中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 二刻拍案惊奇 正文

卷五(二刻拍案惊奇)拼音版、注音及读音

二刻拍案惊奇

  卷五拼音版、注音及读音:

出处:二刻拍案惊奇

juǎn wǔ

卷五

  

  

   cí yún:

  词云:

   ruì yān fú jìn yuàn。zhèng jiàng quē chūn huí,xīn zhèng fāng bàn,bīng lún guì huá mǎn。yì huā qú gē shì,fú róng kāi biàn。lóng lóu liǎng guān,jiàn yín zhú xīng qiú yǒu làn。juǎn zhū lián,jǐn rì shēng gē,shèng jí bǎo chāi jīn chuàn。kān xiàn。qǐ luó cóng lǐ,lán shè xiāng zhōng,zhèng yí yóu wán。fēng róu yè nuǎn huā yǐng luàn,xiào shēng xuān。nào é ér mǎn lù,chéng tuán dǎ kuài,cù zhě guān ér dǒu zhuǎn。xǐ huáng dōu jiù rì fēng guāng,tài píng zài jiàn。cí qīng ruì hè xiān

  瑞烟浮禁苑。正绛阙春回,新正方半,冰轮桂华满。溢花衢歌市,芙蓉开遍。龙楼两观,见银烛星球有烂。卷珠帘,尽日笙歌,盛集宝钗金钏。堪羡。绮罗丛里,兰麝香中,正宜游玩。风柔夜暖花影乱,笑声喧。闹娥儿满路,成团打块,簇者冠儿斗转。喜皇都旧日风光,太平再见。——词青《瑞鹤仙》

   zhè yī shǒu cí nǎi shì sòng shào xīng nián jiān cí rén kāng bó kě suǒ zuò。bó kě yuán shì běi rén,suí jià nán dù,yǒu míng shì gè huì zuò yuè fǔ de cái zǐ,zòu shēn wáng jiàn yú gāo zōng huáng dì。zhè cí dān dào zhe shàng yuán jiā jǐng,gāo zōng huáng dì jí qí chēng shǎng,yù cì jīn bó shén duō。cí zhōng wèi hé shuō" jiù rì fēng guāng,tài píng zài jiàn"?gài yīn jìng kāng zhī luàn,huīqīn bèi lǔ,zhōng yuán jǐn shǔ jīn yí,jiǎo xìng kāng zhǔ nán dù,jí le dì wèi。piān ān yī yú,tōu xián qǔ lè,hái yào mó nǐ shèng shí guāng jǐng,gù cí rén gē yǒng rú cǐ,yě shì zì jiě zì lè ér yǐ。zěn rú dé dàng chū liǔ qí qīng lìng yǒu yī shǒu cí yún:

  这一首词乃是宋绍兴年间词人康伯可所作。伯可元是北人,随驾南渡,有名是个会做乐府的才子,奏申王荐于高宗皇帝。这词单道着上元佳景,高宗皇帝极其称赏,御赐金帛甚多。词中为何说“旧日风光,太平再见”?盖因靖康之乱,徽、钦被虏,中原尽属金夷,侥幸康主南渡,即了帝位。偏安一隅,偷闲取乐,还要模拟盛时光景,故词人歌咏如此,也是自解自乐而已。怎如得当初柳耆卿另有一首词云:

   jìn lòu huā shēn,xiù gōng rì yǒng,xūn fēng bù nuǎn。biàn sháo jǐngdōu mén shí èr,yuán xiāo sān wǔ,yín chán guāng mǎn。lián yún fù dào líng fēi guān。sǒng huáng jū lì,jiā qì ruì yān cōng。cuì huá xiāo xìng,shì chù céng zhàn làng yuàn。yóu fèng zhújiāo guāng xīng hàn。duì zhǐ chǐ áo shān kāi zhì shàn。huì yuè fǔ liǎng jí shén xiān,lí yuán sì bù xián guǎn。xiàng xiǎo sè,dōu rén wèi sàn。yíng wàn jǐng,shān hū áo biàn。yuàn suì suì,tiān cháng lǐ cháng zhān fèng niǎn。cí jì qǐng bēi lè。

  禁漏花深,绣工日永,熏风布暖。变韶景、都门十二,元宵三五,银蟾光满。连云复道凌飞观。耸皇居丽,佳气瑞烟葱。翠华宵幸,是处层战阆苑。尤凤烛、交光星汉。对咫尺鳌山开雉扇。会乐府两籍神仙,梨园四部弦管。向晓色,都人未散。盈万井,山呼鳌忭。愿岁岁,天长里常瞻凤辇。——词寄《顷杯乐》。

   zhè shǒu cí,duō shuō zhe shèng shí gōng jìn shuō huà。zhǐ yīn sòng shí jí zuò xīng shì gè yuán xiāo,dà zhāng dēng huǒ,yù jià qīn lín,jūn mín tóng lè。suǒ yǐ shuō dào" jīn wú bù jìn yè,yù lòu mò xiāng cuī"。rán yīn shì qīng chéng shì nǚ tōng xiāo chū yóu,méi xiē jìn jì,qí jiān jiù yǒu sī qī mì yuē,shǔ qiè gǒu tōu,nòng chū xǔ duō huà bǐng lái。

  这首词,多说着盛时宫禁说话。只因宋时极作兴是个元宵,大张灯火,御驾亲临,君民同乐。所以说道“金吾不禁夜,玉漏莫相催”。然因是倾城士女通宵出游,没些禁忌,其间就有私期密约,鼠窃狗偷,弄出许多话柄来。

   dāng shí lǐ hàn lǎo yòu yǒu yī shǒu cí yún:

  当时李汉老又有一首词云:

   dì chéng sān wǔ,dēng guāng huā shì yíng lù。tiān jiē yóu chù,cǐ shí fāng xìn,fèng quē dōu mín,shē huá háo fù。shā lóng cái guò chù,hè dào zhuǎn shēn,yī bì xiǎo lái qiě zhù。jiàn xǔ duō cái zǐ yàn zhì,xié shǒu bìng jiān dī yǔ。dōng lái xī wǎng shuí jiā nǚ?mǎi yù méi zhēng dài,huǎn bù xiāng fēng dù。běi guān nán gù,jiàn huà zhú yǐng lǐ,shén xiān wú shù。yǐn rén hún shì zuì,bù rú chèn zǎo,bù yuè guī qù。zhè yī shuāng qíng yǎn,hòu shēng jìn dé xǔ duō hú qù?cí jì nǚ guàn zi。

  帝城三五,灯光花市盈路。天街游处,此时方信,凤阙都民,奢华豪富。纱笼才过处,喝道转身,一壁小来且住。见许多才子艳质,携手并肩低语。东来西往谁家女?买玉梅争戴,缓步香风度。北观南顾,见画烛影里,神仙无数。引人魂似醉,不如趁早,步月归去。这一双情眼,后生禁得许多胡觑?—词寄《女冠子》。

   xì kàn cǐ yī cí,kě jiàn yuán xiāo zhī yè,chèn zhe xuān nào cóng zhōng gàn nà bù sān bù sì gòu dàng de,bù yī ér zú,bù xiāo shuō qǐ。ér jīn zài xià shuō yī jiàn yuán xiāo de shì tǐ,zhí jiào:

  细看此一词,可见元宵之夜,趁着喧闹丛中干那不三不四勾当的,不一而足,不消说起。而今在下说一件元宵的事体,直教:

   nào dòng gōng hóu fǔ,fēn kāi dì zhǔ yán。

  闹动公侯府,分开帝主颜。

   huá tú rù dì qù,zhì zǐ jiàn tiān hái。

  猾徒入地去,稚子见天还。

   huà shuō sòng shén zōng cháo,yǒu shí zhàng chén wáng xiāng mǐn gōng,dān huì zhe yí gè sháo zì,quán jiā zhù zài jīng shī。zhēn shì tán tán xiāng fǔ,fù guì shē huá,zì bù bì shuō。nà nián zhēng yuè shí wǔ yuán xiāo jiā jié,qí shí wáng ān shí wèi yòng,xīn fǎ wèi xíng,sì jìng wú qīn,wàn mín yuè yè,zhèng shì tài píng shí hóu。jiā jiā hù hù,diǎn fàng huā dēng。zì cóng shí sān rì wèi shǐ,shí jiē jiǔ shì,huān hū dá dàn。zhè yè shí wǔ rì shì zhèng yè,nián nián guī jǔ,guān jiā qīn zì chū lái,shǎng wán tōng xiāo。qīng chéng shì nǚ,zhuān dài tiān yán yī kàn。qiě shì cǐ rì nán de yī lún míng yuè dāng kōng,zhào yào rú tóng bái zhòu,yìng zhe gè sè qīng qiǎo huā dēng,cóng lái jiào zuò dēng yuè jiāo huī,jí wéi měi jǐng。xiāng mǐn gōng jiā nèi juàn,zì fū rén yǐ xià,lǎo lǎo yòu yòu,méi yí gè bù dǎ bàn qí zhěng le,zhǐ hòu rén qiān zhe wéi mù,chū lái jiē shàng kàn dēng yóu shuǎ。kàn guān,nǐ dào rú hé yòng zhe wéi mù?gài yīn guān huàn rén jiā nǚ juàn,kǒng fáng jiē shì rén āi āi cā cā,bù chéng tǐ miàn,suǒ yǐ huò yòng juàn duàn huò yòng bù pǐ děng lèi,chě zuò zhǎng quān wéi zhe,zhǐ yào gé jué wài biān rén,tā zài lǐ tou zǒu de rén,yuán zì sì biān kàn de jiàn de。jìn shí jiào tā zuò bù zhàng,gù yǒu zǐ sī bù zhàng,jǐn bù zhàng zhī chēng。zhè shì dà rén jiā guī fàn rú cǐ。

  话说宋神宗朝,有十丈臣王襄敏公,单讳着一个韶字,全家住在京师。真是潭潭相府,富贵奢华,自不必说。那年正月十五元宵佳节,其时王安石未用,新法未行,四境无侵,万民乐业,正是太平时侯。家家户户,点放花灯。自从十三日为始,十街九市,欢呼达旦。这夜十五日是正夜,年年规矩,官家亲自出来,赏玩通宵。倾城士女,专待天颜一看。且是此日难得一轮明月当空,照耀如同白昼,映着各色青巧花灯,从来叫做灯月交辉,极为美景。襄敏公家内眷,自夫人以下,老老幼幼,没一个不打扮齐整了,只候人牵着帷幕,出来街上看灯游耍。看官,你道如何用着帷幕?盖因官宦人家女眷,恐防街市人挨挨擦擦,不成体面,所以或用绢段或用布匹等类,扯作长圈围着,只要隔绝外边人,他在里头走的人,原自四边看得见的。晋时叫他做步障,故有紫丝步障,锦步障之称。这是大人家规范如此。

   xián huà qiě guò,què shuō xiāng mǐn gōng yǒu gè xiǎo yá nèi,shì tā mò táng zuì xiǎo de ér zi,pái háng dì shí sān,xiǎo míng jiào zuò nán gāi。nián fāng wǔ suì,cōng míng guāi jué,róng mào bù fán,hé jiā nèi wài dà xiǎo dōu shì xǐ huān tā de,gōng yǔ fū rén zì bù bì shuō,qí shí yě yào dào jiē shàng kàn dēng。dà zhái mén zhōng yá nèi,chuān zhe qí zhěng hái shì děng xián,zhǐ tóu shàng yī dǐng mào zi,duō shì huáng dòu lái dà bù dǎ yǎn de yáng zhū,chuān chéng shuāng fèng chuān mǔ dān huā yàng,dāng miàn qián yī lì māo jǐ yǎn bǎo shí,jīng guāng shǎn shuò,sì wéi yòu shì wǔ sè bǎo shí xiāng zhe,nǎi shì yā qīngzǔ mǔ lǜ zhī lèi,zhǐ zhè dǐng mào,yě zhí qiān lái guàn qián。xiāng mǐn gōng fēn fù yí gè jiā rén wáng jí,tuó zài bèi shàng,suí zhe nèi juàn yì qǐ kàn dēng。

  闲话且过,却说襄敏公有个小衙内,是他末堂最小的儿子,排行第十三,小名叫做南陔。年方五岁,聪明乖觉,容貌不凡,合家内外大小都是喜欢他的,公与夫人自不必说,其时也要到街上看灯。大宅门中衙内,穿着齐整还是等闲,只头上一顶帽子,多是黄豆来大不打眼的洋珠,穿成双凤穿牡丹花样,当面前一粒猫几眼宝石,睛光闪烁,四围又是五色宝石镶着,乃是鸦青、祖母绿之类,只这顶帽,也值千来贯钱。襄敏公分付一个家人王吉,驮在背上,随着内眷一起看灯。

   nà wáng jí shì gè xiǎo fǎ dù de rén,zì dào shēn shì nán rén,bù gǎn zài wéi zhōng zǒu,zhǐ xiāng bàng wéi wài ér xíng。xíng dào xuān dé mén qián,qià hǎo shén zōng huáng dì zhèng yù xuān dé mén lóu,shèng zhǐ xǔ lìng wàn mù yǎng guān,jīn wú wèi bù dé lán zǔ。lóu shàng shè zhe áo shān,dēng guāng càn làn,xiāng yān fù yù zòu dòng yù lè,xiāo gǔ xuān tián。lóu xià shī chéng bǎi xì,gòng fèng yù lǎn。kàn dí zhēn shì rén shān rén hǎi,jǐ dé fèng dì dōu méi yǒu le。yǒu hàn lín chéng zhǐ wáng yǔ yù shàng yuán yìng zhì shī wèi zhèng:

  那王吉是个晓法度的人,自道身是男人,不敢在帷中走,只相傍帷外而行。行到宣德门前,恰好神宗皇帝正御宣德门楼,圣旨许令万目仰观,金吾卫不得拦阻。楼上设着鳌山,灯光灿烂,香烟馥郁;奏动御乐,箫鼓喧阗。楼下施呈百戏,供奉御览。看的真是人山人海,挤得缝地都没有了。有翰林承旨王禹玉《上元应制诗》为证:

   xuě xiāo huá yuè mǎn xiān tái,wàn zhú dāng lóu bǎo shàn kāi。

  雪消华月满仙台,万烛当楼宝扇开。

   shuāng fèng yún zhōng fú niǎn xià,liù áo hǎi shàng jià shān lái。

  双凤云中扶辇下,六鳌海上驾山来。

   hào jīng chūn jiǔ zhān zhōu yàn,fén shuǐ qiū fēng lòu hàn cái。

  镐京春酒沾周宴,汾水秋风陋汉才。

   yī qǔ shēng píng rén jǐn lè,jūn wáng yòu jìn zǐ xiá bēi。

  一曲升平人尽乐,君王又进紫霞杯。

   cǐ shí wáng jí yōng zài rén cóng zhī zhōng,yīn wèi jiān shàng fù le xiǎo yá nèi,hǎo shēng bù biàn,guān kàn de bù shèn xiàng yì。hū rán jué de bèi shàng qīng sōng le xiē,yī shí kàn de hún le,wàng qí suǒ yǐ,shēn shēn yāo,tái tái tóu,qiě shì zì zài,dāi dāi lǐ xiàng shàng kàn zhe。měng rán xiǎng dào:" xiǎo yá nèi ne?" jí huí tóu kàn shí,yǎn jiàn de bù zài bèi shàng。sì xià yī wàng,duō shì miàn shēng zhī rén,jìng bú jiàn le xiǎo yá nèi zōng yǐng。yù yào zhǎo xún,yòu bèi jǐ zhù le jiǎo,xíng zǒu bù dé。wáng jí xīn huāng liáo luàn,jiāng shēn zi jìn lì āi chū,āi dé gǔ ruǎn jīn má,cái dào de xī sōng zhī chù。yù jiàn fǔ zhōng yī huǒ rén,wèn dào:" nǐ men jiàn xiǎo yá nèi me?" fǔ zhōng rén dào:" xiǎo yá nèi shì nǐ fù zhe,zěn dào lái wèn wǒ men?" wáng jí dào:" zhèng shì nào rǎng zhī jì,bù zhī nà gè shēn shǒu lái wǒ bèi shàng jiē le qù。xiǎng bì shì fǔ zhōng dì xiōng men jiàn wǒ fèi lì,tì wǒ bào le,fàng sōng wǒ xiē,yě bú jiàn de。wǒ yī shí tān gè sōng kuài,rén nào lǐ bù kàn de zǐ xì,jí zhì xún shí yǐ bú jiàn le,nǐ men nán dào bù céng zhuàng jiàn?" fǔ zhōng rén jiàn shuō,dà jiā huāng zhāng qǐ lái,dào:" nǐ lái zuò guài le,zhè shì zuò shuǎ de shì?hǎo rú cǐ bù xiǎo xīn!nǐ zài rén qiān rén wàn chù shī qù le,què zài cǐ wèn zhāng wèn lǐ,qǐ bù wù shì!hái shì fēn tóu zài dào nào tóu lǐ xún。

  此时王吉拥在人丛之中,因为肩上负了小衙内,好生不便,观看得不甚像意。忽然觉得背上轻松了些,一时看得浑了,忘其所以,伸伸腰,抬抬头,且是自在,呆呆里向上看着。猛然想道:“小衙内呢?”急回头看时,眼见得不在背上。四下一望,多是面生之人,竟不见了小衙内踪影。欲要找寻,又被挤住了脚,行走不得。王吉心慌撩乱,将身子尽力挨出,挨得骨软筋麻,才到得稀松之处。遇见府中一伙人,问道:“你们见小衙内么?”府中人道:“小衙内是你负着,怎到来问我们?”王吉道:“正是闹嚷之际,不知那个伸手来我背上接了去。想必是府中弟兄们见我费力,替我抱了,放松我些,也不见得。我一时贪个松快,人闹里不看得仔细,及至寻时已不见了,你们难道不曾撞见?”府中人见说,大家慌张起来,道:“你来作怪了,这是作耍的事?好如此不小心!你在人千人万处失去了,却在此问张问李,岂不误事!还是分头再到闹头里寻。

   yī huǒ shí lái gè rén tóng le wáng jí āi chū āi rù,gāo hū dà jiào,zěn dāng de rén duō de jǐn le,máng máng lǐ xiàng nà gè wèn shì?luò de yǎn jīng yě kàn huā le,hóu lóng yě jiào yǎ le,bìng wú yī xiē yǐng xiǎng。xún le yī huí,zǒu jiāng lǒng lái,wǒ wèn nǐ,nǐ wèn wǒ,duō yì bān bú jiàn,huāng zuò le yī tuán。yǒu de dào:" huò zhě nà gè bào le jiā qù le?" yǒu de dào:" nǐ wǒ dōu zài,yòu shì nà yí gè bào qù!" wáng jí dào:" qiě dào jiā wèn wèn kàn yòu chù。" yí gè lǎo jiā rén dào:" jué bù zài jiā lǐ,tóu shàng dōng xī yào rén yǎn mù,bèi dǎi rén lián rén dào guǎi qù le。wǒ men qiě bú yào jīng dòng fū rén,xiān dào jiā bǐng zhī liǎo xiàng gōng,chāi rén jí zǎo jī bǔ wéi shì。" wáng jí jiàn shuō yào bǐng zhī xiàng gōng,xiān zì qiè le yī bàn,dào:" rú hé huí dé xiàng gōng de huà?qiě cóng róng jì jiào dǎ tīng,bú yào xìng jí biàn hǎo!" fǔ zhōng rén duō shì zhe le máng de,nà yóu de wáng jí zhǔ zhāng,yī qí bēn le jiā lái。sī xià wèn wèn,nà de gè xiǎo yá nèi zài lǐ tou?zhǐ de lái jiàn xiāng mǐn gōng。què yě niè niè rú rú,wèi gǎn yī zhí shuō shī qù xiǎo yá nèi de shì。xiāng mǐn gōng jiàn zhòng rén jí jí zhī zhuàng,dào wèn dào:" nǐ děng qù wèi duō shí,rú hé yī qí pǎo le huí lái?qiě duō yǒu xiē huāng zhāng shī zhì guāng jǐng,bì yǒu yuán gù。" zhòng jiā rén cái bǎ wáng jí zài rén cóng zhōng shī qù xiǎo yá nèi zhī shì shuō le yī biàn。wáng jí guì xià,zhǐ shì kòu tóu qǐng sǐ。xiāng mǐn gōng háo bù zài yì,xiào dào:" qù le zì rán huí lái,hé bì rú cǐ zháo jí?" zhòng jiā rén dào:" cǐ bì shì dǎi rén guǎi le qù,zěn néng gōu huí lái?xiàng gōng hái shì zhuó luò kāi fēng fǔ jí zǎo zhuī bǔ,fāng dé wú shī。" xiāng mǐn gōng yáo tóu dào:" yě bù bì。" zhòng rén dào shì yī fān tiān yàng dàhuǒ yàng jí de shì,hòu zhī xiāng mǐn gōng kàn de děng xián,shēng sè bù dòng,huà zuò yī bēi xuě shuǐ。zhòng rén liǎo jiě qí yì,zhǐ de dào wéi zhōng bǐng zhī fū rén。

  一伙十来个人同了王吉挨出挨入,高呼大叫,怎当得人多得紧了,茫茫里向那个问是?落得眼睛也看花了,喉咙也叫哑了,并无一些影响。寻了一回,走将拢来,我问你,你问我,多一般不见,慌做了一团。有的道:“或者那个抱了家去了?”有的道:“你我都在,又是那一个抱去!”王吉道:“且到家问问看又处。”一个老家人道:“决不在家里,头上东西耀人眼目,被歹人连人盗拐去了。我们且不要惊动夫人,先到家禀知了相公,差人及早缉捕为是。”王吉见说要禀知相公,先自怯了一半,道:“如何回得相公的话?且从容计较打听,不要性急便好!”府中人多是着了忙的,那由得王吉主张,一齐奔了家来。私下问问,那得个小衙内在里头?只得来见襄敏公。却也嗫嗫孺孺,未敢一直说失去小衙内的事。襄敏公见众人急急之状,到问道:“你等去未多时,如何一齐跑了回来?且多有些慌张失智光景,必有缘故。”众家人才把王吉在人丛中失去小衙内之事说了一遍。王吉跪下,只是叩头请死。襄敏公毫不在意,笑道:“去了自然回来,何必如此着急?”众家人道:“此必是歹人拐了去,怎能勾回来?相公还是着落开封府及早追捕,方得无失。”襄敏公摇头道:“也不必。”众人道是一番天样大、火样急的事,后知襄敏公看得等闲,声色不动,化做一杯雪水。众人了解其意,只得到帷中禀知夫人。

   fū rén jīng huāng chōu shēn jí huí,qín zhe yī bǎ yǎn lèi lái yǔ xiàng gōng shāng liáng,xiāng mǐn gōng dào:" ruò shì bié gè ér zi shī qù,biàn dāng jí jí xún fǎng。jīn shì wú shí sān láng,bì rán zì huì guī lái,bù bì yōu lǜ。" fū rén dào:" cǐ zi suī rán lián lì,diǎn diǎn nián jì,shē zhē shā yě zhǐ shì sì wǔ suì de hái zi。wàn zhòng zhī zhōng jǐ diào le,zěn néng gōu zì huì guī lái?" yǎng niáng měi dào:" wén de dǎi rén guǎi rén jiā xiǎo sī qù,yǒu cā xiā yǎn de,yǒu zhuó diào jiǎo de,qiān fāng bǎi jì bǎi bù huài le,zhuāng zuò jiào huà de huà qián。ruò bù jí jí zhuī xún,bì rán yá nèi zāo le dú shǒu!" gè gè tí kū bú zhù。jiā rén měi dào:" xiàng gōng biàn bù zháo luò fǔ lǐ jī bǔ,zhāo tiē yě xiě jǐ zhāng,huò shì dà zhāng gào shì,yǒu rén tān tú shǎng qián,biàn yǒu fǎng dé xià luò de lái bào le。" yī shí jiān nǐ chū yī shuō,wǒ chū yī jiàn,fēn yún luàn jiǎng。zhǐ yǒu xiāng mǐn gōng yí rán bù yǐ wéi yì,dào:" suí nǐ yì lùn bǎi chū,zǒng shì duō de,guò jǐ rì zì rán lái jiā。" fū rén dào:" mó hé luó bān yí gè hái zi,zěn shēng shè de shī qù liǎo bù zài xīn shàng?shuō zhè yàng xiè huà!" xiāng mǐn gōng dào:" bāo zài wǒ shēn shàng,hái nǐ gè jiù hái zi biàn liǎo,bú yào xìng jí!" fū rén nà lǐ fàng xīn?jiù shì jiā rén měiyǎng niáng měi yě bù kěn xìn xiàng gōng de huà。fū rén zì fēn fù jiā rén gè chù zhǎo xún qù liǎo bù tí。

  夫人惊慌抽身急回,噙着一把眼泪来与相公商量,襄敏公道:“若是别个儿子失去,便当急急寻访。今是吾十三郎,必然自会归来,不必忧虑。”夫人道:“此子虽然怜俐,点点年纪,奢遮煞也只是四五岁的孩子。万众之中挤掉了,怎能勾自会归来?”养娘每道:“闻得歹人拐人家小厮去,有擦瞎眼的,有斫掉脚的,千方百计摆布坏了,装做叫化的化钱。若不急急追寻,必然衙内遭了毒手!”各各啼哭不住。家人每道:“相公便不着落府里缉捕,招帖也写几张,或是大张告示,有人贪图赏钱,便有访得下落的来报了。”一时间你出一说,我出一见,纷纭乱讲。只有襄敏公怡然不以为意,道:“随你议论百出,总是多的,过几日自然来家。”夫人道:“魔合罗般一个孩子,怎生舍得失去了不在心上?说这样懈话!”襄敏公道:“包在我身上,还你个旧孩子便了,不要性急!”夫人那里放心?就是家人每、养娘每也不肯信相公的话。夫人自分付家人各处找寻去了不题。

   què shuō nà wǎn nán gāi zài wáng jí bèi shàng,zhèng zài ái jǐ xuān rǎng zhī jì,hū rán yǒu gè rén chèn jìn dào wáng jí shēn pàn,qīng qīng shēn shǒu guò lái jiē qù,réng jiù yì bān tuó zhe。nán gāi tān zhe guān kàn,zhèng zài yǎn huā liáo luàn,yī shí bù jué。zhī jiàn nà yí ge rén fù dé zài bèi,biàn zài rén cóng lǐ luàn jǐ jiāng guò qù,nán gāi cái hē shēng dào:" wáng jí!rú hé rú cǐ luàn zǒu!" dìng jīng yī kàn,nà lǐ shì gè wáng jí?yī mào zhuāng shù duō lìng shì yí yàng le。nán gāi nián jì suī xiǎo,xīn lǐ shà shì cōng míng,biàn xiǎo de shì gè dǎi rén,bèi tā nào lǐ lái guǎi le,yù dài shēng zhāng,zuǒ yòu yī kàn,bìng wú yí gè rèn de de shú rén。tā xīn lǐ sī liang dào:" cǐ bì tān wǒ tóu shàng zhū mào,ruò bèi tā lüè qù,xū nán xún tǎo,wǒ qiě cáng guò mào zi,wǒ shēn zi bù pà tā zěn dì!" suì jiāng shǒu qù tóu shàng chú xià mào zi lái,chuāi zài xiù zhōng,yě bù yán yǔ,yě bù huāng zhāng,rèn tā tuó zhe qián zǒu,què xiàng bù xiǎo de shén me de。jiāng jìn dōng huá mén,kàn jiàn jiào zi sì wǔ chéng dié lián ér lái,nán gāi qù jiào zi lái de jiào jìn,shēn shǒu qù pān zhe jiào huǎng,dà hū dào:" yǒu zéi!yǒu zéi!jiù rén!jiù rén!" nà fù nán gāi de zéi chū yú bù yì,zhòu tīng dé bèi shàng rú cǐ hū jiào,chī le yī jīng,kǒng pà bèi rén ná zhù,lián máng bǎ nán gāi liāo xià bèi lái,tuō shēn biàn zǒu,zài rén cóng lǐ hùn guò le。jiào zhōng rén zài jiào nèi wén de hái zi shēng huàn,tuī kāi lián zi yī kàn,jiàn shì gè qīng tóu bái liǎn mó hé luó bān yí gè xiǎo hái zi,xīn lǐ xǐ huān,jiào zhù le jiào,bào jiāng guò lái,wèn dào:" nǐ shì hé chǔ lái de?" nán gāi dào:" shì zéi guǎi le lái de。" jiào zhōng rén dào:" zéi zài hé chǔ?" nán gāi dào:" fāng cái jiào hǎn qǐ lái,zài rén cóng zhōng zǒu le。" jiào zhōng rén jiàn tā shuō huà míng bái,mó tā tóu dào:" guāi guāi,nǐ bú yào xīn huāng,qiě suí wǒ qù zài chù。" biàn shuāng shǒu bào lái,fàng zài xī shàng。yī zhí jìn le dōng huá mén,jìng rù dà nèi qù le。nǐ dào jiào zhōng shì hé děng rén?yuán lái shì chuān gōng de gāo pǐn jìn shì zhōng dà rén。yīn shèng jià yù lóu guān dēng yǐ bì,xiān tóng zhe yì bān de zhōng guì sì wǔ rén qián qù gōng zhōng pái yàn。bù xiǎng yù zhe nán gāi jiào hǎn,bào zài jiào zhōng,jìn le dà nèi。zhōng dà rén fēn fù cóng rén,lǐng tā dào zì jǐ rù zhí de fáng nèi,yǔ tā guǒ pǐn chī zhe,bèi wò wēn zhe。kǒng fáng jīng xià le tā,dīng zhǔ yòu dīng zhǔ。nèi jiān xīn xìng xǐ huān xiǎo de,zì rán rú cǐ。

  却说那晚南陔在王吉背上,正在挨挤喧嚷之际,忽然有个人趁近到王吉身畔,轻轻伸手过来接去,仍旧一般驮着。南陔贪着观看,正在眼花撩乱,一时不觉。只见那一个人负得在背,便在人丛里乱挤将过去,南陔才喝声道:“王吉!如何如此乱走!”定睛一看,那里是个王吉?衣帽装束多另是一样了。南陔年纪虽小,心里煞是聪明,便晓得是个歹人,被他闹里来拐了,欲待声张,左右一看,并无一个认得的熟人。他心里思量道:“此必贪我头上珠帽,若被他掠去,须难寻讨,我且藏过帽子,我身子不怕他怎地!”遂将手去头上除下帽子来,揣在袖中,也不言语,也不慌张,任他驮着前走,却象不晓得什么的。将近东华门,看见轿子四五乘叠联而来,南陔觑轿子来得较近,伸手去攀着轿幌,大呼道:“有贼!有贼!救人!救人!”那负南陔的贼出于不意,骤听得背上如此呼叫,吃了一惊,恐怕被人拿住,连忙把南陔撩下背来,脱身便走,在人丛里混过了。轿中人在轿内闻得孩子声唤,推开帘子一看,见是个青头白脸魔合罗般一个小孩子,心里喜欢,叫住了轿,抱将过来,问道:“你是何处来的?”南陔道:“是贼拐了来的。”轿中人道:“贼在何处?”南陔道:“方才叫喊起来,在人丛中走了。”轿中人见他说话明白,摩他头道:“乖乖,你不要心慌,且随我去再处。”便双手抱来,放在膝上。一直进了东华门,竟入大内去了。你道轿中是何等人?元来是穿宫的高品近侍中大人。因圣驾御楼观灯已毕,先同着一般的中贵四五人前去宫中排宴。不想遇着南陔叫喊,抱在轿中,进了大内。中大人分付从人,领他到自己入直的房内,与他果品吃着,被卧温着。恐防惊吓了他,叮瞩又叮瞩。内监心性喜欢小的,自然如此。

   cì zǎo,zhōng dà rén sì wǔ rén zhí dào shén zōng yù qián,kòu tóu guì bǐng dào:" hǎo jiào wàn suì yé ye dé zhī,nú bì děng zuó wǎn suí shì shǎng dēng huí lái,zài dōng huá mén wài shí dé yí gè shī luò de hái zi,lǐng jìn gōng lái,cǐ nǎi wàn suì yé ye dé zi zhī zhào,nú bì děng bù shèng xǐ huān。wèi zhī shì shuí jiā zhī zǐ,wèi qǐng shèng zhǐ,bù gǎn tán biàn,tè cǐ qǐ zòu。" shén zōng cǐ shí qián xīng wèi yào,zhèng jí de shì shēng zǐ yī shì。jiàn shuō shí dé yí gè hái zi,yě dào shì yí nán zhī xiáng。xǐ dòng tiān yán,jiào kuài xuān lái jiàn。zhōng dà rén lǐng zhǐ,jí dào rén zhí fáng nèi bào le nán gāi,xiān duì tā shuō:" shèng zhǐ xuān zhào,rú jīn yào jiàn jià lī,nǐ bú yào jīng pà!" nán gāi jiàn shuō jiàn jià,xiǎo de shì jiàn huáng dì le,bù huāng bù máng,zài xiù zhōng qǔ chū zhū mào lái,yī sì zuó rì dài le,suí le zhōng dà rén jìng lái jiàn shén zōng huáng dì。wá zǐ jiā suī bù céng xí zhe shén me sōng hū bài wǔ zhī lǐ,què yě qíng quán qū tuǐ,yī bài liǎng bài de kòu tóu qǐ shǒu,xǐ de gè shén zōng diē jiǎo huān biàn,yù kǒu wèn dào:" xiǎo hái zi,nǐ shì shuí rén zhī zǐ?kě xiǎo de xìng shén me?" nán gāi sǒng rán qǐ dá dào:" ér xìng wáng,nǎi chén sháo zhī yòu zǐ yě。" shén zōng jiàn tā shuō chū huà lái,shēng yīn qīng lǎng,qiě yǔ yán yǒu tǐ,dà jiā jīng yì,yòu wèn dào:" nǐ yuán hé dé dào cǐ chù?" nán gāi dào:" zhǐ yīn zuó yè yuán xiāo jǔ jiā guān dēng,zhān yǎng shèng róng,rǎng luàn zhī zhōng,bèi zéi rén tōu tuó bèi shàng qián zǒu。ǒu jiàn nèi jiā chē chéng,zhǐ de jiào hū qiú jiù。zéi rén zǒu tuō,chén suí zhōng guì dà rén yī tóng dào cǐ。dé jiàn tiān yán,shí chū wàn xìng!" shén zōng dào:" nǐ jīn nián jǐ suì le?" nán gāi dào:" chén wǔ suì le。" shén zōng dào:" xiǎo xiǎo nián jì,biàn néng rú cǐ yìng duì,wáng sháo kě wèi yǒu zi yǐ。zuó yè shī qù,bù zhī jǔ jiā hé děng jīng huáng。zhèn jīn jí yào sòng hái rǔ fù,zhǐ kě xī méi chá chǔ nà gè zéi rén。" nán gāi duì dào:" bì xià yào chá cǐ zéi,yī fà bù nán。" shén zōng jīng xǐ dào:" nǐ yǒu hé jiàn,kě yǐ dé zéi?" nán gāi dào:" chén bèi zéi rén tuó zǒu,yǐ xiǎo de bú shì jiā lǐ rén le,biàn bǎ tóu dài de zhū mào chú xià cáng hǎo。nà zhū mào zhī dǐng,yǒu chén mǔ jiāng xiù zhēn cǎi xiàn chā dài qí shàng,yǐ yàn bù xiáng。chén bǐ shí zài tā bèi shàng,xiǎng zéi rén wú kě jì rèn,jiù yú chú mào zhī shí jiāng zhēn xiàn qǔ xià,mì bǎ tā zhōng lǐng fèng xiàn yī dào,chā zhēn zài yī nèi,yǐ wéi àn hào。jīn bì xià lìng rén mì chá,ruò yī lǐng yǒu cǐ zhēn xiàn kàn,jí shì zuó yè zhī zéi,yǒu hé nán jiàn?" shén zōng zhàng jīng dào:" tīng zāi cǐ ér!yì diǎn nián jì,yǒu rú cǐ dà jiàn shí!zhèn ruò bù dé zéi,hái zi bù rú yǐ!dài zhèn qín zhì le cǐ zéi,fāng sòng rǔ huí qù。" yòu duì jìn shì kuā chēng dào:" rú cǐ qí yì ér zi,bù kě lìng gōng wéi zhōng rén bú jiàn yī jiàn。" chuán zhǐ jí xuān qīn shèng huáng hòu jiàn jià。

  次早,中大人四五人直到神宗御前,叩头跪禀道:“好教万岁爷爷得知,奴婢等昨晚随侍赏灯回来,在东华门外拾得一个失落的孩子,领进宫来,此乃万岁爷爷得子之兆,奴婢等不胜喜欢。未知是谁家之子,未请圣旨,不敢檀便,特此启奏。”神宗此时前星未耀,正急的是生子一事。见说拾得一个孩子,也道是宜男之祥。喜动天颜,叫快宣来见。中大人领旨,急到人直房内抱了南陔,先对他说:“圣旨宣召,如今要见驾哩,你不要惊怕!”南陔见说见驾,晓得是见皇帝了,不慌不忙,在袖中取出珠帽来,一似昨日带了,随了中大人竟来见神宗皇帝。娃子家虽不曾习着什么嵩呼拜舞之礼,却也擎拳曲腿,一拜两拜的叩头稽首,喜得个神宗跌脚欢忭,御口问道:“小孩子,你是谁人之子?可晓得姓什么?”南陔竦然起答道:“儿姓王,乃臣韶之幼子也。”神宗见他说出话来,声音清朗,且语言有体,大加惊异,又问道:“你缘何得到此处?”南陔道:“只因昨夜元宵举家观灯,瞻仰圣容,嚷乱之中,被贼人偷驮背上前走。偶见内家车乘,只得叫呼求救。贼人走脱,臣随中贵大人一同到此。得见天颜,实出万幸!”神宗道:“你今年几岁了?”南陔道:“臣五岁了。”神宗道:“小小年纪,便能如此应对,王韶可谓有子矣。昨夜失去,不知举家何等惊惶。朕今即要送还汝父,只可惜没查处那个贼人。”南陔对道:“陛下要查此贼,一发不难。”神宗惊喜道:“你有何见,可以得贼?”南陔道:“臣被贼人驮走,已晓得不是家里人了,便把头带的珠帽除下藏好。那珠帽之顶,有臣母将绣针彩线插戴其上,以厌不祥。臣比时在他背上,想贼人无可记认,就于除帽之时将针线取下,密把他中领缝线一道,插针在衣内,以为暗号。今陛下令人密查,若衣领有此针线看,即是昨夜之贼,有何难见?”神宗丈惊道:“厅哉此儿!一点年纪,有如此大见识!朕若不得贼,孩子不如矣!待朕擒治了此贼,方送汝回去。”又对近侍夸称道:“如此奇异儿子,不可令宫闱中人不见一见。”传旨急宣钦圣皇后见驾。

   chuān gōng rén chuán jiāng zhǐ yì jìn gōng,xuān dé qīn shèng huáng hòu dào lái。shān hū xíng lǐ yǐ bì,shén zōng duì qīn shèng dào:" wài xiāng yǒu gè hǎo ér zi,qīng kě zàn liú gōng zhōng,tì zhèn kàn yǎng tā jǐ rì,zuò gè dé zi de chèn zhào。" qīn shèng suī rán zūn zhǐ xiè sī,bù zhī shèn me shì yóu,xīn zhōng yǒu xiē yóu yù bù jué。shén zōng dào:" yào zhī xiáng xì,lǐng cǐ ér dào gōng zhōng wèn tā,tā zì huì shuō míng bái。" qīn shèng dé zhǐ,lǐng le nán gāi zì wǎng gōng zhōng qù le

  穿宫人传将旨意进宫,宣得钦圣皇后到来。山呼行礼已毕,神宗对钦圣道:“外厢有个好儿子,卿可暂留宫中,替朕看养他几日,做个得子的谶兆。”钦圣虽然遵旨谢思,不知甚么事由,心中有些犹豫不决。神宗道:“要知详细,领此儿到宫中问他,他自会说明白。”钦圣得旨,领了南陔自往宫中去了

   shén zōng yī miàn xiě xià mì zhǐ,chà gè zhōng dà rén jiǎ dào kāi fēng fǔ,shì zhǎng shì duǎn de,cóng tóu fēn fù le dà yǐn,lì xiàn bǔ zéi yǐ wén。kāi fēng fǔ dà yǐn fèng dé mì zhǐ,fēi bǐ xún cháng fǎng zéi de shì,zěn gǎn shí kè dài huǎn?jí huàn guò dāng rì jī bǔ shǐ chén hé guān chá fēn fù dào:" jīn rì fèng dào mì zhǐ,xiàn nǐ sān rì nèi yào ná yuán xiāo yè zuò bú shì de yī huǒ rén。" guān chá bǐng dào:" wú zāng wú zhèng,cóng hé jī bǔ?" dà yǐn jiào hé guān chá shàng lái fù ěr dī yán,bǎ zhōng dà rén suǒ chuán yī lǐng zhēn xiàn wèi hào zhī shuō shuō le yī biàn,hé guān chá dào:" nèn dì shí,sān rì zhī nèi guǎn qǔ wán zhè tóu gōng shì,zhǐ shì bù kě shēng yáng。" dà yǐn dào:" nǐ hǎo gàn zhè shì,cǐ shì fèng zhǐ de,fēi bǐ bié xiàng dào zéi,xiǎo xīn zài yì!" guān chá shēng nuò ér chū,dào de shǐ chén fáng,jí qí yī bān yǎn míng shǒu kuài de gōng rén lái shāng liáng dào:" yuán xiāo yè chèn zhe rè nào zuò dǎi shì de,bù zhǐ yī rén,shī shì de yě bù zhǐ yī jiā。ǒu rán zhè yī jiā de xiǎo ér bù céng lāo dé qù,bié jiā dé shǒu chù bì duō。rì zi bù yuǎn,cǐ bèi bù guò zài huā jiē liǔ mò jiǔ lóu fàn diàn zhōng,qìng sōng qǔ lè,liào bì wèi sàn。suī shì bù zhī xìng míng dì fāng,yǒu cǐ àn jì,hái pà shén me?zhē mò méi zōng yǐng de yě yào xún chū lái。wǒ měi jǐ shí gè zuò gōng de fēn tóu tǐ fǎng,zì rán yǒu gè xià luò。" dāng xià pài dìng zhāng èr wǎng dōng,lǐ sì wǎng xī。gè rén rèn lù,chá fāng jiǔ sì,fán yǒu zhòng rén tuán jù miàn shēng kě yí zhī chù,jí biàn liú xīn āi shēn tǐ kàn,gè zì qù qì。

  神宗一面写下密旨,差个中大人贾到开封府,是长是短的,从头分付了大尹,立限捕贼以闻。开封府大尹奉得密旨,非比寻常访贼的事,怎敢时刻怠缓?即唤过当日缉捕使臣何观察分付道:“今日奉到密旨,限你三日内要拿元宵夜做不是的一伙人。”观察禀道:“无赃无证,从何缉捕?”大尹叫何观察上来附耳低言,把中大人所传衣领针线为号之说说了一遍,何观察道:“恁地时,三日之内管取完这头公事,只是不可声扬。”大尹道:“你好干这事,此是奉旨的,非比别项盗贼,小心在意!”观察声喏而出,到得使臣房,集齐一班眼明手快的公人来商量道:“元宵夜趁着热闹做歹事的,不止一人,失事的也不止一家。偶然这一家的小儿不曾捞得去,别家得手处必多。日子不远,此辈不过在花街柳陌酒楼饭店中,庆松取乐,料必未散。虽是不知姓名地方,有此暗记,还怕什么?遮莫没踪影的也要寻出来。我每几十个做公的分头体访,自然有个下落。”当下派定张二往东,李四往西。各人认路,茶坊酒肆,凡有众人团聚面生可疑之处,即便留心挨身体看,各自去讫。

   yuán lái nà wǎn zhè gè zéi rén,yǒu míng de jiào zuò diāo ér shǒu,yì qǐ yǒu shí lái gè,zhuān yī chèn zhe nào rè shí jié rén cóng lǐ zuò nà bù běn fèn de gòu dàng。yǒu shī wèi zhèng:

  元来那晚这个贼人,有名的叫做雕儿手,一起有十来个,专一趁着闹热时节人丛里做那不本分的勾当。有诗为证:

   hūn yè tān tā tuò shǒu cái,quán píng shǒu kuài yǎn ér guāi。

  昏夜贪他唾手财,全凭手快眼儿乖。

   shì rén mò xiào hú xíng shì,pì shì qiú rén gèng kě āi。nà yí gè zéi rén dāng shí zài wáng jiā mén shǒu,kuī tàn zōng jī,jiàn gè xiǎo yá nèi qí zhěng dǎ bàn bèi jiāng chū lái,biàn zì shàng le xīn,yí lù wěi zhe zǒu,bù gāo zuǒ yòu。dào le xuān dé mén lóu xià,zhèng zài ái jǐ xuān hōng zhī chù,qù gè kōng,biàn shuāng shǒu liū jiāng guò lái,bèi le jiù zǒu。qī tā shì xiǎo hái zi,zòng yǒu zhī jué,bù guò jīng pà tí kū zhī liào wú fáng ài,bù zài xīn shàng。bù dī fáng dào guān jiào páng biān,què huì jiào hǎn" yǒu zéi" qǐ lái。yī shí zhe le máng,xiǎng dào:" lì hài!" xiè zhe biàn zǒu。gèng bù zhī bèi shàng tou,àn dì lǐ yòu bèi tā zuò gōng fu,liú xià jì rèn le,cǐ shì shén xiān yě bù cāi dào zhī shì。hòu lái tuō qù,jiàn le tóng huǒ,tuán jù rǎo lái,gè chū suǒ huò zhī wù,rú zān chāijīn bǎo,zhū yù,diāo shǔ nuǎn ěr,hú wěi hù jǐng zhī lèi,wú suǒ bù yǒu。zhǐ yǒu cǐ rén què shì kōng shǒu,shù qí yuán gù,zhòng zéi dào:" hé bù dān diāo le zhū mào lái?" cǐ rén dào:" tā yī shēn yī fú duō yǒu bǎo zhū niǔ kòu,shǒu zú shàng gè yǒu chuàn zhuó。jiù shì sì wǔ suì yí gè xiǎo hái zi hǎo dǎi yě zhí liǎng guàn qián,zěn shè de qīng fàng le tā?" zhòng zéi dào:" ér jīn hái zi hé zài?zhèng shì tān duō jué bù làn le。" cǐ rén dào:" zhèng zài nèi jiā jiào biān jiào hǎn qǐ lái,suí cóng de yú hóu hǔ láng yě sì,hǎo bù duō rén zài nà li,bù dōu zhù shēn zi biàn suàn tiān dà jiǎo xìng,hái wàng cái wù lī!" zhòng zéi dào:" guǒ shì lì hài。ér jīn xìng de wú shì,dì xiōng men qiě dǎ píng huǒ,chī jiǔ yā jīng qù。" yú shì yī rì lún yí gè zuò zhǔ rén,zhǐ jiǎn yǐn pì jiǔ wù,biàn qù chàng yǐn。

  世人莫笑胡行事,譬似求人更可哀。那一个贼人当时在王家门首,窥探踪迹,见个小衙内齐整打扮背将出来,便自上了心,一路尾着走,不高左右。到了宣德门楼下,正在挨挤喧哄之处,觑个空,便双手溜将过来,背了就走。欺他是小孩子,纵有知觉,不过惊怕啼哭之料无妨碍,不在心上。不提防到官轿旁边,却会叫喊“有贼”起来。一时着了忙,想道:“利害!”卸着便走。更不知背上头,暗地里又被他做工夫,留下记认了,此是神仙也不猜到之事。后来脱去,见了同伙,团聚扰来,各出所获之物,如簪钗、金宝,珠玉,貂鼠暖耳,狐尾护颈之类,无所不有。只有此人却是空手,述其缘故,众贼道:“何不单雕了珠帽来?”此人道:“他一身衣服多有宝珠钮扣,手足上各有钏镯。就是四五岁一个小孩子好歹也值两贯钱,怎舍得轻放了他?”众贼道:“而今孩子何在?正是贪多嚼不烂了。”此人道:“正在内家轿边叫喊起来,随从的虞侯虎狼也似,好不多人在那里,不兜住身子便算天大侥幸,还望财物哩!”众贼道:“果是利害。而今幸得无事,弟兄们且打平伙,吃酒压惊去。”于是一日轮一个做主人,只拣隐僻酒务,便去畅饮。

   shì rì,zhèng zài yù jīn yuán páng biān yí gè jiǔ wù lǐ tou huān hū chàng yǐn。yí gè zuò gōng de,jiào zuò lǐ yún,ǒu rán zài wài jīng guò,tīng dé cāi quán huō zhǐ hū hóng hē liù zhī shēng。tā shì yǒu xīn de,biàn xué jìn mén lái yī kàn,jiàn zhèi xiē rén jǔ zhǐ qì xiàng,xīn xià shí fēn qiáo kē。zǒu qù zuò le yí gè dú fù zuò tóu,jiào shēng:" mǎi jiǔ fàn chī!" diàn xiǎo èr xiān jiāng zhǎn zhù ān dùn qù le。tā biàn zhàn jiāng qǐ lái,bēi zhe shǒu duó lái duó qù,cè yǎn bǎ nèi xiē rén zhú gè gè qù jiāng qù,nèi zhōng yí gè guǒ rán yī lǐng shàng guà zhe yī cùn lái cháng duǎn cǎi xiàn tóu。lǐ yún xiǎo de zhuó shǒu le,jiào diàn jiā:" qiě màn tàng jiǔ,wǒ qù jiē shàng yāo zhe gè kè rén yī tóng lái chī。" máng zǒu chū mén,kǒu zhōng dǎ gè hú shào,biàn yǒu qī bā gè zuò gōng de zǒu jiāng lǒng lái,wèn dào:" lǐ dà,yǒu yǐng xiǎng me?" lǐ yún bǎ shǒu zhǐ zhe diàn nèi dào:" zhèng zài zhè lǐ tou,yǐ kàn de shí le。wǒ men jǐ gè shǒu zhe zhè lǐ,bǎ yí gè zǒu qù,zài jiào jí shí lái gè dì xiōng yī tóng xià shǒu。" nèi zhōng yí gè huì zǒu de fēi yě sì qù,yòu jiào le shí lái gè zuò gōng de lái le。fā shēng hǎn,wàng jiǔ wù lǐ dǎ jìn qù,jiào dào:" fèng shèng zhǐ ná yuán xiāo yè zéi rén yī huǒ!diàn jiā xié lì,bù dé fàng zǒu le rén!" diàn jiā tīng dé" shèng zhǐ" èr zì,xiǎo de lì hài,jí jí xiǎo èrhuǒ gōng,hòu shēng rén děng,zhí le qì xiè chū lái bāng zhù。shí lái gè zéi,bù céng zǒu le yí gè,duō bèi kǔn dào。zhèng shì: rì jiān bù zuò kuī xīn shì,yè bàn qiāo mén bù chī jīng。

  是日,正在玉津园旁边一个酒务里头欢呼畅饮。一个做公的,叫做李云,偶然在外经过,听得猜拳豁指呼红喝六之声。他是有心的,便踅进门来一看,见这些人举止气象,心下十分瞧科。走去坐了一个独副座头,叫声:“买酒饭吃!”店小二先将盏箸安顿去了。他便站将起来,背着手踱来踱去,侧眼把那些人逐个个觑将去,内中一个果然衣领上挂着一寸来长短彩线头。李云晓得着手了,叫店家:“且慢烫酒,我去街上邀着个客人一同来吃。”忙走出门,口中打个胡哨,便有七八个做公的走将拢来,问道:“李大,有影响么?”李云把手指着店内道:“正在这里头,已看的实了。我们几个守着这里,把一个走去,再叫集十来个弟兄一同下手。”内中一个会走的飞也似去,又叫了十来个做公的来了。发声喊,望酒务里打进去,叫道:“奉圣旨拿元宵夜贼人一伙!店家协力,不得放走了人!”店家听得“圣旨”二字,晓得利害,急集小二、火工,后生人等,执了器械出来帮助。十来个贼,不曾走了一个,多被捆倒。正是:日间不做亏心事,夜半敲门不吃惊。

   dà fán zuò zéi de jiàn le zuò gōng de,jiù shì lǎo shǔ yù le māo ér,jiàn xíng biàn fú zuò gōng de jiàn le zuò zéi de,jiù shì xiān hè yù le shé dòng,wén qì jí zhī。suǒ yǐ zhè liǎng xiàng rén měi měi sī zì xiāng tōng,shí cháng yào xiē xiào shùn,jiào zuò" dǎ yè qián"。ruò shì zhuō pò le zéi,bú shì shén me yào jǐn gōng shì,dé xiē lì shì,biàn fàng sōng le。ér jīn shì qīn xiàn yào rén de shì,yī lǐng shàng zhēn xiàn dòu zhe hǎi dǐ yǎn,rú hé róng dé kuān zhǎn!dāng xià kǔn zhù,xiān bō le zhè yí gè de yī fú。zhòng zéi suī shì kǒu lǐ hái qiáng,què gè gè ròu chàn shēn yáo,miàn rú tǔ sè。shēn pàn yī sōu,gè yǒu líng zāng。yī zhí lǐ yā dào kāi fēng fǔ lái,bào zhī dà yǐn。dà yǐn shēng táng,yàn zhuó yī lǐng zhēn xiàn shì shí,míng zhī wú wǎng,hē jiào:" yòng qǐ xíng lái!" lìng zhāo shí qíng。shou péng bā diào kǎo,bèi shòu kǔ chǔ,zhèi xiē wán pí lài ròu zhǐ bù kěn zhāo。dà yǐn jí jiāng yī lǐng zhēn xiàn wèn tā dào:" nǐ shēn shàng hé dé yǒu cǐ?" zéi rén bù zhī shì duān,xìn kǒu zhī wú。dà yǐn xiào dào:" rú cǐ jù zéi,què bèi xiǎo hái zi suàn pò le,qǐ fēi tiān lǐ zhāo zhāng!nǐ kě jì de yuán xiāo yè nèi jiā jiào biān jiào jiù rén de hái zǐ mǒ?nǐ shēn shàng yǐ yǒu le àn jì,hái yào dǐ lài dào nà lǐ qù?" zéi rén fāng zhī bèi hái zi àn suàn le,duì kǒu wú yán,zhǐ de zhāo chū shí huà lái。nǎi shì jī nián lěi suì yù zhe jié lìng shèng shí,jí shǐ sì chū piāo qiè,yǐ jí píng shí lüè fàn zǐ nǚ,shāng hài xìng mìng,zuì zhuàng shān jī,nán yǐ méi jǔ,cóng bù bài lù。qǐ zhī jīn nián yuán xiāo xíng shì zhī hòu,zú rán bèi qín?què bèi xiǎo zi àn suàn,jīng dòng tiān tīng,yǐ zhì yǒu cǐ。mò fēi tiān shù gāi bài,yī sǐ nàn táo!dà yǐn zé le kǒu cí,dié chéng wén juàn。dà yǐn què jì kǒu cí,dié chéng wén juàn。dà yǐn què jì qǐ jiù nián yuán xiāo zhēn zhū jī yī àn,xiàn bǔ wèi huò de nà yī jiàn shì lái。nǐ dào yòu shì shèn shì?kàn guān qiě fàng xià zhè tóu,tīng xiǎo zi shuō nà yī tóu。

  大凡做贼的见了做公的,就是老鼠遇了猫儿,见形便伏;做公的见了做贼的,就是仙鹤遇了蛇洞,闻气即知。所以这两项人每每私自相通,时常要些孝顺,叫做“打业钱”。若是捉破了贼,不是什么要紧公事,得些利市,便放松了。而今是钦限要人的事,衣领上针线斗着海底眼,如何容得宽展!当下捆住,先剥了这一个的衣服。众贼虽是口里还强,却个个肉颤身摇,面如土色。身畔一搜,各有零赃。一直里押到开封府来,报知大尹。大尹升堂,验着衣领针线是实,明知无枉,喝教:“用起刑来!”令招实情。扌朋扒吊拷,备受苦楚,这些顽皮赖肉只不肯招。大尹即将衣领针线问他道:“你身上何得有此?”贼人不知事端,信口支吾。大尹笑道:“如此剧贼,却被小孩子算破了,岂非天理昭彰!你可记得元宵夜内家轿边叫救人的孩子么?你身上已有了暗记,还要抵赖到那里去?”贼人方知被孩子暗算了,对口无言,只得招出实话来。乃是积年累岁遇着节令盛时,即使四出剽窃,以及平时略贩子女,伤害性命,罪状山积,难以枚举,从不败露。岂知今年元宵行事之后,卒然被擒?却被小子暗算,惊动天听,以致有此。莫非天数该败,一死难逃!大尹责了口词,叠成文卷。大尹却记口词,叠成文卷。大尹却记起旧年元宵真珠姬一案,现捕未获的那一件事来。你道又是甚事?看官且放下这头,听小子说那一头。

   yě zhǐ yīn xuān dé mén zhāng dēng,wáng hóu guì qī nǚ juàn duō shè zhàng mù zài mén wài liǎng wǔ,rì jiān xiān zài nà li děng hóu guān kàn。qí shí yǒu yí gè zōng wáng jiā zài dōng shǒu,yǒu gè nǚ ér míng huàn zhēn zhū,yīn zhào xìng tiān huáng zhī zú,rén dōu chēng tā zhēn zhū zú jī。nián shí liù suì,wèi zēng xǔ jià rén jiā,yán sè míng yàn,fú shì xiān lì,yào rén yǎn mù。zōng wáng de fū rén yí mèi zú zhōng què zài xī shǒu。yí niáng xiǎo de wài shēng zhēn zhū jī zài zhàng zhōng guān dēng,jiào gè yā huán zǒu lái xiāng yāo yī huì,shàng fù dào:" ruò kěn lái,dāng chāi dōu jiào lái yíng。" zhēn zhū jī tīng bà,bù shèng zhī xǐ,biàn duì mǔ qīn dào:" ér zhèng yào jiàn jiàn yí niáng,qià hǎo tā lái xiāng qǐng,shì bì yào qù。" fū rén yì xīn rán xǔ yǔn。dǎ fā yā huán xiān qù huí huà,zhuān hóu jiào lái xiāng yíng。guò bù duō shí,zhī jiàn yī chéng dōu jiào dǎ cóng xī biān lái dào zhàng qián。zhēn zhū jī hái zi xīn xìng,bā bù dé jiù dào nà biān wán shuǎ,jiào yǎng niáng men wèn dé shì lái jiē de,fēn fù cóng rén suí hòu lái,zì jǐ bù nài fán děng dài,huāng máng xiān zì shàng jiào qù le。cái qù de yī huì,xiān qián lái de yā huán yòu lǐng le yī chéng dōu jiào lái dào,shuō dào:" lì děng zhēn zhū jī xiāng huì,kuài qǐng shàng jiào。" wáng fǔ lǐ jiā rén dào:" zhēn zhū jī fāng cái xiān suí jiào qù le,rú hé yòu lái yíng jiē?" yā huán dào:" zhǐ shì wǒ tóng zhè chéng jiào lái,nà lǐ yòu yǒu shén me jiào xiān dào?" jiā rén men xiǎo de yǒu xiē qiāo qī le,dà jiā máng luàn qǐ lái。wén zhī zōng wáng,zhe rén dào xī biān qù kàn,yǎn jiàn de jué bù zài nà li de le。jí jí fēn fù yú hòu zhī cóng rén děng sì xià zhǎo xún,bìng wú yǐng xiǎng。jí jù shì zhuàng,gào dào kāi fēng fǔ。fǔ zhōng xiǎo de shì wáng fǔ lǐ shì,bù gǎn dài màn,sàn qiǎn jī bǔ shǐ chén āi chá zōng jī。wáng fǔ lǐ zì chū shǎng jiē,bào xìn zhě èr qiān guàn,jìng wú xià luò。bù tí。

  也只因宣德门张灯,王侯贵戚女眷多设帐幕在门外两庑,日间先在那里等侯观看。其时有一个宗王家在东首,有个女儿名唤真珠,因赵姓天潢之族,人都称他真珠族姬。年十六岁,未曾许嫁人家,颜色明艳,服饰鲜丽,耀人眼目。宗王的夫人姨妹族中却在西首。姨娘晓得外甥真珠姬在帐中观灯,叫个丫鬟走来相邀一会,上复道:“若肯来,当差兜轿来迎。”真珠姬听罢,不胜之喜,便对母亲道:“儿正要见见姨娘,恰好他来相请,是必要去。”夫人亦欣然许允。打发丫鬟先去回话,专侯轿来相迎。过不多时,只见一乘兜轿打从西边来到帐前。真珠姬孩子心性,巴不得就到那边顽耍,叫养娘们问得是来接的,分付从人随后来,自己不耐烦等待,慌忙先自上轿去了。才去得一会,先前来的丫鬟又领了一乘兜轿来到,说到:“立等真珠姬相会,快请上轿。”王府里家人道:“真珠姬方才先随轿去了,如何又来迎接?”丫鬟道:“只是我同这乘轿来,那里又有什么轿先到?”家人们晓得有些跷蹊了,大家忙乱起来。闻之宗王,着人到西边去看,眼见得决不在那里的了。急急分付虞候祗从人等四下找寻,并无影响。急具事状,告到开封府。府中晓得是王府里事,不敢怠慢,散遣缉捕使臣挨查踪迹。王府里自出赏揭,报信者二千贯,竟无下落。不题。

   qiě shuō zhēn zhū jī zì shàng le jiào hòu,dàn jiàn jiào fū sì zú qí jǔ,qí xíng rú fēi。zhēn zhū jī xīn lǐ dào:" shì qǐng kè jiù dào de lù,hé xū de rú cǐ huāng zǒu?" què yě dào shì jiào fū jiǎo bù guàn le de,bù yǐ wéi yì。jí zhì tái yǎn kàn shí,xiū hū zhuǎn wān,bú shì zhèng lù,jiàn jiàn zǒu dào xiá xiàng lǐ lái,jiào fū men jiǎo gāo bù dī,yuè zǒu yuè hēi。xīn lǐ zhèng yǒu xiē yí huò,hū rán jiào zhù le,jiào fū duō zǒu le qù。bú jiàn yǒu rén xiāng jiē,zhǐ de zì jǐ xiān lián zǒu chū jiào lái,dìng jīng yī kàn,zhǐ jiào dé kǔ。yuán lái shì yī suǒ gǔ miào。páng biān guǐ zú shí yú gè gè chí bīng zhàng jiā lì,zhōng jiān zuò zhe yī wèi shén dào,miàn kuò chǐ yú,xū rán mǎn kē,mù guāng rú jù,jiān bì bǎi dòng,xiàng gè huó de yì bān。zhēn zhū jī xīn huāng,bù miǎn xià bài。shén dào kāi dà yán dào:" nǐ xiū de jīng pà!wǒ yǔ rǔ yǒu sù yuán,gù shǐ shén lì shè nǐ zhì cǐ。" zhēn zhū jī jiàn shén dào shuō chū huà lái,yù jiā jīng pà,fàng shēng tí kū qǐ lái。páng biān liǎng gè guǐ zú zǒu lái fú zhe,shén dào shuō:" kuài qǔ yā jīng jiǔ lái。" páng biān yòu yī guǐ zú zhēn zhe yī bēi rè jiǔ,xiàng zhēn zhū jī yī biān fèng lái。zhēn zhū jī yù dài tuī jù,yòu huái jù pà,miǎn qiǎng jiāng kǒu jiē zhe,bèi tā yī guàn ér jǐn。zhēn zhū jī zǎo yǐ tiān xuán dì zhuàn,bù zhī rén shì,dào zài dì xià。shén dào zǒu xià zuò lái,xiào dào:" zhe le shǒu yě!" páng biān guǐ zú duō zǎn jiāng lǒng lái,tóng shén dào gè xiè le zhuāng shù,chú xià miàn jù。yuán lái gè gè duō shì huó rén,nǎi yī huǒ jù zéi zhuāng chéng de。jiāng méng hàn yào guàn dào le zhēn zhū jī,tái dào hòu miàn qù。hòu miàn dìng jiāng yí gè pó zǐ chū lái,fú qù fàng zài chuáng shàng mián zhe。zhòng zéi hàn chéng tā hūn mí,cì dì jiān yín。kě lián jīn zhī yù yè zhī rén,líng luò zài gǒu dǎng hú qún zhī shǒu。jiān yín yǐ bì,fēn fù pó zǐ kàn hǎo。gè zì sàn qù,bié zuò dǎi shì le。

  且说真珠姬自上了轿后,但见轿夫四足齐举,其行如飞。真珠姬心里道:“是顷刻就到的路,何须得如此慌走?”却也道是轿夫脚步惯了的,不以为意。及至抬眼看时,修忽转湾,不是正路,渐渐走到狭巷里来,轿夫们脚高步低,越走越黑。心里正有些疑惑,忽然轿住了,轿夫多走了去。不见有人相接,只得自己掀帘走出轿来,定睛一看,只叫得苦。元来是一所古庙。旁边鬼卒十余个各持兵杖夹立,中间坐着一位神道,面阔尺余,须髯满颏,目光如炬,肩臂摆动,象个活的一般。真珠姬心慌,不免下拜。神道开大言道:“你休得惊怕!我与汝有夙缘,故使神力摄你至此。”真珠姬见神道说出话来,愈加惊怕,放声啼哭起来。旁边两个鬼卒走来扶着,神道说:“快取压惊酒来。”旁边又一鬼卒斟着一杯热酒,向真珠姬一边奉来。真珠姬欲待推拒,又怀惧怕,勉强将口接着,被他一灌而尽。真珠姬早已天旋地转,不知人事,倒在地下。神道走下座来,笑道:“着了手也!”旁边鬼卒多攒将拢来,同神道各卸了装束,除下面具。元来个个多是活人,乃一伙剧贼装成的。将蒙汗药灌倒了真珠姬,抬到后面去。后面定将一个婆子出来,扶去放在床上眠着。众贼汉乘他昏迷,次第奸淫。可怜金枝玉叶之人,零落在狗党狐群之手。奸淫已毕,分付婆子看好。各自散去,别做歹事了。

   zhēn zhū jī shuì zhì tiān míng,kàn kàn sū xǐng zhēng yǎn kàn shí,bù zhī shì nà lǐ,dàn jiàn yí gè pó zǐ zài páng biān zuò zhe。zhēn zhū jī zì jué yīn hù téng tòng,bǎ shǒu mō shí,zhōu wéi xū zhǒng,míng zhī zhe le rén shǒu,wèn pó zǐ dào:" cǐ shì hé chǔ?jiāng wǒ sòng zài zhè lǐ!" pó zǐ dào:" yè jiān zhòng hǎo hàn měi sòng jiāng xiǎo niáng zǐ lái de。bù bì xīn jiāo,guǎn qǔ nǐ jiù luò hǎo chù biàn liǎo。" zhēn zhū jī dào:" wǒ shì zōng wáng fǔ zhōng guī nǚ,nǐ měi dǎi rén hòu rú cǐ hú xíng luàn zuò!" pó zǐ dào:" ér jīn shuō bù dé wáng fǔ bù wáng fǔ le。lǎo shēn jiàn nǐ shì jīn zhī yù yè,xū bù bǎ nǐ zuò jiàn。" zhēn zhū jī yě bù xiǎo de tā de shuō huà yīn yóu,wǔ zhuó yǎn zhǐ shì tí kū。yuán lái zhè pó zǐ shì gè yá pó,zhuān yī zǒu dà rén jiā gù mài rén kǒu de。zhè huǒ jù zéi lüè dé rén kǒu,biàn lái tóu tā jiā xià,liú xià jǐ wǎn,jiù yǒu tóu zhǔ lái chéng le qù de。nà shí liú le zhēn zhū jī,hǎo yán wēn wèi dé shú fēn。gāng liǎng sān rì,zhī jiàn yī rì yī chéng jiào lái tái le qù,yǐ jiāng tā mài yǔ chéng wài yí gè fù jiā wèi qiè le。

  真珠姬睡至天明,看看苏醒;睁眼看时,不知是那里,但见一个婆子在旁边坐着。真珠姬自觉阴户疼痛,把手摸时,周围虚肿,明知着了人手,问婆子道:“此是何处?将我送在这里!”婆子道:“夜间众好汉每送将小娘子来的。不必心焦,管取你就落好处便了。”真珠姬道:“我是宗王府中闺女,你每歹人后如此胡行乱做!”婆子道:“而今说不得王府不王府了。老身见你是金枝玉叶,须不把你作贱。”真珠姬也不晓得他的说话因由,侮着眼只是啼哭。元来这婆子是个牙婆,专一走大人家雇卖人口的。这伙剧贼掠得人口,便来投他家下,留下几晚,就有头主来成了去的。那时留了真珠姬,好言温慰得熟分。刚两三日,只见一日一乘轿来抬了去,已将他卖与城外一个富家为妾了。

   zhǔ wēng chéng hūn hòu,yún yǔ zhī shí,xīn lǐ xiǎo de bú shì chǔ zǐ,què jiàn tā měi sè,shèn shì xǐ huān,bù yǐ wéi yì,gèng bù céng tí qǐ wèn tā lái lì。zhēn zhū jī yě shēn huái xiū fèn,bù gǎn qīng yì zì yán,zěn dāng de nà jiā jī qiè pō duō,jiàn yī rén zhuān chǒng,jǐn shēng jí dù zhī xīn,shuō tā lái lì bù míng,duō guǎn shì zài jiā fàn jiān bèi zhú chū lái de nú bì,rì rì zài zhǔ wēng ěr gēn biān jī guā。zhǔ wēng tīng dé bù nài fán,ǒu rán wèn qí lái chù。zhēn zhū jī āi zhe xīn zhōng shì,dà shēng tí wèi,sù chū shì yóu lái,fāng zhī shì zōng wáng zhī nǚ,bèi rén lüè mài zhì cǐ。zhǔ wēng duō céng kàn jiàn bǎng wén shǎng tiē de,lǎo dà chī jīng,kǒng pà shì fā lián lěi。jí máng jiào rén xún qǔ yuán méi yá pó,yǐ zì bù zhī qù xiàng le。zhǔ wēng xún sī dào:" cǐ děng jiān tú,cǐ chù bù bài,bié chù bì lù。dào de gēn jiū qǐ lái,xiàn zāng zài wǒ jiā,xū cáng bù guò,kě bú shì tiān dà lì hài?kuàng qiě wáng fǔ nǚ juàn,bú shì qǔ xiào,bì yǒu xún zhe gēn dǐ de rì zi。bié rén zuò le dǎi shì,bǎ gè chóu bù dài diū zài zhè lǐ,tì tā dǐng sǐ bù chéng?" xīn shēng yī jì,jiào liǎng gè jiā rén jiā lǐ tái chū yī dǐng pò zhú jiào lái zhuāng hǎo le,qǐng chū zhēn zhū jī lái。zhǔ wēng nà tóu biàn bài dào:" yī xiàng yǒu yǎn bù shí guì rén,duō yǒu táng tū,què shì rǔ mò le guì rén,duō shì dǎi rén zuò de shì,xiǎo kě bìng bù zhī dào。jīn qíng yuàn zhé le shēn jià,bái sòng guì rén hái fǔ,zhǐ wàng gāo tái guì shǒu,fán shì zhē gài,bú yào qiān lěi xiǎo kě zé gè。" zhēn zhū jī jiàn shuō sòng tā huán jiā,jiù rú tīng dé yī fēng jiǔ zhòng ēn shè dào lái。yòu yuán shì shòu zhǔ wēng hòu dài de,jiàn tā xiǎo xīn péi lǐ,hǎo shēng guò yì xià qù,huí yán dào:" zhǐ yào jiàn le wǒ fù mǔ,jué bù tí qǐ nǐ xìng míng bà le。"

  主翁成婚后,云雨之时,心里晓得不是处子,却见他美色,甚是喜欢,不以为意,更不曾提起问他来历。真珠姬也深怀羞愤,不敢轻易自言,怎当得那家姬妾颇多,见一人专宠,尽生嫉妒之心,说他来历不明,多管是在家犯奸被逐出来的奴婢,日日在主翁耳根边激聒。主翁听得不耐烦,偶然问其来处。真珠姬挨着心中事,大声啼位,诉出事由来,方知是宗王之女,被人掠卖至此。主翁多曾看见榜文赏帖的,老大吃惊,恐怕事发连累。急忙叫人寻取原媒牙婆,已自不知去向了。主翁寻思道:“此等奸徒,此处不败,别处必露。到得根究起来,现赃在我家,须藏不过,可不是天大利害?况且王府女眷,不是取笑,必有寻着根底的日子。别人做了歹事,把个愁布袋丢在这里,替他顶死不成?”心生一计,叫两个家人家里抬出一顶破竹轿来装好了,请出真珠姬来。主翁纳头便拜道:“一向有眼不识贵人,多有唐突,却是辱莫了贵人,多是歹人做的事,小可并不知道。今情愿折了身价,白送贵人还府,只望高抬贵手,凡事遮盖,不要牵累小可则个。”真珠姬见说送他还家,就如听得一封九重恩赦到来。又原是受主翁厚待的,见他小心赔礼,好生过意下去,回言道:“只要见了我父母,决不题起你姓名罢了。”

   zhǔ wēng qǐng zhēn zhū jī shàng le jiào,liǎng gè jiā rén tái le fēi zǒu,zhēn zhū jī yě bù jí fēn bié yī shēng。huāng máng zǒu le wǔ liù lǐ lù,yī tái tái dào huāng yě zhī zhōng,tái jiào de fàng xià zhú jiào,chōu shēn biàn zǒu,yī dào yān qù le。zhēn zhū jī zài jiào zhōng tàn tóu chū kàn,zhī jiàn jìng qiāo wú rén。zǒu chū jiào lái,qián hòu yī kàn,lián liǎng gè tái jiào de yǐng zōng bú jiàn,huāng zhāng qǐ lái dào:" wǒ zhí rú cǐ mìng jiǎn!rú hé bù míng bù bái pāo wǒ zài cǐ?wàn yī yòu yù dǎi rén,rú hé shì hǎo?" méi zuò lǐ huì chù,zhǐ de réng jiù jìn jiào zuò le,fàng shēng dà kū qǐ lái,luàn hǎn luàn jiào。jiāng shēn zi zài jiào nèi zhì diān bù yǐ,tóu fà duō diān dé péng sōng。

  主翁请真珠姬上了轿,两个家人抬了飞走,真珠姬也不及分别一声。慌忙走了五六里路,一抬抬到荒野之中,抬轿的放下竹轿,抽身便走,一道烟去了。真珠姬在轿中探头出看,只见静悄无人。走出轿来,前后一看,连两个抬轿的影踪不见,慌张起来道:“我直如此命蹇!如何不明不白抛我在此?万一又遇歹人,如何是好?”没做理会处,只得仍旧进轿坐了,放声大哭起来,乱喊乱叫。将身子在轿内掷颠不已,头发多颠得蓬松。

   cǐ shí zhèng shì chūn sān yuè tiān dào,shí cháng yǒu jiāo wài tà qīng de。yǒu rén kàn jiàn kōng kuàng zhī zhōng,yī chéng zhú jiào nèi yǒu rén dà kū,bù shèng hài yì,jiàn jiàn zǒu jiāng lǒng lái。qǐ chū zhǐ shì yī liǎng gè rén,hòu lái bò ji bān wéi jiāng zhuàn lái,nǐ jí wǒ wèn,nǐ xuān wǒ rǎng。zhēn zhū jī huāng huāng zhāng zhāng,méi kǒu dé fēn sù,yī fà shuō bu chū yī jù míng bái huà lái。nèi zhōng yǒu lǎo chéng rén,yáo shǒu jiào sì páng rén mò rǎng,lǎng shēng wèn: dào:" niáng zǐ shì hé jiā zhái juàn?yīn shén dú zì xiē jiào zài cǐ?" zhēn zhū jī fāng cái qín le yǎn lèi,shuō de huà chū lái dào:" nú shì wáng fǔ zhōng zú jī,bèi dǎi rén guǎi lái zài cǐ de。yǒu rén bào zhī fǔ zhōng,dìng dàng zhòng shǎng。" dāng shí wáng fǔ zhōng shǎng tiē,kāi fēng fǔ bǎng wén,shuí bù zhī dào?zhēn zhū jī huà cái chū kǒu,zǎo yǐ yǒu qǐng gōng de fēi yě sì qù bào le。xū yú zhī jiān,wáng fǔ zhōng gàn bàn yú hòu zǒu le ruò duō rén lái rèn kàn,guǒ rán pò jiào zhī nèi zuò zhe de shì zhēn zhū zú jī。huāng máng dǎ jiào lái huàn le,tái guī fǔ zhōng。fù mǔ yǔ hé jiā rén děng kàn jiàn tóu péng bìn luàn,mǎn miàn lèi hén,bào zhe dà kū。zhēn zhū jī yī fà luàn diān luàn zhì,kū dé yī fó chū shì,èr fú shēng tiān,zhí děng kū dé jìn qíng le,fāng cái bǎ qián shí shī qù jīn rì guī lái de shì duān,yī wǔ yī shí gào sù le yī biàn。zōng wáng dào:" kě xiǎo de nà tǎo nǐ de shì nà yī jiā?biàn hǎo āi chá。" zhēn zhū jī xīn lǐ hái hù zhe nà zhǔ wēng,huí yán dào:" rén jiā biàn rèn de,què shì bù xiǎo de xìng míng,yě bù xiǎo de dì fāng,yòu lái de lù yuǎn le,bù jì qǐ zài nà yī biān。yì qiě nà rén jiā yuán bù zhī qíng,duō shì dǎi rén suǒ wéi。" zōng wáng xīn lǐ dào shì jiā chǒu bù kě wài yáng,kǒng nǚ ér xǔ bù dé rén jiā。zhǐ de hán rěn guò le,xià qù shēng zhāng,lǎo shí bào jiū。zhǐ àn dì zhǔ fù kāi fēng fǔ,liú xīn fǎng zéi bà le。

  此时正是春三月天道,时常有郊外踏青的。有人看见空旷之中,一乘竹轿内有人大哭,不胜骇异,渐渐走将拢来。起初止是一两个人,后来簸箕般围将转来,你诘我问,你喧我嚷。真珠姬慌慌张张,没口得分诉,一发说不出一句明白话来。内中有老成人,摇手叫四旁人莫嚷,朗声问:道:“娘子是何家宅眷?因甚独自歇轿在此?”真珠姬方才噙了眼泪,说得话出来道:“奴是王府中族姬,被歹人拐来在此的。有人报知府中,定当重赏。”当时王府中赏帖,开封府榜文,谁不知道?真珠姬话才出口,早已有请功的飞也似去报了。须臾之间,王府中干办虞候走了偌多人来认看,果然破轿之内坐着的是真珠族姬。慌忙打轿来换了,抬归府中。父母与合家人等看见头蓬鬓乱,满面泪痕,抱着大哭。真珠姬一发乱颠乱掷,哭得一佛出世,二佛生天,直等哭得尽情了,方才把前时失去今日归来的事端,一五一十告诉了一遍。宗王道:“可晓得那讨你的是那一家?便好挨查。”真珠姬心里还护着那主翁,回言道:“人家便认得,却是不晓得姓名,也不晓得地方,又来得路远了,不记起在那一边。抑且那人家原不知情,多是歹人所为。”宗王心里道是家丑不可外扬,恐女儿许不得人家。只得含忍过了,下去声张,老实报究。只暗地瞩付开封府,留心访贼罢了。

   gé le yī nián,yòu shì yuán xiāo zhī yè,nòng chū wáng jiā zhè jiàn àn lái。qí shí dà yǐn ná dào wáng jiā zuò dǎi shì de zéi,jì de wáng fǔ zhōng de shì,yě bǎ lái wèn wèn kàn,guǒ rán jí shì zhè huǒ rén。dà yǐn yǎo yá qiè chǐ,pāi àn dà mà dào:" zhèi xiē zéi nán nǚ,sǐ yǒu yú gū!" hē jiāo jiā lì xíng zhàng,gè dǎ le liù shí xùn gùn,yā xià sǐ qiú láo zhōng,zòu qǐng míng duàn fà luò。zòu nèi dà lüè yún: qún dào yuán xī suǒ wéi,zhǐ yú qū kuāng jū héng suǒ fàn,jǐn shǔ tuī mái。shì cǐ xiāo jìng zhī tú,qǐ róng niǎn gǔ zhī xià!hé xíng pián lù,yǐ jìng bāng jī。shén zōng huáng dì jiàn zòu,xiǎo de kāi fēng fǔ jǐn huò dào fàn,xiào dào:" guǒ rán bù chū xiǎo hái zi suǒ suàn。" lóng yán dà xǐ,pī zhǔn zòu zhāng,zhe huì guān jí shí chǔ jué,yòu mìng kāi fēng fǔ zài lù yù cí yī tòng lái kàn。kāi fēng fǔ qīn cǐ qīn zūn,chǔ zhǎn zhòng dào yǐ bì,yī miàn huí zòu,fù jiāng qián hòu fàn yóu yù cí xiáng xì lù shàng。shén zōng dé zòu,jí jiāng yù cí lóng zài páo xiù zhī zhōng,hán xiào huí gōng。

  隔了一年,又是元宵之夜,弄出王家这件案来。其时大尹拿倒王家做歹事的贼,记得王府中的事,也把来问问看,果然即是这伙人。大尹咬牙切齿,拍案大骂道:“这些贼男女,死有余辜!”喝交加力行杖,各打了六十讯棍,押下死囚牢中,奏请明断发落。奏内大略云:群盗元夕所为,止于胠筐;居恒所犯,尽属推埋。似此枭獍之徒,岂容辇毂之下!合行骈戮,以靖邦畿。神宗皇帝见奏,晓得开封府尽获盗犯,笑道:“果然不出小孩子所算。”龙颜大喜,批准奏章,着会官即时处决,又命开封府再录狱词一通来看。开封府钦此钦遵,处斩众盗已毕,一面回奏,复将前后犯由狱词详细录上。神宗得奏,即将狱词笼在袍袖之中,含笑回宫。

   qiě shuō zhèng gōng qīn shèng huáng hòu,nà rì qīn fèng shèng yù,cì yǔ wài xiāng xiǎo ér jū yǎng,yǐ wéi dé zi zhī zhào,dāng xià xiè ēn lǐng huí gōng zhōng lái。shì wèn tā lái lì bèi xì,nà xiǎo hái zi yìng dá rú liú,yǔ yán qīng lǎng。tā zài huáng dì yù qián yě zēng jīng guò,kě zhī dào bù pà miàn shēng,jiù xiàng zì jiā wū lǐ yì bān,xī xiào zì ruò。xǐ de gè qīn shèng xīn huā yě kāi le,jiāng lái bào zài xī shàng,bǎo qì xīn gān de bú zhù de jiào。mìng gōng é qǔ guò shū zhuāng xiá lái,tì tā lüè fā zhěng róng,diào zhī huà é,yī fà dǎ bàn dé qí zhěng。hé gōng fēi pín wén de qīn quán gōng zhōng yù cì yí gè xiǎo ér,jìn jiē lái dào gōng zhōng,yī lái chēng hè niáng niáng,èr lái guān kàn xiǎo ér。gài yīn xiǎo ér shì gōng zhōng suǒ bù céng yǒu de,shí jué xī hǎn。jí zhì jiàn le,yòu shì yí gè méi qīng mù xiù,chún hóng chǐ bái,mó hé luó bān yí gè néng yán néng yǔ,bǎi wèn bǎi dá,nǐ dào yǒu bù kuài huó de me?fēi pín měi yào fèng chéng niáng niáng,yì qiě xǐ huān hái zi,zhēng xiān jiāng chū bǎo wán jīn zhū chuàn zhuó děng lèi lái zuò jiàn miàn qián,duō sāi zài tā xiǎo xiù zi lǐ,xiù zi lǐ chéng mǎn le zhe bù dé。qīn shèng mìng yí gè lǎo nèi rén zhú yī tì tā shōu hǎo le。yòu jiào lǐng le tā dào gè gōng cháo jiàn wán shuǎ。gè zì yǐ wéi shèng shì,nǐ qiáng wǒ sài,yòu duō gè yǒu shǎng cì,gōng zhōng hǎo bù xǐ huān rè nào。

  且说正宫钦圣皇后,那日亲奉圣谕,赐与外厢小儿鞠养,以为得子之兆,当下谢恩领回宫中来。试问他来历备细,那小孩子应答如流,语言清朗。他在皇帝御前也曾经过,可知道不怕面生,就象自家屋里一般,嘻笑自若。喜得个钦圣心花也开了,将来抱在膝上,宝器心肝的不住的叫。命宫娥取过梳妆匣来,替他掠发整容,调脂画额,一发打扮得齐整。合宫妃嫔闻得钦全宫中御赐一个小儿,尽皆来到宫中,一来称贺娘娘,二来观看小儿。盖因小儿是宫中所不曾有的,实觉稀罕。及至见了,又是一个眉清目秀,唇红齿白,魔合罗般一个能言能语,百问百答,你道有不快活的么?妃嫔每要奉承娘娘,亦且喜欢孩子,争先将出宝玩金珠钏镯等类来做见面钱,多塞在他小袖子里,袖子里盛满了着不得。钦圣命一个老内人逐一替他收好了。又叫领了他到各宫朝见顽耍。各自以为盛事,你强我赛,又多各有赏赐,宫中好不喜欢热闹。

   rú shì shí lái rì,zhèng zài xuān hōng zhī jì,hū rán jià xìng qīn shèng gōng,xuān zhào qián rì hái zi。qīn shèng dāng xià shuài lǐng nán gāi cháo jiàn yǐ bì,shén zōng wèn qīn shèng dào:" xiǎo hái zi mò jīng pà fǒu?" qīn shèng dào:" méng shèng sī chì lìng zàn jū cǐ ér,cǐ ér cōng huì fēi fán,suī jū jìn dì,háo bù gǎi dù,lǎo chéng rén bù guò rú cǐ。shí nǎi bì xià hóng fú qí tiān,guó jiā yǒu cǐ děng shén tóng chū shì,chén qiè bù shèng xīn xìng!" shén zōng dào:" hǎo jiào qīng děng zhī dào,zhǐ nà yè zuò dǎi shì de rén,jǐn bèi kāi fēng fǔ suǒ huò,zé wèi yī lǐng shàng zhēn xiàn àn jì,bú dào dé zǒu le yí gè。cǐ ér kě wèi yǒu zhì jí yǐ!jīn zéi rén jǐn xíng zhǎn qì,pà tā jiā lǐ bù zhī dào,zài jiā máng luàn,jīn rì hǎo hǎo sòng hái tā qù。" qīn shèng yǔ nán gāi gè kòu shǒu xiè ēn。dāng xià chuán zhǐ: chì lìng qián rì bào jìn gōng de nà gè zhōng dà rén hù sòng guī dì,yù cì jīn xī yī lù,yǔ tā yā jīng。

  如是十来日,正在喧哄之际,忽然驾幸钦圣宫,宣召前日孩子。钦圣当下率领南陔朝见已毕,神宗问钦圣道:“小孩子莫惊怕否?”钦圣道:“蒙圣思敕令暂鞠此儿,此儿聪慧非凡,虽居禁地,毫不改度,老成人不过如此。实乃陛下洪福齐天,国家有此等神童出世,臣妾不胜欣幸!”神宗道:“好教卿等知道,只那夜做歹事的人,尽被开封府所获,则为衣领上针线暗记,不到得走了一个。此儿可谓有智极矣!今贼人尽行斩讫,怕他家里不知道,在家忙乱,今日好好送还他去。”钦圣与南陔各叩首谢恩。当下传旨:敕令前日抱进宫的那个中大人护送归第,御赐金犀一簏,与他压惊。

   zhōng dà rén dé zhǐ,jiù yù qián bào le nán gāi,cí le qīn shèng,yí lù chū gōng。qīn shèng shàng wū zì hǎo xiē bù gē shè tā,tī jǐ zì yǒu shǎng cì,yǔ tóng qián rì gè gōng suǒ zèng zhī wù zǒng zhù yī kuāng,lìng rén yī tóng jiāo fù yǔ zhōng dà rén shōu hǎo,sòng dào tā jiā。zhōng dà rén chū le gōng mén,chuán mìng qǐ liàng dú chē,jī le shèng zhǐ,jiù bào nán gāi zuò zài huái lǐ le,jìng wàng wáng jiā ér lái。

  中大人得旨,就御前抱了南陔,辞了钦圣,一路出宫。钦圣尚兀自好些不割舍他,梯己自有赏赐,与同前日各宫所赠之物总贮一筐,令人一同交付与中大人收好,送到他家。中大人出了宫门,传命起辆犊车,赍了圣旨,就抱南陔坐在怀里了,径望王家而来。

   qù shí mò dì tōu jiāng qù,lái rì cóng tiān jiàng xià lái。

  去时蓦地偷将去,来日从天降下来。

   hái bào hé yuán qīn jiàn dì?huǎng yí guǐ shǐ yǔ shén chà。

  孩抱何缘亲见帝?恍疑鬼使与神差。

   huà shuō wáng xiāng mǐn jiā zhōng zì nà wǎn shī qù le xiǎo yá nèi,hé jiā lǐ wài dà xiǎo méi yí gè bù yōu chóu sī lǜ,kū kū tí tí。zhǐ yǒu xiāng mǐn háo bù zài yì,jìng bù lìng rén zhuī xún。suī rán fū rén yǔ tóng guǎn jiā de fēn fù zhòng jiā rén gè chù tàn fǎng,què yě bìng wú yī xiē yǐng xiǎng。rén rén ào nǎo,méi gè shì chù。hū rán cǐ rì cháo mén shàng fēi bào jiāng lái,yǒu zhōng dà rén qīn jī shèng zhǐ dào dì kāi dú。xiāng mǐn bù zhī shì duān,fēn fù máng pái xiāng àn yíng jiē,zì jǐ guān shēn páo hù,fǔ fú tīng zhǐ。zhī jiàn zhōng dà rén bào le gè xiǎo hái zi xià dú chē lái,jiā rén shàng qián lái zhēng kàn,rèn de shì xiǎo yá nèi,dào chī le yī jīng。bù jué dà jiā shǒu wǔ zú dǎo,jìn bù dé xǐ huān。zhōng dà rén hè dào:" qiě tīng xuān shèng zhǐ!" gāo shēng xuān dào: qīng yuán xiāo shī zi,nǎi zhèn huò zhī,jīn què hái qīng。tè cì yā jīng wù yī lù,jiǎng qí yòu zhì。qīn zāi!

  话说王襄敏家中自那晚失去了小衙内,合家里外大小没一个不忧愁思虑,哭哭啼啼。只有襄敏毫不在意,竟不令人追寻。虽然夫人与同管家的分付众家人各处探访,却也并无一些影响。人人懊恼,没个是处。忽然此日朝门上飞报将来,有中大人亲赍圣旨到第开读。襄敏不知事端,分付忙排香案迎接,自己冠绅袍笏,俯伏听旨。只见中大人抱了个小孩子下犊车来,家人上前来争看,认得是小衙内,到吃了一惊。不觉大家手舞足蹈,禁不得喜欢。中大人喝道:“且听宣圣旨!”高声宣道:卿元宵失子,乃朕获之,今却还卿。特赐压惊物一簏,奖其幼志。钦哉!

   zhōng dà rén xuān bì,xiāng mǐn bài wǔ xiè ēn yǐ le,qǐng guò shèng zhǐ,yǔ zhōng dà rén xù lǐ,fēn bīn zhǔ zuò dìng。zhōng dà rén xiào dào:" lǎo xiān ér,hǎo gè guāi lìng láng!" xiāng mǐn zhèng yào wèn qǐ gēn yóu,zhōng dà rén xiào xī xī de xiù zhōng qǔ chū yī juàn wén shū chū lái,shuō dào:" lǎo xiān ér yào zhī lìng láng qù lái shì duān,zhǐ kàn cǐ yī juàn biàn míng bái le。" xiāng mǐn jiē guò shǒu lái yī kàn,nǎi kāi fēng fǔ huò dào yù cí yě。xiāng mǐn cóng tóu kàn qù,jiàn shì mì zhào kāi fēng bǔ huò,biàn dào:" rǔ xiù xiǎo ér,rú cǐ jīng dòng tiān tīng,yòu fán shèng lǜ huò zéi,zhí jiào lǎo chén fěn shēn suì gǔ,nán bào shèng ēn wàn yī!" zhōng dà rén xiào dào:" zhè zéi duō shì lìng láng zì jiā ná dào de,bù fán yī háo shèng lǜ,suǒ yǐ wéi miào。" nán gāi dāng shí jiù kǒu lǐ shuō nà yè hòu de zhǎng zěn de duǎn,hòu de jiàn huáng dì,zěn de bài huáng hòu,míng míng lǎng lǎng,sù gè bú zhù kǒu。xiān qián hé jiā rén tīng jiàn shèng zhǐ dào shí,yǐ zǎn zài zhōng mén kǒu guān kàn,jí jiàn nán gāi chū chē lái,dà jiā jīng xǐ,zhǐ shì bù zhī tóu nǎo。zhí dài tīng jiàn nán gāi bèi xì shù cǐ yī biàn,xīn xià fāng cái míng bái,jǐn duō zàn tàn tā guāi qiǎo zhī jí。fāng xìn xiāng mǐn bù zài xīn shàng,bù kěn zhuī qiú,dào shì tā zì jiū huì guī lái de,zhēn yǒu xiān jiàn zhī míng yě。xiāng mǐn fēn fù zhì jiǔ kuǎn dài zhōng dà rén,zhōng dà rén jiù jiāng shèng shàng qīn shǎng yā jīng jīn xī,jí qīn shèng yǔ gè gōng suǒ cì zhī wù,chén shè qǐ lái。zhēn shì zhū bǎo yíng tíng,guāng cǎi duó mù,suǒ zhí bù chì jù wàn。zhōng dà rén mó zhe nán gāi de tóu dào:" gē,gōu nǐ mǎi guǒ ér chī le。" xiāng mǐn yòu kòu shǒu duì quē xiè ēn。fāng mìng guǎn kè xiě xià xiè biǎo,xiān fù zhōng dà rén chén zòu。děng lái rì zǎo cháo miàn shèng,zài xíng shuài lǐng xiǎo zi xiè ēn。zhōng dà rén dào:" lìng láng gē ér shì zá jiā yù zhe xié jiàn shèng rén de,zá jiā yě yǒu gè bó lǐ ér,zuò gè jì niàn。" jiāng chū yuán bǎo èr gè,cǎi duàn bā biǎo lǐ lái。xiāng mǐn zài sān tuī cí bù dé,zhǐ de shōu le。lìng gè hòu lǐ dá xiè guò zhōng dà rén,zhōng dà rén shàng chē huí fù shèng zhǐ qù le。

  中大人宣毕,襄敏拜舞谢恩已了,请过圣旨,与中大人叙礼,分宾主坐定。中大人笑道:“老先儿,好个乖令郎!”襄敏正要问起根由,中大人笑嘻嘻的袖中取出一卷文书出来,说道:“老先儿要知令郎去来事端,只看此一卷便明白了。”襄敏接过手来一看,乃开封府获盗狱词也。襄敏从头看去,见是密诏开封捕获,便道:“乳臭小儿,如此惊动天听,又烦圣虑获贼,直教老臣粉身碎骨,难报圣恩万一!”中大人笑道:”这贼多是令郎自家拿倒的,不烦一毫圣虑,所以为妙。”南陔当时就口里说那夜后的长怎的短,后的见皇帝,怎的拜皇后,明明朗朗,诉个不住口。先前合家人听见圣旨到时,已攒在中门口观看,及见南陔出车来,大家惊喜,只是不知头脑。直待听见南陔备细述此一遍,心下方才明白,尽多赞叹他乖巧之极。方信襄敏不在心上,不肯追求,道是他自究会归来的,真有先见之明也。襄敏分付治酒款待中大人,中大人就将圣上钦赏压惊金犀,及钦圣与各宫所赐之物,陈设起来。真是珠宝盈庭,光采夺目,所直不啻巨万。中大人摩着南陔的头道:“哥,勾你买果儿吃了。”襄敏又叩首对阙谢恩。方命馆客写下谢表,先附中大人陈奏。等来日早朝面圣,再行率领小子谢恩。中大人道:“令郎哥儿是咱家遇着携见圣人的,咱家也有个薄礼儿,做个纪念。”将出元宝二个,彩段八表里来。襄敏再三推辞不得,只得收了。另各厚礼答谢过中大人,中大人上车回复圣旨去了。

   xiāng mǐn sòng le huí lái,hé jiā huān qìng。xiāng mǐn gōng dào:" wǒ shuō nǐ men bú yào máng,wǒ shí sān bì néng zì guī。jīn fēi dàn guī lái,qiě dé le xǔ duō ēn cì,yòu yǐ ná le zéi rén,duō shì shí sān zì jǐ de zhǔ zhāng lái。kě jiàn wǒ bù zháo jí de shì me?" hé jiā gè gè chēng fú。hòu lái nán gāi qǔ míng wáng cǎi,zhèng hé nián jiān,dà yǒu wén shēng,gōng míng xiǎn dá。zhǐ kàn tā xiǎo shí jǔ dòng rú cǐ,yǐ zhàn dà jiù yǐ。

  襄敏送了回来,合家欢庆。襄敏公道:“我说你们不要忙,我十三必能自归。今非但归来,且得了许多恩赐,又已拿了贼人,多是十三自己的主张来。可见我不着急的是么?”合家各各称服。后来南陔取名王采,政和年间,大有文声,功名显达。只看他小时举动如此,已占大就矣。

   xiǎo shí liǎo liǎo dà shí jiā,wǔ suì hái tóng yǐ zú kuā。

  小时了了大时佳,五岁孩童已足夸。

   jì fù jù tú rú fǎn zhǎng,zhí jiào tiān zǐ sòng huán jiā。

  计缚剧徒如反掌,直教天子送还家。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章