān,zhì yǐ mǎo suì fù cóng tài wēi gōng fēn shēn,jiàng shēng shǔ guó dà guān lǐ shì zhī jiā。yǐ xiān chì qīng lóng huà shēng wèi yáng,sè rú qīng jīn,cháng zài tīng shēng yīng ér zhī cè,ài wán wú shù。hū yī rì shī yáng,tóng zǐ xún mì dé yú shì sì。xǐ zhì,biàn wèn jū rén,wú qīng yáng sì zhě。hū jiàn tóng zǐ qiān yáng,yīn zì jiě yuē:" jì yǒu qīng yáng,fù zài shì sì,shèng shī suǒ yuē qí zài cǐ yé?" yīn wèn:" cǐ shuí jiā yáng?qiān yù hé wǎng?"

  老君以甲寅部升天,至乙卯岁复从太微宫分身,降生蜀国大官李氏之家。已先敕青龙化生为羊,色如青金,常在听生婴儿之侧,爱玩无数。忽一日失羊,童子寻觅得于市肆。喜至,遍问居人,无青羊肆者。忽见童子牵羊,因自解曰:“既有青羊,复在市肆,圣师所约其在此耶?”因问:“此谁家羊?牵欲何往?”

   tóng zǐ dá yuē:" wǒ jiā dà rén shēng yī zi,ài wán cǐ yáng。shī qù liǎng rì,ér tí bù zhǐ。jīn yǐ fù dé yù huí jiā。"

  童子答曰:“我家大人生一子,爱玩此羊。失去两日,儿啼不止。今已复得欲回家。”

   xǐ jí zhǔ yuē:" yuàn wèi gào dà rén zhī zǐ yún,yǐn xǐ zhì yǐ!"

  喜即嘱曰:“愿为告大人之子云,尹喜至矣!”

   tóng zǐ rú qí yán,rù gào ér。ér jí zhèn yī ér qǐ yuē:" lìng xǐ qián lái。"

  童子如其言,入告儿。儿即振衣而起曰:“令喜前来。”

   xǐ rù qí jiā,tíng yǔ hū rán gāo dà,yǒng chū yī lián huā zhī zuò,jiàn huà shù zhàng bái jīn zhī shēn,guāng míng rú rì,dǐng shàng huí guāng,jiàn qī yào zhī guān,yī chén jīng zhī fú,pī jiǔ sè lí luó zhī pèi,zuò yú lián huā zhī shàng。jǔ jiā jiàn zhī jù jīng guài。ér yuē:" wú lǎo jūn yě。tài wēi shì zhái,zhēn yī wèi shēn,tài hé jiàng jīng,yào pò wéi rén,zhǔ kè xiāng yīn,hé nǎi guài yě。"

  喜入其家,庭宇忽然高大,涌出一莲花之座,见化数丈白金之身,光明如日,顶上回光,建七曜之冠,衣晨精之服,披九色离罗之帔,坐于莲花之上。举家见之俱惊怪。儿曰:“吾老君也。太微是宅,真一为身,太和降精,曜魄为人,主客相因,何乃怪也。”

   xǐ xīn xǐ wú liàng,qǐ shǒu yán yuē:" bù yì jīn rì fù fèng tiān yán。"

  喜欣喜无量,稽首言曰:“不意今日复奉天颜。”

   lǎo jūn yuē:" wú xiàng liú zi zhě,yǐ zi xiū shì wèi jiǔ,shēn rǎn ēn ài,chū shòu jīng jué,wèi kè chéng gōng,shì yǐ dài zi yú cǐ。jīn zi bǎo xíng liàn qì,yǐ zào zhēn miào,xīn jié zǐ luò,miàn yǒu shén guāng jīn míng biǎo yú xuán pǔ,yù zhá xì yú zǐ fáng qì cān tài jí,jiě xíng hé zhēn yǐ。"

  老君曰:“吾向留子者,以子修世未久,深染恩爱,初受经诀,未克成功,是以待子于此。今子保形炼气,已造真妙,心结紫络,面有神光;金名表于玄圃,玉札系于紫房;气参太极,解形合真矣。”

   jí mìng zhào sān jiè zhòng zhēn,zhū tiān dì jūn,shí fāng shén wáng,jì zhū xiān zhòng。qǐng kè jìng kōng ér zhì,gè zhí xiāng huā,qǐ shǒu tīng mìng。lǎo jūn chì wǔ lǎo shàng shì,sì jí jiān zhēn,shòu xǐ yù cè quán wén,hào wén shǐ xiān shēng,wèi wèi wú shàng zhēn rén,jū èr shí sì tiān zhèng zhī shàng tǒng lǐng bā wàn xiān zhēn,fēi téng xū kōng,cān shì lóng jià。qí jiā cháng yòu èr shí yú kǒu,jí shí bá kōng shēng tiān。

  即命召三界众真,诸天帝君,十方神王,洎诸仙众。顷刻净空而至,各执香花,稽首听命。老君敕五老上市,四极监真,授喜玉册全文,号文始先生,位为无上真人,居二十四天正之上;统领八万仙真,飞腾虚空,参侍龙驾。其家长幼二十余口,即时拔空升天。

   zhì jìng wáng shí liù nián,kǒng zǐ wèn dào yú lǎo dān。lǎo zǐ yuē:" liáng jiǎ shēn cáng ruò xū,shèng dé róng mào ruò yú。"

  至敬王十六年,孔子问道于老聃。老子曰:“良贾深藏若虚,盛德容貌若愚。”

   kǒng zǐ tuì ér tàn yuē:" niǎo wú zhī qí néng fēi,yú wú zhī qí néng yóu,lóng xīng fēng yún zhī zhōng,wú bù zhī qí shàng xià。lǎo zi qí lóng hū?"

  孔子退而叹曰:“鸟吾知其能飞,鱼吾知其能游,龙兴风云之中,吾不知其上下。老子其龙乎?”

   liè wáng sān nián guò qín,qín xiàn gōng wèn yǐ lì shǔ。suì chū sàn guān。nǎn wáng jiǔ nián,fù chū sàn guān,fēi shēng kūn lún。qín shí jiàng shǎn hé zhī bīn,hào hé shàng gōng,shòu dào yú ān qī shēng。hàn wén dì shí,hào guǎng chéng zǐ。wén dì hǎo lǎo jūn zhī zhǐ,qiǎn shǐ zhào wèn zhī,gōng yuē:" dào zūn dé guì,fēi kě yáo wèn。" dì jí mìng jià yì zhī。dì yuē:" pǔ tiān zhī xià,mò fēi wáng tǔ shuài tǔ zhī bīn,mò fēi wáng chén。tiān xià yǒu sì dà,wáng jū yī yě。zi suī yǒu dào,yì zhèn mín yě。bù néng qū,hé nǎi gāo hū,zhèn néng shǐ rén pín jiàn fù guì,zi zhī zhī hū?" gōng nǎi fù zhǎng rǎn rǎn zài xū kōng zhōng,rú yún zhī jià,qù dì bǎi yú chǐ ér zhǐ yú xuán xū。liáng jiǔ,fǔ ér dá yuē:" jīn shàng bù zài tiān,zhōng bù lèi rén,xià bù jū dì,hé mín zhī yǒu?bì xià yān néng lìng fù guì pín jiàn hū?" dì nǎi wù,zhī shì shén rén,xià niǎn qǐ shǒu xiè lǐ。shòu dì dào dé jīng。

  烈王三年过秦,秦献公问以历数。遂出散关。赧王九年,复出散关,飞升崑崙。秦时降陕河之滨,号河上公,授道于安期生。汉文帝时,号广成子。文帝好老君之旨,遣使诏问之,公曰:“道尊德贵,非可遥问。”帝即命驾诣之。帝曰:“普天之下,莫非王土;率土之滨,莫非王臣。天下有四大,王居一也。子虽有道,亦朕民也。不能屈,何乃高乎,朕能使人贫贱富贵,子知之乎?”公乃附掌冉冉在虚空中,如云之驾,去地百余尺而止于玄虚。良久,俯而答曰:“今上不在天,中不类人,下不居地,何民之有?陛下焉能令富贵贫贱乎?”帝乃悟,知是神人,下辇稽首谢礼。授帝《道德经》。

   chéng dì shí,jiàng qǔ yáng quán,shòu yú jí tiān xià zhēn lù。zhāng dì shí,shòu yú jí yī bǎi bā shí bā jiè。ān dì shí jiàng,shòu liú shè" zuì fú xīn kē"。shùn dì shí jiàng,shòu tiān shī sān dòng jīng lù。huán dì shí,jiàng tiān tāi,shòu wàn nián xiān shàng qīng dà bǎo bā dòng zhū jīng。míng dì shí,jiàng sōng shān,shòu tiān shī guān zhù zhī xīn kē děng jīng。táng gāo zǔ shí,jiàng yáng jiǎo shān,yǔ yán shàn xíng,táng gōng shòu mìng fú。xuán zōng tiān bǎo chū,jiàng dān fèng mén,dì qīn xiǎng zhī xīng qìng gōng,shàng yòu jiàng yǔ tián tóng xiù,yǐ hán gǔ suǒ cáng jīn jiǎ xiāng chuán。yòu jiàng yǔ wáng yuán zhēn miào zhēn fú。sòng zhèng hé èr nián,jiàng huá yáng dòng tiān,shòu liáng xiān shēng jiā jù tiān tóng hù mìng jīng。gài wú shì bù chū,xiān chén jié ér dài huà,hòu wú jí ér cháng cún yǐn xiǎn mò cè,biàn huà wú qióng,pǔ dù tiān rén,bù kě jù shù。

  成帝时,降曲阳泉,授于吉《天下真录》。章帝时,授于吉一百八十八戒。安帝时降,授刘赦“罪福新科”。顺帝时降,授天师《三洞经录》。桓帝时,降天台,授万年先《上清大宝》八洞诸经。明帝时,降嵩山,授天师冠注之《新科》等经。唐高祖时,降羊角山,语言善行,唐公授命符。玄宗天宝初,降丹凤门,帝亲享之兴庆宫,上又降语田同秀,以函谷所藏金甲相传。又降语王元真妙真符。宋政和二年,降华阳洞天,授梁先生《加句天童护命经》。盖无世不出,先尘劫而待化,后无极而常存;隐显莫测,变化无穷,普度天人,不可具述。

   shǐ yún: lǎo zi xī shēng zhī shí,wǔ sè guāng guàn zǐ wēi。zhāo wáng lìng tài shǐ zhàn zhī yún:" dāng yǒu shèng rén xī qù,qiān nián zhī wài,shēng jiào fǎn běi,cǐ xī huà zhī zhào yě。" zì zhāo wáng jiǎ yín zhì hàn yǒng píng,lèi qiān nián,wèi xù bó wù zhì yún。táng gāo zǔ wǔ dé èr nián,pǔ zhōu rén gào shàn xíng yú yáng jiǎo shān,jiàn bái yī fù lǎo hū shàn xíng yuē:" wèi wǒ gào táng tiān zǐ yán,wèi lǎo jūn jí qí zǔ yě。" gāo zǔ yīn lì miào,gāo zōng zhuī zūn yuán xuán huáng dì míng huáng wèi zhù dào dé zhēn jīng。

  史云:老子西升之时,五色光贯紫微。昭王令太史占之云:“当有圣人西去,千年之外,声教返北,此西化之兆也。”自昭王甲寅至汉永平,累千年,为续博物志云。唐高祖武德二年,普州人告善行于羊角山,见白衣父老呼善行曰:“为我告唐 天子言,为老君即其祖也。”高祖因立庙,高宗追尊元玄皇帝;明皇为注《道德真经》。

  

  ***

   wǎn qiū xiān shēng zhě,fú zhì mìng wán dé dào。zhì yīn tāng zhī mò shì,yǐ qiān yú suì。yǐ fāng chuán dì jiāng ruò chūn fú zhī,zhì bǎi nián,shì zhī rú yī shí suì tóng yú。péng zǔ shī zhī,shòu qí fāng sān shǒu。cǐ lǎo jūnwǎn qiū zhī chū chù,kāi yǐn dào jiào zhī yuán liú yě。

  宛邱先生者,服制命丸得道。至殷汤之末世,已千余岁。以方传弟姜若春服之,至百年,视之如一十岁童于。彭祖师之,受其方三首。此老君、宛邱之出处,开引道教之源流也。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章