中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 二刻拍案惊奇 正文

叙(二刻拍案惊奇)拼音版、注音及读音

二刻拍案惊奇

  叙拼音版、注音及读音:

出处:二刻拍案惊奇

   cháng jì bó wù zhì yún:" hàn liú bāo huà yún hàn tú,jiàn zhě jué rè yòu huà běi fēng tú,jiàn zhě jué hán。" qiè yí huà běn fēi zhēn,hé yuán zhì shì?rán yóu yuē rén zhī jiàn wèi zhī yě。shèn ér sēng yáo diǎn qíng,léi diàn pò bì wú dào xuán huà diàn nèi wǔ lóng,dà yǔ zhé shēng yān wù。shì jiāng zhí huà wéi zhēn,zé jì bù kě,ruò yún yàn yě,bù yǐ shèng yú zhēn zhě hū?rán zé cāo gū zhī jiā,yì ruò shì yān zé yǐ yǐ。

  尝记《博物志》云:“汉刘褒画《云汉图》,见者觉热;又画《北风图》,见者觉寒。”窃疑画本非真,何缘至是?然犹曰人之见为之也。甚而僧繇点晴,雷电破壁;吴道玄画殿内五龙,大雨辄生烟雾。是将执画为真,则既不可,若云赝也,不已胜于真者乎?然则操觚之家,亦若是焉则已矣。

   jīn xiǎo shuō zhī xíng shì zhě,wú lǜ bǎi zhǒng,rán ér shī zhēn zhī bìng,qǐ yú hào qí。zhī qí zhī wèi qí,ér bù zhī wú qí zhī suǒ yǐ wéi qí。shě mù qián kě jì zhī shì,ér chí wù yú bù lùn bù yì zhī xiāng,rú huà jiā zhī bù tú quǎn mǎ ér tú guǐ mèi zhě,yuē:" wú yǐ hài tīng ér zhǐ ěr。" fū liú yuè shí qīng xiào chuī jiā,shàng néng shǐ qún hú liú tì,jiě wéi ér qù。jīn jǔ wù tài rén qíng,zì qí diǎn rǎn,ér bù néng shǐ rén yù gē yù qì yú qí jiān。cǐ qí qí yǔ fēi qígù bù dài zhì zhě ér hòu zhī zhī yě。zé wèi zhī jiě yuē:" wén zì nán huáchōng xū,yǐ duō yù yán xià zhì fēi yǒu xiān shēngféng xū gōng zǐ,ān suǒ de qí zhēn zhě ér xún zhī?" bù zhī cǐ yǐ wén shèng,fēi yǐ shì shèng yě。zhì yǎn yì yī jiā,huàn yì ér zhēn nán,gù bù kě xiāng héng ér lùn yǐ。jí rú xī yóu yī jì,guài dàn bù jīng,dú zhě jiē zhī qí miù。rán jù qí suǒ zài,shī dì sì rén,gè yī xìng qíng,gè yī dòng zhǐ,shì zhāi qǔ qí yī yán yī shì,suì shǐ àn zhōng mó suǒ,yì zhī qí chū zì hé rén,zé zhèng yǐ huàn zhōng yǒu zhēn,nǎi wèi chuán shén ē dǔ。ér yǐ yǒu bù rú shuǐ hǔ zhī jī。qǐ fēi zhēn bù zhēn zhī guān,gù qí bù qí zhī dà jiào yě zāi?

  今小说之行世者,无虑百种,然而失真之病,起于好奇。知奇之为奇,而不知无奇之所以为奇。舍目前可纪之事,而驰骛于不论不议之乡,如画家之不图犬马而图鬼魅者,曰:“吾以骇听而止耳。”夫刘越石清啸吹笳,尚能使群胡流涕,解围而去。今举物态人情,恣其点染,而不能使人欲歌欲泣于其间。此其奇与非奇、固不待智者而后知之也。则为之解曰:“文自《南华》、《冲虚》,已多寓言;下至非有先生、冯虚公子,安所得其真者而寻之?”不知此以文胜,非以事胜也。至演义一家,幻易而真难,固不可相衡而论矣。即如《西游》一记,怪诞不经,读者皆知其谬。然据其所载,师弟四人,各一性情,各一动止,试摘取其一言一事,遂使暗中摹索,亦知其出自何人,则正以幻中有真,乃为传神阿堵。而已有不如《水浒》之讥。岂非真不真之关,固奇不奇之大较也哉?

   jí kōng guān zhǔ rén zhě,qí rén qí,qí wén qí,qí yù yì qí。yīn qǔ qí yì sāi lěi luò zhī cái,chū xù yú yǐ wéi chuán qí,yòu jiàng ér wèi yǎn yì,cǐ pāi àn jīng qí zhī suǒ yǐ liǎng kè yě。qí suǒ jùn zhí,dà dū zhēn qiè kě jù。jí jiān jí shén tiān guǐ guài,gù rú shǐ qiān jì shì,mó xiě bī zhēn,ér lóng zhī jù fù,shé zhī dāng dào,guǐ shén zhī lǐ,yuǎn ér fēi wú,bù fáng diǎn zhuì yù wài zhī guān,yǐ pò sú rú zhī yú jiàn ěr。ruò fú yāo yàn fēng liú yī zhǒng,jí zhōng yì suǒ bì cún。wéi wū miè shì jiè zhī tán,zé jiá jiá hū qí wù qù。lù mén zǐ cháng guài sòng guǎng píng zhī wéi rén,yì qí tiě xīn shí cháng,ér wèi méi huā fù,zé qīng biàn yàn fā,dé nán cháo xú yǔ tǐ。yóu cǐ guān zhī,fán tuō yú chuí lòu yǐ xuàn shì,dài yǒu bù zú xìn zhě fū。wáng rén zhī yán gù yuē:" shǐ shì yǒu néng dé wú shuō zhě,yǐ wéi zhōng chén xiào zǐ wú nán ér bù néng zhě,bù zhì wéi xuān yín ér yǐ yǐ。" cǐ zé zuò zhě zhī kǔ xīn,yòu chū yú píng píng qí qí zhī wài zhě yě。

  即空观主人者,其人奇,其文奇,其遇亦奇。因取其抑塞磊落之才,出绪余以为传奇,又降而为演义,此《拍案惊奇》之所以两刻也。其所捃摭,大都真切可据。即间及神天鬼怪,故如史迁纪事,摹写逼真,而龙之踞腹,蛇之当道,鬼神之理,远而非无,不妨点缀域外之观,以破俗儒之隅见耳。若夫妖艳风流一种,集中亦所必存。唯污蔑世界之谈,则戛戛乎其务去。鹿门子常怪宋广平之为人,意其铁心石肠,而为《梅花赋》,则清便艳发,得南朝徐庾体。由此观之,凡托于椎陋以眩世,殆有不足信者夫。王人之言固曰:“使世有能得吾说者,以为忠臣孝子无难;而不能者,不至为宣淫而已矣。”此则作者之苦心,又出于平平奇奇之外者也。

   shí jī jué gào chéng,ér zhǔ rén báo yóu wèi fǎn,sì zhōng jí yù xíng shì,zhēng yán yú yú。yú wèi zhī nuò guǎn,wú nǎi" kè huà wú yán,táng tū xī zǐ" zāi!yì yuē" bǒ zhī yáng zhī,kāng bǐ zài qián" yún ěr。

  时剞劂告成,而主人薄游未返,肆中急欲行世,征言于余。余未知搦管,毋乃“刻画无盐,唐突西子”哉!亦曰“簸之扬之,糠秕在前”云尔。

   rén shēn dōng rì  shuì xiāng jū shì tí bìng shū

  壬申冬日 睡乡居士题并书

   xiǎo  yǐn

  小 引

   dīng mǎo zhī qiū shì,fù fū luò máo,shī zhū zhèng gǔ,chí yīn bái mén。ǒu xì qǔ gǔ jīn suǒ wén yī èr qí jú kě jì zhě,yǎn ér chéng shuō,liáo shū xiōng zhōng lěi kuài。fēi yuē xíng zhī kě yuǎn,gū yǐ yóu xì wèi kuài yì ěr。tóng chái guò cóng zhě suǒ yuè yī piān jìng,bì pāi àn yuē:" qí zāi suǒ wén hū!" wèi shū jiǎ suǒ zhēn yīn yǐ zǐ chuán qǐng。suì wèi chāo cuō chéng biān,dé sì shí zhǒng。zhī yán lǐ shuō,bù zú gōng jiàng bù ér jì fēi jìng zǒu,jiào niǎn zī ǒu xuèbǐ jiā yán chuān zhě,shòu bù shòu fǎn xiāo rǎng gé yě。jiē hū,wén jù yǒu dìng jià hū?gǔ rén yī shì zhī ér xiào,móu zài shì zhī。yú xiào wèi:" yī zhī yǐ shèn。" gù yì shì xīn yǔ kě zuǒ tán zī zhě,nǎi xiān shì suǒ luó ér wèi jí fù zhī yú mò,qí wèi bǎi liáng yú cáiwǔ chāng shèng zhú,pō yì bù shǎo。yì bù néng hū,liáo fù zhuì wèi sì shí zé。qí jiān shuō guǐ shuō mèng,yì zhēn yì dàn,rán yì cún quàn jiè,bù wéi fēng yǎ zuì rén,hòu xiān yī zhǐ yě。zhú qián shì yǐ cǐ děng yì wèi qǐ yǔ zhàng。zuò rú shì guān,suī xiàn bài guān shēn wéi shuō fǎ,kǒng wéi mó jū shì zhī gòng jǔ,yòu bù miǎn bó fàng ěr。

  丁卯之秋事,附肤落毛,失诸正鹄,迟因白门。偶戏取古今所闻一二奇局可纪者,演而成说,聊舒胸中磊块。非曰行之可远,姑以游戏为快意耳。同侪过从者索阅一篇竟,必拍案曰:“奇哉所闻乎!”为书贾所侦.因以梓传请。遂为钞撮成编,得四十种。支言俚说,不足供酱瓿;而冀飞胫走,较捻髭呕血、笔家研穿者,售不售反霄壤隔也。嗟乎,文讵有定价乎?贾人一试之而效,谋再试之。余笑谓:“一之已甚。”顾逸事新语可佐谈资者,乃先是所罗而未及付之于墨,其为柏梁余材、武昌剩竹,颇亦不少。意不能忽,聊复缀为四十则。其间说鬼说梦,亦真亦诞,然意存劝戒,不为风雅罪人,后先一指也。竺乾氏以此等亦为绮语障。作如是观,虽现稗官身为说法,恐维摩居士知贡举,又不免驳放耳。

   chóng zhēn rén shēn dōng rì  jí kōng guān zhǔ rén tí yú yù guāng zhāi zhōng

  崇祯壬申冬日 即空观主人题于玉光斋中



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章