中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 二刻拍案惊奇 正文

卷八(二刻拍案惊奇)拼音版、注音及读音

二刻拍案惊奇

  卷八拼音版、注音及读音:

出处:二刻拍案惊奇

juǎn bā

卷八

  

  

   cí yún:

  词云:

   fēng yuè jīn huái,tú qǔ huān lái,huān chǎng zhōng jǐn yǒu ān pái。hū lú bó sài,qǐ bù háo zāi?fèi zì jiā xīn,zì jiā lì,zì jiā cái。yǒu děng jiān tāi,guàn nòng qiáo cái,qiǎo zhuāng chéng kē hùn nán cāi。fēi guān cǐ bèi,tè shǐ xīn guāi。zǒng zì jiā chī,zì jiā hěn。zì jiā dāi。cí jì xíng xiāng zǐ。

  风月襟怀,图取欢来,欢场中尽有安排。呼卢博赛,岂不豪哉?费自家心,自家力,自家财。有等奸胎,惯弄乔才,巧妆成科诨难猜。非关此辈,忒使心乖。总自家痴,自家狠。自家呆。——词寄《行香子》。

   zhè shǒu cí shuō zhe rén shì shàng zhū bān huān shì,jiē kě qiǎn xìng táo qíng,wéi yǒu dǔ bó yī tú zuì shì wéi hài bù qiǎn。gài yīn shì jiān rén zǒng shì yí gè tān xīn suǒ shǐ,jiàn nà shǒu fèn de yī rì lǐ xīn xīn kǔ kǔ,bā zhe shēng lǐ,bù néng gōu jìn dé duō shǎo qián: nà dǔ chǎng zhōng yī de le cǎi,jīng jīnbái yín zhī zài yī liǎng zhì tóu zǐ shàng shōu le xǔ duō lái,qǐ bú shì gè bù fèi běn qián de hǎo shēng lǐ?qǐ zhī yǒu zhè jǐ zhì yíng,biàn yǒu jǐ zhì shū。yíng shí jié,dào shì tǎng lái zhī wù,jiù yǒu zhān tóu de,tǎo shǎng de,bāng chèn de,dà jiā lái cuō hōng。zhè shí jié yì qì yáng yáng,chū zhī bù lìn。dào de yíng tóu guò le,shū tóu qí dào,bù zhī bù jué de nòng gè qìng jìng,què duō shì zì jiā ròu lǐ qián,páng biān de rén bù céng bāng le tā yī wén。suǒ yǐ zhǐ shì shū de duō,yíng de shǎo。yǒu de bù fú dào:" wǒ yíng le jiù zhù,bú dào dé shū jiù shì le。" zhè jù huà qià sì yǒu lǐ,què shì nà yí gè rú cǐ bǎ dé dìng?yǒu de bā le qiān qián yào wàn qián,rén xīn bù zú bù kěn zhù de。yǒu de chéng zhe shèng lái,zhī dào shì cháng dé rú cǐ,gāo xìng liǎo bù kěn zhù de。yǒu de pà bié rén jī qiào tā xiǎo jiā zǐ xiāng,ài shàng ài xià bù hǎo zhù de。jí zhì lín hòu shū lái,suī huǐ wú jí,dào xiān qián bù céng zhù dé,rú jīn nán dào jiù bà?yī fà zhù bù chéng le,bú dào dé nòng wán jué bù shōu chǎng。kuàng qiě yòu yǒu yī luò chǎng biàn shū le de,zǒng yǒu jǐ zhì yíng tóu,bù gōu fān běn,zěn hǎo zhù dé?dào de fān běn dào shǒu,yòu wàng duō shǎo yíng xiē,nà lǐ kěn zhù?suǒ yǐ yī dān le zhè jiàn zī mèi,dìng shì wú míng wú yè,pāo jiā shī yè,shī hún luò tuò,wàng cān fèi qǐn de。péng yǒu men jī píng,qī zǐ men yuàn chàng,dào cǐ dì wèi,yī zǒng bù lǐ。zhǐ shì xīn xīn niàn niàn jì guà cǐ shì,yī sì dān xuě tián jǐng,zài méi gè mǎn de rì zi le。quán bù xiǎng qián cái zì mìng lǐ dài lái,rén rén gè yǒu fèn xiàn,qǐ yóu nǐ kōng shǒu bó lái,zuò dé rén jiā de?bú yào shuō bù néng gōu yíng,jiù shì yíng le,wèi bì shì fú chù。

  这首词说着人世上诸般欢事,皆可遣兴陶情,惟有赌博一途最是为害不浅。盖因世间人总是一个贪心所使,见那守分的一日里辛辛苦苦,巴着生理,不能勾近得多少钱:那赌场中一得了采,精金、白银只在一两掷骰子上收了许多来,岂不是个不费本钱的好生理?岂知有这几掷赢,便有几掷输。赢时节,道是倘来之物,就有粘头的,讨赏的,帮衬的,大家来撮哄。这时节意气扬扬,出之不吝。到得赢骰过了,输骰齐到,不知不觉的弄个罄净,却多是自家肉里钱,旁边的人不曾帮了他一文。所以只是输的多,赢的少。有的不伏道:“我赢了就住,不到得输就是了。”这句话恰似有理,却是那一个如此把得定?有的巴了千钱要万钱,人心不足不肯住的。有的乘着胜来,只道是常得如此,高兴了不肯住的。有的怕别人讥诮他小家子相,碍上碍下不好住的。及至临后输来,虽悔无及,道先前不曾住得,如今难道就罢?一发住不成了,不到得弄完决不收场。况且又有一落场便输了的,总有几掷赢骰,不勾番本,怎好住得?到得番本到手,又望多少赢些,那里肯住?所以一耽了这件滋昧,定是无明无夜,抛家失业,失魂落魄,忘餐废寝的。朋友们讥评,妻子们怨怅,到此地位,一总不理。只是心心念念记挂此事,一似担雪填井,再没个满的日子了。全不想钱财自命里带来,人人各有分限,岂由你空手博来,做得人家的?不要说不能勾赢,就是赢了,未必是福处。

   sòng xī níng nián jiān,xiàng guó sì qián yǒu yī xiàng shì,jí xiāng de zhe,qí mén rú shì。bǐ shí nán shěng kāi kē,fēn fēn jǔ zǐ duō lái kòu wèn dé shī。tā yī yī jué lái,míng shù bù shuǎng。yǒu yī jǔ zǐ xìng dīng míng shí,suí zhòng wǎng fǎng。xiàng shì kàn jiàn dà jīng dào:" xiān bèi qì sè jí gāo,wú zài cǐ yuè rén duō yǐ,wú chū jūn yòu zhě。jù mǒu suǒ jiàn,biàn dāng dì yī rén jí dì。" wèn le xìng míng,xiàng shì jiù qǔ bǐ zài shǒu,dà shū shù zì yú zhǐ yún:" jīn kē zhuàng yuán shì dīng dī。" zhān zài bì shàng。xiàng dīng shēng gǒng shǒu dào:" liú wèi hòu yàn。" dīng shēng dà xǐ zì fù,bié le xiàng shì,zǒu huí yù zhōng lái。bù jué xīn shén chàng kuài,sī liang yào xún gè lè chù。

  宋熙宁年间,相国寺前有一相士,极相得着,其门如市。彼时南省开科,纷纷举子多来扣问得失。他一一决来,名数不爽。有一举子姓丁名湜,随众往访。相士看见大惊道:“先辈气色极高,吾在此阅人多矣,无出君右者。据某所见,便当第一人及第。”问了姓名,相士就取笔在手,大书数字于纸云:“今科状元是丁堤。”粘在壁上。向丁生拱手道:“留为后验。”丁生大喜自负,别了相士,走回寓中来。不觉心神畅快,思量要寻个乐处。

   yuán lái zhè dīng shēng shào nián cái jùn,què yǒu gè pì xìng,kù hǎo de shì dǔ bó。zài jiā shí xiān céng bài diào hǎo xiē jiā zī,bèi fù qīn suǒ bì kōng shì,yào è sǐ tā。qí jiā zhōng yǒu yù lián zhī,pò bì dé táo。dào de jīng shī,bǔ shì tài xué,xìng de nán shěng zòu míng,zhǐ dài tíng shì。xīn xù xián xiá,cǐ xìng zhuǎn gāo。kuàng jiān pò fèi le xǔ duō jiā sī,xué dé yī fān shē zhē shǒu duàn,shǒu dào chù huì yíng,xīn zhōng jì yǎng bù guò。wén de tóng bǎng zhōng yǒu liǎng gè sì chuān jǔ zǐ,dài dé duō zī,yì hǎo dǔ bó。dīng shēng xiě gè qǐng tiě,zhe jiā tóng qǐng tā èr rén dào jiǔ lóu shàng yǐn jiǔ。èr rén xīn rán lǐng mìng ér lái,fēn bīn zhǔ zuò dìng。yǐn dào bàn hān,dīng shēng jiā tóng lìng jiāng yí gè bāo fú fàng zài zuǒ biān yī zhāng zhuō zi shàng miàn,qǔ chū yí gè xiá zi kāi le,ná chū yī duì shǎng zhōng lái。èr kè kàn jiàn xiá zi lǐ miàn cáng zhe xǔ duō xì jù,nǎi shì gǔ páishuāng lùwéi qíxiàng qí jí wǔ mù tóu zǐ,méi mǎ zhī lèi,wú fēi dǔ bó chǎng shàng yòng de。xiǎo de le shēng hǎo cǐ,yòu chù zhe liǎng rén xīn xià suǒ hǎo,xiāng shì ér xiào。dīng shēng biàn dào:" wǒ men chéng zhe jiǔ xìng,sān rén gòng dǔ yī huí qǔ lè hé rú?" liǎng rén pāi shǒu dào:" jué miào!jué miào!" yī qí lì qǐ lái,kàn lóu shàng páng biān yǒu yī xiǎo gé,dīng shēng zhǐ zhe dào:" zhè lǐ tou dào yōu jìng xiē。" suì jiào qǔ le bó jù,yī tóng dào gé zhōng lái。xiāng yuē dào:" wǒ bèi jīn rì féng chǎng zuò huān,xì shì bǐ cǐ tóng páo,shí fēn dà yǒu shèng fù,tè nán wéi rén le。měi rén zhǐ yǐ wàn qián wèi lǜ,jìn shù yíng le,zhǐ dé sān wàn,jìn shù shū le,bù guò yī wàn,tú gè fā xīng xiāo xián ér yǐ。" shuō dìng le,fāng cái xià chǎng,xiāng bó qǐ lái。chū shí guǒ rán bù shí fēn dà lái wǎng,dào de zhì dào xìng tou shàng,nǐ qiáng wǒ sài,gè yào zhēng xióng,yī èr wàn qián zhǐ hǎo zuò yī zhì,zěn hǎo jiù xiē dé shǒu?liǎng rén yòu zhe jiā tóng dào xià chǔ,zài qǔ dōng xī,bù zháo běn qián,pín pín tiān rù,bù jì qí cì。dīng shēng shà shì hǎo shǒu duàn,yuè yíng de lái,jīng shén yuè wàng。liǎng rén bù fú shū,hěn jiāng zhù tóu luàn tuī,yào bó zhuàn lái,yī zhù dà shì yī zhù,zěn dāng de le shēng lián zhì shèng lái,liǎng rén chū zhù,zhèng rú zhòng liú guī hǎi,jìn shù gǎn zài dīng shēng chù le,zhí yíng de liǎng rén yóu gàn huǒ jǐn。liǎng rén yě pà qǐ lái,zhǐ de rěn zhe xìng zi zhù le,chuí tóu sàng qì ér bié。dīng shēng zǒng jì suǒ yíng,gòng yǒu liù bǎi wàn qián。mìng jiā tóng děng fù guī yù zhōng,huān xǐ wú jìn。

  元来这丁生少年才俊,却有个僻性,酷好的是赌博。在家时先曾败掉好些家资,被父亲锁闭空室,要饿死他。其家中有妪怜之,破壁得逃。到得京师,补试太学,幸得南省奏名,只待廷试。心绪闲暇,此兴转高。况兼破费了许多家私,学得一番奢遮手段,手到处会赢,心中技痒不过。闻得同榜中有两个四川举子,带得多资,亦好赌博。丁生写个请帖,着家童请他二人到酒楼上饮酒。二人欣然领命而来,分宾主坐定。饮到半酣,丁生家童另将一个包袱放在左边一张桌子上面,取出一个匣子开了,拿出一对赏钟来。二客看见匣子里面藏着许多戏具,乃是骨牌、双陆、围棋、象棋及五木骰子,枚马之类,无非赌博场上用的。晓得了生好此,又触着两人心下所好,相视而笑。丁生便道:“我们乘着酒兴,三人共赌一回取乐何如?”两人拍手道:“绝妙!绝妙!”一齐立起来,看楼上旁边有一小阁,丁生指着道:“这里头到幽静些。”遂叫取了博具,一同到阁中来。相约道:“我辈今日逢场作欢,系是彼此同袍,十分大有胜负,忒难为人了。每人只以万钱为率,尽数赢了,止得三万,尽数输了,不过一万,图个发兴消闲而已。”说定了,方才下场,相博起来。初时果然不十分大来往,到得掷到兴头上,你强我赛,各要争雄,一二万钱只好做一掷,怎好就歇得手?两人又着家童到下处,再取东西,不着本钱,频频添入,不记其次。丁生煞是好手段,越赢得来,精神越旺。两人不伏输,狠将注头乱推,要博转来,一注大似一注,怎当得了生连掷胜来,两人出注,正如众流归海,尽数赶在丁生处了,直赢得两人油干火尽。两人也怕起来,只得忍着性子住了,垂头丧气而别。丁生总计所赢,共有六百万钱。命家童等负归寓中,欢喜无尽。

   gé le liǎng rì,yòu dào xiàng shì diàn lǐ lái zǒu zǒu,yì yù zài shěn wèn tā qián rì yán yǔ dí què。cái jìn mén lái,xiàng shì yī jiàn dà jīng dào:" xiān bèi wèi hé qì sè dà biàn?lián zhòng bǎng duō bù néng le,hé kuàng kuí xuǎn!" jí jiāng qián rì suǒ zhān zài bì shàng zhè yī tiáo zhǐ chě xià lái,róu dé fěn suì。tàn dào:" huài le wǒ míng shēng,cǐ fān bù zhǔn le。kě hèn!kě hèn!" dīng shēng huāng le dào:" qián rì xiǎo shēng yuán wú cǐ wàng,shì zú xià rú cǐ xiāng xǔ。jīn rì wèi hé gǎi le kǒu,cǐ shì hé gù?" xiàng shì dào:" xiāng rén gōng míng,xiān guān tiān tíng qì sè。qián rì huáng liàng rùn zé,fēi dà kuí wú cǐ děng guāng jǐng,suǒ yǐ xiāng xǔ。jīn biàn de kū jiāo qiě hēi zhì le,nà lǐ hái wàng gōng míng?mò fēi xiān bèi yǒu shèn shè xīn bù liáng,zuò le xiē móu lì zhī shì,yǒu fù shén míng me?shì xiǎng yī xiǎng kàn!" dīng shēng sǒng rán,biàn bǎ dǔ fù dé shèng zhī shì shuō chū lái,dào:" nán dào shì wèi cǐ xì shì?" xiàng shì dào:" nǐ mò shuō shì xì shì,guān zhe cái wù,biàn yǒu shén míng zhǔ zhāng。fēi yì zhī dé,zì rán jiǎn fú。" dīng shēng huǐ zhī wú jí,cǔn le yī cǔn,wèn xiàng shì dào:" wǒ rú jīn jìn shù hái le tā,gǎn pà réng jiù bù fáng le?" xiàng shì dào:" cái yī fà xīn,àn zhōng shén míng biàn zhī。guǒ néng huǐ guò,hái kě zhàn jiǎ kē,dàn míng cì bù néng rú jiù,wǔ rén zhī xià kě wàng,qiè xū liú xīn!"

  隔了两日,又到相士店里来走走,意欲再审问他前日言语的确。才进门来,相士一见大惊道:“先辈为何气色大变?连中榜多不能了,何况魁选!”急将前日所粘在壁上这一条纸扯下来,揉得粉碎。叹道:“坏了我名声,此番不准了。可恨!可恨!”丁生慌了道:“前日小生原无此望,是足下如此相许。今日为何改了口,此是何故?”相士道:“相人功名,先观天庭气色。前日黄亮润泽,非大魁无此等光景,所以相许。今变得枯焦且黑滞了,那里还望功名?莫非先辈有甚设心不良,做了些谋利之事,有负神明么?试想一想看!”丁生悚然,便把赌傅得胜之事说出来,道:“难道是为此戏事?”相士道:“你莫说是戏事,关着财物,便有神明主张。非义之得,自然减福。”丁生悔之无及,忖了一忖,问相士道:“我如今尽数还了他,敢怕仍旧不妨了?”相士道:“才一发心,暗中神明便知。果能悔过,还可占甲科,但名次不能如旧,五人之下可望,切须留心!”

   dīng shēng jí huí yù suǒ,zhe rén qù qǐng jiāng èr rén dào yù。liǎng rén zhī dào shì yòu lái jiū dǔ,zhèng yào fān shǒu,sān jiǎo liǎng bù máng máng guò lái。dīng shēng xiàng jiàn le,dào:" qián rì ǒu ěr zuò xì,dà jiā zài kè zhōng,qǐ yǒu shí dé suǒ yíng qián wù zhī lǐ?jīn rì tè qǐng liǎng wèi guò lái,fèng huán yuán wù。" liǎng rén chū yú bù yì dào:" jì yǐ dǔ shū,qǐ yǒu jìng hái zhī lǐ!huò zhě zài bó yī fān,duō shǎo děng wǒ men fān xiē cái shǐ de。" dīng shēng dào:" dào yì péng yǒu,qǐ kě yǐ yī shí xì shuǎ shāng sǔn kè náng cái wù?xiǎo dì shì bù gǎn qǔ yī wén,yě bù gǎn zài zuò cǐ děng shì le。" jí jiào jiā tóng gè jiāng qián wù jìng sòng hái liǎng rén xià chǔ。liǎng rén xǐ chū wàng wài,dào shì dīng shēng fēi cháng gāo yì,qiān ēn wàn xiè ér qù。qǐ zhī dīng shēng yuán wéi zhe zì jǐ gōng míng yào jǐn,gù yī zhe xiàng shì zhī yán,gǎi le qián fēi。

  丁生亟回寓所,着人去请将二人到寓。两人只道是又来纠赌,正要番手,三脚两步忙忙过来。丁生相见了,道:“前日偶尔做戏,大家在客中,岂有实得所赢钱物之理?今日特请两位过来,奉还原物。”两人出于不意道:“既已赌输,岂有竟还之理!或者再博一番,多少等我们翻些才使得。”丁生道:“道义朋友,岂可以一时戏耍伤损客囊财物?小弟誓不敢取一文,也不敢再做此等事了。”即叫家童各将前物竟送还两人下处。两人喜出望外,道是丁生非常高谊,千恩万谢而去。岂知丁生原为着自己功名要紧,故依着相士之言,改了前非。

   hòu lái tíng shì chàng míng,guǒ zhōng xú duó bǎng dì liù rén,xiàng shì zhī shù bù chā háo lí。ruò fēi shì zhè yī fān dǔ,zhè zhuàng tóu wěn shì dīng dī,bù ràng bié rén le,jīn dī le wǔ míng。yòu hái kuī de huǐ guò qiān shàn,hái le tā rén qián wù,shàng dé gāo biāo tǎng tān le xiǎo pián yí,zhí mí bù wù,bù nòng dé gōng míng méi fēn le?suǒ yǐ shuō,qián cái yǒu fèn xiàn,kào zhe dǔ bó de lái,biàn yíng le yě bú shì hǎo shì。kuàng qiě yǒu cǐ děng jìn lì zhī shì,biàn yǒu yī fān móu lì zhī shù。yǒu yī huǒ dǔ zhōng guāng gùn,guàn yī jié le yī bān dǎng yǔ,jú piàn shào nián zǐ dì,sú míng wèi zhī" xiāng shí"。yòng qiān shā guàn chéng yào tóu,yǒu qīng yǒu zhòng。jiāng shǒu zhǐ niǎn shū zhuàn lái,niǎn de de fǎ,pāo xià qù duō shì yíng sè,ruò rèn yì pāo xià,shí zhì jiǔ shū。yòu yǒu sǔn shǐ shǒu fǎ,quán hóng zuò liù de。yòu yǒu yīn yáng chū fǎ,tuī bān chū sè de。nà bù shí shì de xiǎo èr gē,yī tuán gāo xìng,hǎo dǎi yào dǔ,sú míng huàn zuò" jiǔ tóu"。luò zài tào zhōng,chū shēn bù dé,shuí yǒu de yǔ nǐ yíng le qù?fèng quàn rén jiā zǐ dì,mò yào chī xīn xiǎng bié rén de。kàn qǔ dīng dī gù shì,jiù yíng le yě yào zhé le zhuàng yuán zhī fú。hé kuàng méi fú de?hé kuàng bì shū de?bù rú xué hǎo shǒu běn fèn de wèi qiáng。yǒu shī wèi zhèng:

  后来廷试唱名,果中徐铎榜第六人,相士之术不差毫厘。若非是这一番赌,这状头稳是丁堤,不让别人了,今低了五名。又还亏得悔过迁善,还了他人钱物,尚得高标;倘贪了小便宜,执迷不悟,不弄得功名没分了?所以说,钱财有分限,靠着赌博得来,便赢了也不是好事。况且有此等近利之事,便有一番谋利之术。有一伙赌中光棍,惯一结了一班党与,局骗少年子弟,俗名谓之“相识”。用铅沙灌成药骰,有轻有重。将手指捻书转来,捻得得法,抛下去多是赢色,若任意抛下,十掷九输。又有损使手法,拳红坐六的。又有阴阳出法,推班出色的。那不识事的小二哥,一团高兴,好歹要赌,俗名唤作”酒头”。落在套中,出身不得,谁有得与你赢了去?奉劝人家子弟,莫要痴心想别人的。看取丁堤故事,就赢了也要折了状元之福。何况没福的?何况必输的?不如学好守本分的为强。有诗为证:

   cái shì tā rén wù,chī xīn hé yòng tān?

  财是他人物,痴心何用贪?

   qǐn xìng duō shī jié,jī bǎo yì xiāng cān。

  寝兴多失节,饥饱亦相参。

   shū qù zhōng xīn kǔ,yíng lái zhòng kǒu chán。

  输去中心苦,赢来众口馋。

   dào tóu zhōng yī bài,xīn kǔ wèi shuí tián?

  到头终一败,辛苦为谁甜?

   xiǎo zi zhǐ wèi kǔ kǒu quàn zhě shì rén xiū yào dǔ bó,què xiǎng qǐ yí ge rén lái,méi shì xián yóu,bǎi zài guāng gùn shǒu lǐ,bù zhī bù jué nòng qù yī dǔ,dǔ dé jīng guāng,méi xiē bā bí,shuō de lái hǎo xiào hǎo tīng:

  小子只为苦口劝者世人休要赌博,却想起一个人来,没事闲游,摆在光棍手里,不知不觉弄去一赌,赌得精光,没些巴鼻,说得来好笑好听:

   fēng liú wù rù qǐ luó cóng,zì yà tōng xiāo yī cuì hóng。

  风流误入绮罗丛,自讶通宵依翠红。

   shuí dào zuì wēng fēi zài jiǔ?què jiào zhǎ yǎn jǐn chéng kōng。

  谁道醉翁非在酒?却教眨眼尽成空。

   zhè běn huà wén,nǎi zài sòng cháo dào jūn huáng dì xuān hé nián jiān,píng jiāng fǔ yǒu yí gè guān rén xìng shěn,chéng zhe zǔ shàng guān yīn,yīng shòu jiāng shì láng zhī zhí,fù jīng tīng diào。zhè gè jiāng shì jiā dào fēng hòu,nián jì yòu bù duō,dài le xǔ duō jīn yín bǎo huò zài shēn biān。shào nián xīn xìng,hǎo de shì nà gē lóu wǔ xiè,yǐ cuì wēi hóng,lǜ shuǐ qīng shān,xián chá làng jiǔ,kuàng jiān shēn bàn yǒu de shì dōng xī。zhǐ yào zhuàng dé gè lè yì suǒ zài,huī jīn rú tǔ,háo wú lìn sè。dà fán shì qíng rú cǐ,cái shì yǒu gè sā màn shǐ qián de qín ér,biàn yǒu nà bāng xián zhù lǎn de péi kè lái le。yù suǒ chà bù duō yuǎn,yǒu liǎng gè yóu shǒu rén hù: yí gè xìng zhèng,yí gè xìng lǐ,zǒng shì xiē méi tóu guǐ,yě méi gè shèn me zhēn míng hào,zhǐ jiào zuò zhèng shí gē,lǐ sān gē。zhōng rì lái shěn jiāng shì xià chǔ,yǔ tā tóng zuò tóng qǐ,tóng yǐn tóng cān,shěn jiāng shì yī kè yě lí bù dé tā èr rén。tā èr rén yě yǒu shí pò xiē qián chāo,qǐng shěn jiāng shì dào píng kāng lǐ zhōng hǎo zǐ mèi jiā lǐ。bǎi gè huán xí。chī dé gāo xìng,jiù zài mèi mei rén jiā sù le。shǎo bu dé chuàn tóng le tā jiā fú tóu dǎ chà,yí lù ér cuō hōng,nòng chū xiē qián chāo,dà jiā yǒu fèn,jué bú dào dé bái zhé le běn。kuī de shěn jiāng shì zhuàng nián tān sè,xīn xìng bù cháng,lüè lüè dé mèi jiù yào tiào cáo,bù mí liàn zhe yí gè,yě bù néng qǐ fā tā dà zhǔ qián cái,zhǐ hǎo hé hōng guò rì,cháng dé zuǐ tóu féi nì ér yǐ。rú shì pán huán jiāng jí bàn nián,chéng zhōng lè dì yě méi yǒu bù yóu dào de suǒ zài le。

  这本话文,乃在宋朝道君皇帝宣和年间,平江府有一个官人姓沈,承着祖上官荫,应授将仕郎之职,赴京听调。这个将仕家道丰厚,年纪又不多,带了许多金银宝货在身边。少年心性,好的是那歌楼舞谢,倚翠偎红,绿水青山,闲茶浪酒,况兼身伴有的是东西。只要撞得个乐意所在,挥金如土,毫无吝色。大凡世情如此,才是有个撒漫使钱的勤儿,便有那帮闲助懒的陪客来了。寓所差不多远,有两个游手人户:一个姓郑,一个姓李,总是些没头鬼,也没个甚么真名号,只叫作郑十哥,李三哥。终日来沈将仕下处,与他同坐同起,同饮同餐,沈将仕一刻也离不得他二人。他二人也有时破些钱钞,请沈将仕到平康里中好姊妹家里。摆个还席。吃得高兴,就在妹妹人家宿了。少不得串同了他家扶头打差,一路儿撮哄,弄出些钱钞,大家有分,决不到得白折了本。亏得沈将仕壮年贪色,心性不常,略略得昧就要跳槽,不迷恋着一个,也不能起发他大主钱财,只好和哄过日,常得嘴头肥腻而已。如是盘桓将及半年,城中乐地也没有不游到的所在了。

   yī rì,shěn jiāng shì yǔ liǎng rén shāng yì dào:" wǒ men chéng zhōng gè chù zǒu biàn le,kuàng qiě chén xiāo cáo zá,méi shén jǐng qù。wǒ yào chéng wài yě kuàng qù chù zǒu zǒu,sàn xīn shuǎ zǐ yī huí hé rú?" zhèng shílǐ sān dào:" yǒu xìng,yǒu xìng,dà guān rén yī fà zài háng dé jǐn。zhǐ shì jīn rì yǒu xiē xiǎo shì wèi wán,bù dé xiāng péi,ruò dé chí zhì míng rì biàn hǎo。" shěn jiāng shì dào:" jiù shì míng rì wú fáng,què bù kě wù qī。" zhènglǐ èr rén dào:" dà guān rén rú cǐ gāo huái,wǒ bèi ruò yǒu gè tuī gù bù qù,biàn shì sú wù le,míng rì zhǔn lái xiāng péi jiù shì。" liǎng rén bié qù le yī yè,dào de cì rì,lái yuē shěn jiāng shì dào:" chéng wài zhī xìng hé rú?" shěn jiāng shì dào:" zhuān děng,zhuān děng。" zhèng shí dào:" bù zhī dà guān rén jiào qù?mǎ qù?" lǐ sān dào:" yào qù xián bù sàn xīn,yòu bù gǎn shén lù chéng,yào nà jiào mǎ hé gān?" shěn jiāng shì dào:" sān gē shuō de shì。yǒu zhèi xiē rén suí zhe,biàn yào lái cuī nǐ dōng qù xī qù,bù dé zì yóu。wǒ men zhǐ shì sàn bù xiāo qiǎn,yào xíng yào zhǐ,píng dé zì jiā,qǐ bù wéi miào?zhǐ dài gè bǎ jiā tóng qù gēn gēn biàn liǎo。" shěn jiāng shì shēn biān yǒu wù,fàng xīn bù xià,jiào gè tiē shēn ān tóng bēi zhe yí gè pí xiāng,suí zài shēn hòu。yī tóng zhènglǐ èr rén duó chū cháng ān mén wài lái。dàn jiàn: fǔ gāo chéng kuò,jiàn yuǎn shì chán。cēn cī gǔ shù rào hé liú,dàng yàng yóu sī fēi yě àn。bù lián gū jiǔ chù,wéi yǒu gēng nóng cūn lǎo lái cháng xiǎo tǐng zài yú hái,duō shì mù shù qiáo fū lái wèn。chuī yān sì qǐ,hēi yún yǐng lǐ yǒu rén jiā,lù jìng duō qí,qīng lú hén zhōng wèi kǒng dào。bié shì yī fān yě qù,dùn jiào wàng què chén qíng。

  一日,沈将仕与两人商议道:“我们城中各处走遍了,况且尘嚣嘈杂,没甚景趣。我要城外野旷去处走走,散心耍子一回何如?”郑十、李三道:“有兴,有兴,大官人一发在行得紧。只是今日有些小事未完,不得相陪,若得迟至明日便好。”沈将仕道:“就是明日无妨,却不可误期。”郑、李二人道:“大官人如此高怀,我辈若有个推故不去,便是俗物了,明日准来相陪就是。”两人别去了一夜,到得次日,来约沈将仕道:“城外之兴何如?”沈将仕道:“专等,专等。”郑十道:“不知大官人轿去?马去?”李三道:“要去闲步散心,又不赶甚路程,要那轿马何干?”沈将仕道:“三哥说得是。有这些人随着,便要来催你东去西去,不得自由。我们只是散步消遣,要行要止,凭得自家,岂不为妙?只带个把家童去跟跟便了。”沈将仕身边有物,放心不下,叫个贴身安童背着一个皮箱,随在身后。一同郑、李二人踱出长安门外来。但见:甫高城廓,渐远市廛。参差古树绕河流,荡漾游丝飞野岸。布帘沽酒处,惟有耕农村老来尝;小艇载鱼还,多是牧竖樵夫来问。炊烟四起,黑云影里有人家,路径多歧,青芦痕中为孔道。别是一番野趣,顿教忘却尘情。

   sān rén xìn bù ér xíng,guān wán jǐng zhì,yī tóu shuō huà,yī tóu zǒu lù。yǐ lǐ yǒu èr sān lǐ zhī yuǎn,lái dào yí gè táng biān。zhī jiàn jǐ gè cū tuǐ dà jiǎo de hàn zi chì bō le shàng shēn,shǒu tí zhe pí wǎn,qiān zhe wǔ liù pǐ hǎo mǎ,zài chí táng lǐ xǐ yù。kàn jiàn tā sān rén zǒu lái zhì jìn,yī qí tiào chū táng zi,huāng máng jiāng yī fú chuān shang,wàng zhe sān rén qí shēng yíng nuò。shěn jiāng shì jīng yí,wèn èr rén dào:" cǐ bèi sù fēi xiāng shí,wèi hé jiàn wú sān rén gōng jìng rú cǐ?" zhènglǐ liǎng rén dào:" cǐ wáng cháo yì shǐ jūn zhī lì zú yě。shǐ jūn yǔ wú liǎng rén zuì xiāng hòu shàn,gù cǐ bèi jiàn wú děng zǒu guò,bù gǎn dài màn。" shěn jiāng shì dào:" yuán lái zhè gè yuán gù,wǒ yě dào wèi hé wú yīn zhì qián!"

  三人信步而行,观玩景致,一头说话,一头走路。迤逦有二三里之远,来到一个塘边。只见几个粗腿大脚的汉子赤剥了上身,手提着皮挽,牵着五六匹好马,在池塘里洗浴。看见他三人走来至近,一齐跳出塘子,慌忙将衣服穿上,望着三人齐声迎喏。沈将仕惊疑,问二人道:“此辈素非相识,为何见吾三人恭敬如此?”郑、李两人道:“此王朝议使君之隶卒也。使君与吾两人最相厚善,故此辈见吾等走过,不敢怠慢。”沈将仕道:“元来这个缘故,我也道为何无因至前!”

   sān rén yòu yī tóu shuō,yī tóu zǒu,gāo chí biān shàng qián yòu shù bǎi bù yuǎn le。lǐ sān hū rán jiào shěn jiāng shì yī shēng dào:" dà guān rén,wǒ yǒu jù huà shāng liáng zhe。" shěn jiāng shì dào:" shén huà?" lǐ sān dào:" jīn rì zhī yóu,pō dé yě xìng,zhǐ shì xìn bù làng zǒu,méi gè zhù jiǎo de qù chù。ruò biàn shì zhè yàng zhuàn qù le,yòu wú yì wèi。hé bù jiù qí zhe shì cái zhǔ gōng zhī mǎ,bài yī bài wáng gōng,qǐ bú shì miào?" shěn jiāng shì dào:" wáng gōng shì hé rén?wǒ què bù céng rèn de,zěn hǎo bài tā?" lǐ sān dào:" cǐ lǎo jí shì gè miào rén,tā céng wèi yī dà jùn shǒu,jiā zī jué fù,jī qiè jí duō。tā zuì xǐ de shì bīn kè wǎng lái,kuǎn jiē bù juàn。jīn nián jì yǐ lǎo,yòu yǒu le xiē jí bìng,zhū jī qiè jiē yǒu lí xīn。què shì tā fáng jìn yán mì,chú le wǒ liǎng rén wàng xíng xiāng zhī,dé yǐ xiāng jiàn,píng shí děng xián bù fàng chū wài biān lái。nèi xiē jī qiè wú shì,zhǐ shì zhōng rì hé bàn wán shuǎ ér yǐ。ruò wú bèi qù kàn tā,tā shì jí xǐ de。dà guān rén suī bù céng xiāng huì,yǒu wú bèi tóng wǎng,zhǐ shuō dào qīn mù gāo yǎ,yuàn yī shí jīng,tā kàn jiàn shì wú měi de hǎo yǒu,zì bù gǎn qīng。wú liǎng rén zài dì yí gè chūn yǔ tā,děng tā xiǎo de dà guān rén shì zài jīng diào guān de,yì guān yī mài,yī fà zhù yì le,bì yǒu jí jīng de yǐn zhuàn xiāng kuǎn。wú měi qiě luò de kāi huái kuài chàng tā yī wǎn,yě shì yǒu xìng de shì。qiáng rú jì jì mò mò,réng jiù sān rén zǒu le huí qù。" shěn jiāng shì xīn lǐ wèi jué,zhèng shí yòu dào:" cǐ lǎo zhēn shì huì kuài huó de rén,yǒu le xǔ duō měi qiè,tā què yòu zài péng yǒu miàn shàng shí fēn yīn qín,xún chū xìng qù lái。gèng jiān liú xīn yǐn zhuàn,bì yào jīng jié,wéi kǒng péng yǒu men bù zhòng yì,chī dé bù jìn xìng。zhǐ zhè yī piàn gāo xìng rè cháng,hé chǔ zài tǎo dé yǒu?dà guān rén jì dào cǐ dì,yě gāi rèn yī rèn zhè gè rén,bù kě cuò guò。" shěn jiāng shì yě xǐ dào:" guǒ rán rú cǐ,biàn tóng èr wèi bài tā yī bài yě hǎo。" lǐ sān dào:" wǒ měi yuán huí dào chí biān,yào le tā de mǎ qù。" yú shì sān rén tóng lù ér huí,zǒu dào chí biān。zhènglǐ dà shēng jiào dào:" dài sì gè mǎ guò lái!" kàn mǎ de bù gǎn wéi màn,dā yìng dào:" jiā yé de mǎ,guān rén měi yào qí,jìn yì qí zuò jiù shì。" zhènglǐ yǔ shěn jiāng shì gè qí le yī pǐ,lián shěn jiā jiā tóng bàng zhe xiāng ér,yě qí le yī pǐ。kàn mǎ de dài zhù le mǎ tóu,wèn dào:" guān rén měi yào wǎng nà lǐ qù?" zhèng shēng jiāng biān shāo zhǐ dào:" dào nǐ yé jiā lǐ qù。" kàn mǎ de dào:" xiǎo de le。" zài qián zǒu zhe yǐn lù,sān rén lián méng àn pèi ér xíng。

  三人又一头说,一头走,高池边上前又数百步远了。李三忽然叫沈将仕一声道:“大官人,我有句话商量着。”沈将仕道:“甚话?”李三道:“今日之游,颇得野兴,只是信步浪走,没个住脚的去处。若便是这样转去了,又无意味。何不就骑着适才主公之马,拜一拜王公,岂不是妙?”沈将仕道:”王公是何人?我却不曾认得,怎好拜他?”李三道:“此老极是个妙人,他曾为一大郡守,家资绝富,姬妾极多。他最喜的是宾客往来,款接不倦。今年纪已老,又有了些疾病,诸姬妾皆有离心。却是他防禁严密,除了我两人忘形相知,得以相见,平时等闲不放出外边来。那些姬妾无事,只是终日合伴顽耍而已。若吾辈去看他,他是极喜的。大官人虽不曾相会,有吾辈同往,只说道钦慕高雅,愿一识荆,他看见是吾每的好友,自不敢轻。吾两人再递一个春与他,等他晓得大官人是在京调官的,衣冠一脉,一发注意了,必有极精的饮馔相款。吾每且落得开怀快畅他一晚,也是有兴的事。强如寂寂寞寞,仍旧三人走了回去。”沈将仕心里未决,郑十又道:“此老真是会快活的人,有了许多美妾,他却又在朋友面上十分殷勤,寻出兴趣来。更兼留心饮馔,必要精洁,惟恐朋友们不中意,吃得不尽兴。只这一片高兴热肠,何处再讨得有?大官人既到此地,也该认一认这个人,不可错过。”沈将仕也喜道:“果然如此,便同二位拜他一拜也好。”李三道:“我每原回到池边,要了他的马去。”于是三人同路而回,走到池边。郑、李大声叫道:“带四个马过来!”看马的不敢违慢,答应道:“家爷的马,官人每要骑,尽意骑坐就是。”郑、李与沈将仕各骑了一匹,连沈家家童棒着箱儿,也骑了一匹。看马的带住了马头,问道:“官人每要往那里去?”郑生将鞭梢指道:“到你爷家里去。”看马的道:“晓得了。”在前走着引路,三人联盟按辔而行。

   zhuǎn guò liǎng gè fāng qū,jiàn yī suǒ gāo mén,lǐ sān dào:" dào le,dào le。zhèng shí gē qiě péi dà guān rén zhàn yī huì,dài wǒ xiān jìn qù bào zhī liǎo,hǎo chū lái xiāng yíng。" shěn jiāng shì kāi le xiāng,qǔ gè míng tiě,yǔ lǐ sān dài le bào qù。lǐ sān jìn mén nèi qù le,shǎo xiē chū lái dào:" zhǔ rén tīng dé yǒu xīn kè dào cǐ,shèn shì xǐ huān。zhǐ shì jiǔ bìng juàn lǎn,pà zhe guàn dài,yuàn qiú biàn fú xiāng jiàn。" shěn jiāng shì dào:" lùn lái chū cì bài yè,lǐ gāi jù fú。jīn zhǔ rén bǎi mìng,kǒng pà fǎn láo,zhe xǔ biàn fú,zuì wéi sǎ tuō。" lǐ sān yòu jìn qù shuō le。zhī jiàn wáng cháo yì mìng liǎng gè ān tóng fú le,yī tóng lǐ sān chū lái yíng kè。shěn jiāng shì jǔ yǎn kàn shí,dàn jiàn: yí dù duān zhuāng,róng yán léi shòu。yī qián yī què,hún rú yě hè bù gāng bàn chuǎn bàn xū,dà shì wú niú jiàn yuè。shēn qiǎn gōng bù sī ér dé,shì lù yuān bān lǐ xí jiāng lái cháng duǎn qì bù yuē ér tóng,gǎn yīng yàn wō zhōng shū le qù?

  转过两个坊曲,见一所高门,李三道:“到了,到了。郑十哥且陪大官人站一会,待我先进去报知了,好出来相迎。”沈将仕开了箱,取个名帖,与李三带了报去。李三进门内去了,少歇出来道:“主人听得有新客到此,甚是喜欢。只是久病倦懒,怕着冠带,愿求便服相见。”沈将仕道:“论来初次拜谒,礼该具服。今主人百命,恐怕反劳,著许便服,最为洒脱。”李三又进去说了。只见王朝议命两个安童扶了,一同李三出来迎客。沈将仕举眼看时,但见:仪度端庄,容颜羸瘦。一前一却,浑如野鹤步罡;半喘半吁,大似吴牛见月。深浅躬不思而得,是鹭鸳班里习将来;长短气不约而同,敢莺燕窝中输了去?

   shěn jiāng shì jiàn wáng cháo yì suī shì shuāi lǎo mú yàng,zì rán shì tǔ dài fū tǐ duàn,sù rán qǐ jìng。wáng cháo yì jiàn shěn jiāng shì shào nián fēng cǎi,bù jué xiào zhú yán kāi,gǒng jìn táng lái。shěn jiāng shì yǔ èr rén jù yǔ cháo yì xiāng jiàn le。shěn jiāng shì xù le xiē yǎng mù de shuō huà dào:" xìng zhènglǐ liǎng xiōng wèi shào jiè,dé yǐ shí jīng,gù kuài sù xīn,shí chū táng tū。" wáng cháo yì dào:" liǎng jūn zhī yǒu,jí pū yǒu yě。kuàng liǎng jūn shèng shì,xiāng yǔ de bì shì gāo xián,lǎo xiǔ hé xìng,dé yǐ zhān jiē!" chá bà,cháo yì yī kè jìn le dōng xuān,fēn fù dāng zhí de shè xí kuǎn dài。fēn fù bù duō shí,bēi pán guǒ zhuàn piàn kè jí zhì。shěn jiāng shì kàn shí,suī bù zěn de dà bǎi shè,què duō jīng měi yǎ jié,sè sè zài háng,bú shì děng xián rén jiā bàn dé chū de。cháo yì qiān dào:" yī shí bù néng zhì jù,guǒ cài xiǎo zhuó,wù guài qīng xiè。" zhènglǐ èr rén dào:" shěn jūn jí shì tuō sǎ rén,jì gòng wú bèi xiāng zhī,yuán bù bì rèn zuò xīn kè。zhǐ guǎn jǐn zhǔ rén zhī xìng,chī jiǔ biàn shì,bù bì guò qiān le。" xiǎo tóng èr rén pín pín zhēn jiǔ,sān ge kè rén wàng huái dà jué,zhǔ rén miǎn qiǎng zhī péi。

  沈将仕见王朝议虽是衰老模样,自然是土大夫体段,肃然起敬。王朝议见沈将仕少年丰采,不觉笑逐颜开,拱进堂来。沈将仕与二人俱与朝议相见了。沈将仕叙了些仰慕的说话道:“幸郑、李两兄为绍介,得以识荆,固快夙心,实出唐突。”王朝议道:“两君之友,即仆友也。况两君胜士,相与的必是高贤,老朽何幸,得以沾接!”茶罢,朝议揖客进了东轩,分付当直的设席款待。分付不多时,杯盘果馔片刻即至。沈将仕看时,虽不怎的大摆设,却多精美雅洁,色色在行,不是等闲人家办得出的。朝议谦道:“一时不能治具,果菜小酌,勿怪轻亵。”郑、李二人道:“沈君极是脱洒人,既贡吾辈相知,原不必认作新客。只管尽主人之兴,吃酒便是,不必过谦了。”小童二人频频斟酒,三个客人忘怀大嚼,主人勉强支陪。

   kàn kàn tiān wǎn,diǎn shàng dēng lái。cháo yì yòu péi le yī shǎng,hū rán hóu zhōng fā chuǎn,lián sòu bù zhǐ,tán shēng yè jù yě sì shǎng zhèn sì zuò,zhī wú bù dé。jiào liǎng gè xiǎo tóng fú le,lì qǐ shēn lái dào:" jiàn tǐ bù kuài,shàng kè guāng gù,bù néng jǐn zhǔ lǐ,què zěn de hǎo?" duì zhèng shēng dào:" mò nài hé le,yǒu fán zhèng xiōng dài zuò zhǔ rén,qǐng kè suí yì jù yǐn,bú yào zǔ xìng。lǎo xiǔ lüè qù xiē xī yī huì,zhǔ yào chī le,shǎo dìng jí lái fèng péi。shù zuì!shù zuì!" cháo yì yī miàn tóng liǎng gè xiǎo tóng fú yōng ér qù。

  看看天晚,点上灯来。朝议又陪了一晌,忽然喉中发喘,连嗽不止,痰声曳锯也似晌震四座,支吾不得。叫两个小童扶了,立起身来道:“贱体不快,上客光顾,不能尽主礼,却怎的好?”对郑生道:“没奈何了,有烦郑兄代作主人,请客随意剧饮,不要阻兴。老朽略去歇息一会,煮药吃了,少定即来奉陪。恕罪!恕罪!”朝议一面同两个小童扶拥而去。

   shèng dé tā sān ge zài zuò,xiǎo tóng yě bù chū lái zhēn jiǔ le。lǐ sān dào:" děng wǒ xún rén qù。" qǐ shēn zǒu le jìn qù。shěn jiāng shì jiàn zhǔ rén qù le,jiǔ xí lán shān,xīn lǐ yǒu xiē shī wàng。yù dài yào cí le huí qù,yòu bù céng bié dé zhǔ rén,yì qiě yú xìng hái wèi jǐn,zhǐ de zǒu xià tíng zhōng sàn bù。hū rán tīng dé yī zhèn huān hū zhì yín zi shēng,xún shēng mì qù,què zài xuān hòu yī xiǎo gé zhōng,yǒu xiē dēng yǐng zài chuāng xì lǐ shè jiāng chū lái。shěn jiāng shì jiāng chuāng xì nòng dà le xiē,kuī kàn lǐ miàn。bù kàn shí wàn shì quán tǐ,yī kàn kàn jiàn le,zhēn shì: sū má le bàn bì,ruǎn tān zuò yī duī。nǐ dào lǐ tou shì shèn guāng jǐng?dàn jiàn: míng zhú gāo zhāng,jù àn zhōng liè。zhì lú sài zhì,xiān xiān yù shǒu qíng chéng: hē liù hū me,diǎn diǎn zhū chún tǔ jiù。jīn bù yáo,yù tiáo tuō,jǐn wèi gū zhù zhēng xióng: fēng liú zhèn,ròu píng fēng,jìng zì hé pán tuō chū。ruò fēi guǎng hán diàn lǐ,zěn néng gōu rú xǔ xiān fēng?bú shì jīn gè guó zhōng,hé chǔ lái ruò gān mèi zhì?rèn shì yú rén xū suō shé,zěn jiào làng zǐ bù shū xīn!

  剩得他三个在座,小童也不出来斟酒了。李三道:“等我寻人去。”起身走了进去。沈将仕见主人去了,酒席阑珊,心里有些失望。欲待要辞了回去,又不曾别得主人,抑且余兴还未尽,只得走下庭中散步。忽然听得一阵欢呼掷银子声,循声觅去,却在轩后一小阁中,有些灯影在窗隙里射将出来。沈将仕将窗隙弄大了些,窥看里面。不看时万事全体,一看看见了,真是:酥麻了半壁,软瘫做一堆。你道里头是甚光景?但见:明烛高张,巨案中列。掷卢赛雉,纤纤玉手擎成:喝六呼么,点点朱唇吐就。金步摇,玉条脱,尽为孤注争雄:风流阵,肉屏风,竟自和盘托出。若非广寒殿里,怎能勾如许仙风?不是金各国中,何处来若干媚质?任是愚人须缩舌,怎教浪子不输心!

   yuán lái shěn jiāng shì chuāng xì zhōng kàn qù,jiàn lǐ tou shì měi nǚ qī bā rén,huán lì zài yī zhāng bā xiān zhuō wài。zhuō shàng míng huàng huǎng diǎn zháo yī zhī gāo zhú,zhōng jiān fàng xià jiǔ kē yī jià,yí gè tóu pén。pén biān qī bā duī cǎi wù,měi yī měi nǚ miàn qián yī duī,shì jiāng lái zuò zhù dǔ cǎi de。zhòng nǚ xiān quán luǒ xiù,gè yù zhēng xióng。dēng xià tōu yǎn kàn qù,zhēn gè gè gè rú cháng é chū shì,fēng zī tài dù,mù zhōng suǒ hǎn jiàn。bù jué hún fēi tiān wài,pò sàn jiǔ xiāo,kàn de mù bù zhuǎn jīng,wán xián luàn tǔ。zhèng zài jìn jià bù dìng zhī jì,zhī jiàn zhè gè lǐ sān bù zhī zài nà li zǒu jiāng jìn qù,yě cuàn zài lǐ tou le,zhuā qǐ shǎi zǐ,biàn dài yào zhì xià qù。zhòng nǚ dǔ dào jiān shēn chù,hū jiàn shì: lǐ sān xià zhù,jǐn rǎng dào:" lǐ xiù cái,nǐ yòu lái guǐ sī jiǎo,dǎ duàn wǒ mèi mei men xìng tou!" lǐ sān wán zhe liǎn pí dào:" biàn děng wǒ zài lǐ tou,yǔ xián mèi men bāng xìng yī bāng xìng yě hǎo。" yí gè nǚ zǐ dào:" zǒng shì shú rén,bù fáng shì。yào lái biàn lái,bú yào suān zi qì,kuài bǎi xià zhù qián lái!" zhòng nǚ dào:" kàn zhè gè suān guǐ nà lǐ áo dé qǐ dà zhù?" yī dì yī jù jī qiào zhe。lǐ sān zhì yī zhì,zuò yí gè guǐ liǎn,dà jiā bǎ tā lái zuò yí gè qǔ xiào de wù shì。lǐ sān zhǐ shì rěn zhe xiū,pí zhe liǎn,píng tā qíng miàn cuì lái,zhǐ shì wán dùn wú chǐ,āi zài bāng lǐ。yī shà shí,bù fēn bǐ cǐ,jìng dà jiā zhe tā zài lǐ miàn zhì le。

  元来沈将仕窗隙中看去,见里头是美女七八人,环立在一张八仙桌外。桌上明晃晃点着一枝高烛,中间放下酒榼一架,一个骰盆。盆边七八堆采物,每一美女面前一堆,是将来作注赌采的。众女掀拳裸袖,各欲争雄。灯下偷眼看去,真个个个如嫦娥出世,丰姿态度,目中所罕见。不觉魂飞天外,魄散九霄,看得目不转睛,顽涎乱吐。正在禁架不定之际,只见这个李三不知在那里走将进去,也窜在里头了,抓起色子,便待要掷下去。众女赌到间深处,忽见是:李三下注,尽嚷道:“李秀才,你又来鬼厮搅,打断我妹妹们兴头!”李三顽着脸皮道:“便等我在里头,与贤妹们帮兴一帮兴也好。”一个女子道:“总是熟人,不妨事。要来便来,不要酸子气,快摆下注钱来!”众女道:“看这个酸鬼那里熬得起大注?”一递一句讥诮着。李三掷一掷,做一个鬼脸,大家把他来做一个取笑的物事。李三只是忍着羞,皮着脸,凭他擎面啐来,只是顽钝无耻,挨在帮里。一霎时,不分彼此,竟大家着他在里面掷了。

   shěn jiāng shì kàn jiàn lǐ sān qíng zhuàng,yī fà shén hún yáo dàng,dùn zú dào:" zhēn shén xiān jìng jiè yě!ruò shǐ wú dé shì lǐ sān,yě zài lǐ tou sī hùn dé yī chǎng,sǐ yě gān xīn!" jí dé xīn yǎng nán áo,hǎo sì rè dì shàng yán yóu,yī xiē ér lì jiǎo bù dìng,jí zǒu lái yào yǔ zhèng shí shāng liáng。zhèng shí zhèng dú zì gě zuò zài qián xuān dǎ dǔn,shěn jiāng shì jí yáo tā xǐng lái dào:" kuī nǐ hái shuì de zháo!wǒ men yí yàng dào cǐ,lǐ sān gē què luò zài mì gāng lǐ le。" zhèng shí dào:" zěn me de?" shěn jiāng shì chě le tā shǒu,jìng dào chuāng xì biān lái,zhǐ zhe lǐ miàn dào:" nǐ kàn me!" zhèng shí dǎ yǎn yī kàn,guǒ rán lǐ sān yǔ qún nǚ zài lǐ tou hùn dǔ。zhèng shí duì shěn jiāng shì dā:" zhè gè lǐ sān,hǎo méi lián chǐ!" shěn jiāng shì dào:" rú cǐ shèng huì,zěn shēng zhī huì tā yī shēng,shè fǎ wǒ yě zài lǐ tou qù zhì zhì ér,yě bù zài le jīn rì lái zǒu zhè yī fān。" zhèng shí dào:" zhū nǚ jiē wáng gōng shì ér。cǐ lǎo fāng cái qù mián sù le,zhū nǚ dé xián zài cǐ wán shuǎ。wú měi shì shú jí de,gù lǐ sān chā dé jìn qù。zhū nǚ sù bù shí dà guān rén,zhǔ rén yòu bù zài miàn qián,zěn hǎo yǔ tā men jiē duì?xū bǐ wǒ měi bù dé。" shěn jiāng shì qíng jí le dào:" hǎo gē ge,dài qiè wǒ dài qiè。" zhèng shí dào:" ruò āi dé jìn qù,xū yào shāo wù,fāng cái kě dǔ。" shěn jiāng shì dào:" wú suí shēn qiè zhōng yǒu jīn bǎo qiān jīn,yòu yǒu èr sān qiān zhāng chá quàn zi kě yǐ wéi shāo。zhǐ yào shí gē shè fǎ dé wǒ jìn qù,qǔ lè de yī huí,jiù shuāng shǒu sòng diào le zhèi xiē dōng xī,wǒ yuàn bì yǐ。" zhèng shí dào:" zhè děng,bú yào gāo shēng,qiāo qiāo dì suí zhe wǒ lái,kàn xiàng gè jī huì,màn màn chā jiāng xià qù。qiē wù jīng sàn le tā men,biàn bù miào le。"

  沈将仕看见李三情状,一发神魂摇荡,顿足道:“真神仙境界也!若使吾得似李三,也在里头厮混得一场,死也甘心!“急得心痒难熬,好似热地上蜒蚰,一歇儿立脚不定,急走来要与郑十商量。郑十正独自个坐在前轩打盹,沈将仕急摇他醒来道:“亏你还睡得着!我们一样到此,李三哥却落在蜜缸里了。”郑十道:“怎么的?”沈将仕扯了他手,竟到窗隙边来,指着里面道:“你看么!”郑十打眼一看,果然李三与群女在里头混赌。郑十对沈将仕搭:“这个李三,好没廉耻!”沈将仕道:“如此胜会,怎生知会他一声,设法我也在里头去掷掷儿,也不在了今日来走这一番。”郑十道:“诸女皆王公侍儿。此老方才去眠宿了,诸女得闲在此顽耍。吾每是熟极的,故李三插得进去。诸女素不识大官人,主人又不在面前,怎好与他们接对?须比我每不得。”沈将仕情极了道:“好哥哥,带挈我带挈。”郑十道:“若挨得进去,须要稍物,方才可赌。”沈将仕道:“吾随身箧中有金宝千金,又有二三千张茶券子可以为稍。只要十哥设法得我进去,取乐得一回,就双手送掉了这些东西,我愿毕矣。”郑十道:“这等,不要高声,悄悄地随着我来,看相个机会,慢慢插将下去。切勿惊散了他们,便不妙了。”

   shěn jiāng shì jǐn yī qí yán,bù gǎn zé yī shēng。zhèng shí zhuāi le tā shǒu,zhuǎn wān mò jiǎo,qiě shì shú liū,zǎo yǐ zǒu dào le jù dǔ de qù chù。zhū jī zhèng dǔ dé hān,gè bù tái tóu,bú jiàn shěn jiāng shì。zhèng shí jiāng tā niē yī bǎ chě tā dào yí gè xī kōng de suǒ zài zhàn xià le。zhēn cì le xǔ jiǔ,zhí děng liǎng xià jué le shū yíng,huì shāo zhī shí,zhèng shí fāng cái kāi shēng dào:" róng wǒ měi yě zhì zhì ér me?" zhòng nǚ tái tóu kàn shí,rèn de shì zhèng shí。què jiàn jiān xià lì zhe gè miàn shēng de rén,dà jiā hè dào:" hé chǔ ér láng,tū rán dào cǐ!" zhèng shí dào:" cǐ wú hǎo yǒu shěn dà guān rén,zhī qīng děng jīn xiāo liáng huì,yuàn yī shì mù,xìng wù jīng yà。" zhòng nǚ dào:" zhǔ wēng yǔ rǔ děng tōng jiā,gù bǐ cǐ gè wú bì jì,rú hé dài le tā jiā shào nián lái chān yù wǒ liáng rén zhī huì?" yí gè lǎo chéng xiē de dào:" jì shì liǎng jūn hǎo yǒu,yì shì yī tǐ de。jì lái zhī,zé ān zhī,qiě qǐng yī bēi chí dào de jiǔ。" suì qǔ yī dà zhī,mǎn zhēn zhe yī bēi rè jiǔ,fèng yǔ shěn jiāng shì。shěn jiāng shì cǐ shí shēn tǐ jiē yǐ má sū,jiàn le qīn shǒu fèng jiǔ,gǎn yǒu tuī cí?shuāng shǒu jiē guò lái,yī yǐn ér jìn,bù shèng yī dī。fèng jiǔ de jī duì zhe zhòng jī xiào dào:" miào rén yě,měi rén kě gè fèng yī bēi。" zhèng shí dào:" liè wèi xiū de chǎo duàn le zhì xìng。wú yǒu shěn dà guān rén,yě yuàn yǔ zhòng wèi xià yī jú。yī tóu zhì yín,yī tóu yǐn jiǔ zhù xìng,gèng wéi yǒu qù。" nà lǎo chéng de dào:" miào,miào。suī rán rú cǐ yě yào fáng zhǔ rén jué lái。" suì huàn xiǎo huán:" kuài qù cháo yì fáng lǐ cì hóu,tǎng ruò shuì jiào,hán lái bào zhī,qiē wù wù shì!" xiǎo huán lǐng mìng qù le。

  沈将仕谨依其言,不敢则一声。郑十拽了他手,转湾抹角,且是熟溜,早已走到了聚赌的去处。诸姬正赌得酣,各不抬头,不见沈将仕。郑十将他捏一把扯他到一个稀空的所在站下了。侦伺了许久,直等两下决了输赢,会稍之时,郑十方才开声道:“容我每也掷掷儿么?”众女抬头看时,认得是郑十。却见肩下立着个面生的人,大家喝道:“何处儿郎,突然到此!”郑十道:“此吾好友沈大官人,知卿等今宵良会,愿一拭目,幸勿惊讶。”众女道:“主翁与汝等通家,故彼此各无避忌,如何带了他家少年来搀预我良人之会?”一个老成些的道:“既是两君好友,亦是一体的。既来之,则安之,且请一杯迟到的酒。”遂取一大卮,满斟着一杯热酒,奉与沈将仕。沈将仕此时身体皆已麻酥,见了亲手奉酒,敢有推辞?双手接过来,一饮而尽,不剩一滴。奉酒的姬对着众姬笑道:“妙人也,每人可各奉一杯。”郑十道:“列位休得炒断了掷兴。吾友沈大官人,也愿与众位下一局。一头掷银,一头饮酒助兴,更为有趣。”那老成的道:“妙,妙。虽然如此也要防主人觉来。”遂唤小鬟:“快去朝议房里伺侯,倘若睡觉,函来报知,切勿误事!”小鬟领命去了。

   zhū nǚ jiù yǔ shěn jiāng shì gòng bó,shěn jiāng shì zì xǐ shēn rù xiān gōng,zhì dé yì mǎn,cǎi sè suí shǒu dé shèng。zhū jī tóu shàng chāi ěr shǒu shì,jìn shù chú xià lái zuò cǎi dǔ sài,jǐn bèi shěn jiāng shì yíng le,xū yú zhī jiān,yuē yǒu qiān jīn。zhū jī gè gè mù zhēng yī dāi,miàn qián yī kōng。zhèng shí jiāng shěn jiāng shì chě yī bǎ dào:" yíng gōu le,xiē shǒu bà!" zěn dāng de shěn jiāng shì hún bù fù tǐ,tā xīn lǐ zhǐ yào duō chā dé yī huì guǎ qù biàn hǎo,bù zài hu cái wù shū yíng,nà lǐ kěn zhù?zhǐ guǎn shēn shǒu qù qǔ jiǔ chī,chī le yòu zhì,zhì le yòu chī,zhū jī yòu lái chèn xīng,fèng tā bù xiū。shěn jiāng shì ròu má le,fēng jiāng qǐ lái,nòng dé zhū jī jiē chì shǒu wú shāo kě zhì。

  诸女就与沈将仕共博,沈将仕自喜身入仙宫,志得意满,采色随手得胜。诸姬头上钗饵首饰,尽数除下来作采赌赛,尽被沈将仕赢了,须臾之间,约有千金。诸姬个个目睁一呆,面前一空。郑十将沈将仕扯一把道:“赢勾了,歇手罢!”怎当得沈将仕魂不附体,他心里只要多插得一会寡趣便好,不在乎财物输赢,那里肯住?只管伸手去取酒吃,吃了又掷,掷了又吃,诸姬又来趁兴,奉他不休。沈将仕肉麻了,风将起来,弄得诸姬皆赤手无稍可掷。

   qí jiān yǒu yī xiǎo jī nián zuì shǎo,mào zuì měi,dú shì tā shū dé zuì duō,jiàn shěn jiāng shì fēng fēng shì shì,lián zhì cǎi tóu,dài zhě nù róng,qǐ shēn jìng qù。zǒu zhì fáng zhōng zhuǎn le yī zhuǎn,tí zhe yí gè yáng zhī yù huā zūn dào miàn qián,xiàng zhuō shàng yī zhuā dào:" cǐ píng shén qiān mín,zhī cǐ zuò gū zhù,shū yíng zài cǐ yī jué。" zhòng jī wèn dào:" cǐ bú shì ěr suǒ yǒu,hé gù jiāng lái zuò zhù?" xiǎo jī dào:" cǐ zhǔ rén wù yě。cǐ yī jué dé shèng yīn miào,tǎng ruò zài bù rú yì yī fà shū le qù,míng rì zhǔ rén xún jiū,dìng zāo biān chuí。rán shì shì zhì cǐ,wǒ qíng yǐ jí,bù dé bù rán!" zhòng rén quàn tā dào:" bù kě gǎn xìng,wàn yī yòu shū,zài wú wǎn huí le。" xiǎo jī fú rán dào:" píng wǒ zì zhǔ,hé gù zǔ wǒ!" jiān yì yào zhì。zhòng rén jiàn tā yǐ nù,biàn dào:" běn tú huān lè,hé gù dào cǐ dì wèi?" shěn jiāng shì kàn jiàn xiǎo jī guāng jǐng,yòu lián yòu ài,xīn lǐ chóu chú dào:" wǒ běn yì qǐ yù yíng tā?zhēng nài tóu zǐ zì shèng,zěn shēng de bāng chèn zhè yī zhì shū yǔ tā le,yě jiě dé tā de nǎo nù: bù rán,fǎn shì wǒ shā fēng jǐng le。"

  其间有一小姬年最少,貌最美,独是他输得最多,见沈将仕风风世世,连掷采骰,带者怒容,起身竟去。走至房中转了一转,提着一个羊脂玉花樽到面前,向桌上一抓道:“此瓶什千缗,只此作孤注,输赢在此一决。”众姬问道:“此不是尔所有,何故将来作注?”小姬道:“此主人物也。此一决得胜因妙,倘若再不如意一发输了去,明日主人寻究,定遭鞭棰。然事势至此,我情已极,不得不然!”众人劝他道:“不可赶兴,万一又输,再无挽回了。”小姬怫然道:“凭我自主,何故阻我!”坚意要掷。众人见他已怒,便道:“本图欢乐,何故到此地位?”沈将仕看见小姬光景,又怜又爱,心里踌躇道:“我本意岂欲赢他?争奈骰子自胜,怎生得帮衬这一掷输与他了,也解得他的恼怒:不然,反是我杀风景了。”

   kàn guān tīng shuō: zhè tóu zǐ suī wú zhī jué,jí yǒu líng tōng,zuì shì gēn zhe rén yì xìng zǒu de。qǐ chū shěn jiāng shì shén lái qì wàng,shèng cǎi biàn gēn zhe tā zǒu,suǒ yǐ lián zhì lián yíng。xiē le yī huì,shèng tóu yǐ guò,bài sè jiāng lái。kuàng qiě xīn lǐ yǒu xiē guò yì bù qù,qíng yuàn rèn shū,yī tuán ruì qì yǐ zì něi le shí fēn le。gèng jiàn nà xiǎo jī qì fèn fèn,xióng jiū jiū,shí fēn yǒu qù,hún líng yě bèi tā diào le qù。xīn lǐ máng luàn,yī zhì dà bài。xiǎo jī jiào shēng:" cán kuì!yě yǒu zhè yī zhì gāi wǒ yíng de。" jí bǎ huā zūn dǐ ér cháo tiān,dào jiāng zhuàn lái。shěn jiāng shì zhī dào zhǐ shì gè huā zūn,jiù shì qiān mín,yě péi dé qǐ。qǐ zhī huā zūn lǐ tou jìn shì jīn chāi zhū pái sāi mǎn qí zhōng,yī dào dào jiāng chū lái,huī huáng duó mù,zhèng bù zhī duō shǎo jià qián,jǐn gāi shì shū jiā péi cháng de。shěn jiāng shì wú yán kě duì。zhènglǐ èr rén yǔ tóng zhū jī gōng gū jià zhí,suǒ zhí sān qiān mín qián。shěn jiāng shì xū lài bù dé,jǐn bǎ xiān qián suǒ yíng jìn shù tuì huán,bù shàng qiān jīn。zhǐ de zǒu chū jiào jiā tóng qǔ dài lái xiāng zi lǐ miàn chá quàn zi èr qiān duō zhāng,suàn le jià qián,jǐn zuò dǔ zī hái le。shuō huà de," chá quàn zi" shì shèn wù jiàn,kě dāng jīn yín?kàn guān tīng shuō:" chá quàn zi" pà shì" chá yǐn"。sòng shí jìn chá què shuì,dàn shì chá shāng nà le guān yín,fāng guān chá yǐn,rèn yǐn bù rèn rén。yǒu cǐ chá yǐn,kě yǐ dào chù fàn mài。měi zhāng zhī lì,yī liǎng yǒu yú。dà hù rén jiā jǐn yǒu dāng zhe chá yǐn shēng lì de,suǒ yǐ zhè chá yǐn dāng de yín zi yòng。sū xiǎo qīng zhī mǔ shòu le sān qiān zhāng chá yǐn,bǎ xiǎo qīng jià yǔ féng kuí,jí shì cǐ lì yě。shěn jiāng shì qù le èr qiān yú zhāng chá yǐn,jí shì qù le èr qiān yú liǎng yín zi。shěn jiāng shì zì dào zhǐ shū dé yī zhì,shēn biān hái yǒu shèng xià jǐ bǎi zhāng,qí yú jīn bǎo tā wù zài wài bù dòng,hái sī liang zài xià jú qù,bó jiāng zhuàn lái。hū tīng dé cháo yì lǐ tou dà shēng ké sòu,jí suǒ tuò hú。zhū jī huāng zhāng qǐ lái,máng jiāng sān kè tuī chū gé wài,bǎ huǒ dǎ miè,yī qí bēn rù fáng qù。

  看官听说:这骰子虽无知觉,极有灵通,最是跟着人意兴走的。起初沈将仕神来气旺,胜采便跟着他走,所以连掷连赢。歇了一会,胜头已过,败色将来。况且心里有些过意不去,情愿认输,一团锐气已自馁了十分了。更见那小姬气忿忿,雄纠纠,十分有趣,魂灵也被他吊了去。心里忙乱,一掷大败。小姬叫声:“惭愧!也有这一掷该我赢的。”即把花樽底儿朝天,倒将转来。沈将仕只道止是个花樽,就是千缗,也赔得起。岂知花樽里头尽是金钗珠排塞满其中,一倒倒将出来,辉煌夺目,正不知多少价钱,尽该是输家赔偿的。沈将仕无言可对。郑、李二人与同诸姬公估价值,所值三千缗钱。沈将仕须赖不得,尽把先前所赢尽数退还,不上千金。只得走出叫家僮取带来箱子里面茶券子二千多张,算了价钱,尽作赌资还了。说话的,“茶券子”是甚物件,可当金银?看官听说:“茶券子“怕是“茶引”。宋时禁茶榷税,但是茶商纳了官银,方关茶引,认引不认人。有此茶引,可以到处贩卖。每张之利,一两有余。大户人家尽有当着茶引生利的,所以这茶引当得银子用。苏小卿之母受了三千张茶引,把小卿嫁与冯魁,即是此例也。沈将仕去了二千余张茶引,即是去了二千余两银子。沈将仕自道只输得一掷,身边还有剩下几百张,其余金宝他物在外不动,还思量再下局去,博将转来。忽听得朝议里头大声咳嗽,急索唾壶。诸姬慌张起来,忙将三客推出阁外,把火打灭,一齐奔入房去。

   sān rén chóng fù zǒu dào xuān wài yuán yǐn jiǔ qù chù,gāng zuò xià,bù gǎn fèng péi,qiú zūn kè fā xīng duō yǐn yī bēi。bù bì zài dāo le,zhǐ yào zuò bié le biàn qù。" xiǎo tóng zǒu jìn qù shuō le,duō yǒu jiǎn màn。yè yǐ shēn,bù láo miàn bié。",cǐ hòu sān rì,zài qiú sān wèi tóng huì cǐ chù,gèng jiā jìn xìng,qiē wù xiāng jù。" yòu jiào fēn fù kàn mǎ de réng jiù sòng sān wèi dào yù suǒ,zhuàn lái huí huà。sān rén yī tóng shěn jiā jiā tóng,chéng zhe yuán lái de sì pǐ mǎ,lí le wáng jiā。xíng dào chéng mén biān,tiān sè jiāng míng,chéng mén yǐ zì kāi le。mǎ fū sòng shěn jiāng shì dào le yù suǒ,shěn jiāng shì shǎng le mǎ fū jiǔ qián,lián zhènglǐ èr rén de yě duō shì shěn jiāng shì chū le,yī qí dǎ fā le qù。zhènglǐ èr rén bié le shěn jiāng shì dào:" yī yè bù shuì,qiě gè hái yù suǒ ān xī yī ān xī,děng dào hòu rì zài qù fù yuē。" èr rén bié qù。shěn jiāng shì zì sī yè lái zhī shì,suī rán shī qù le yī èr qiān běn qián,què shì zhuó shí dé qù。xiǎng lái lǎo jī zàn tā,hé děng yǒu qíng。xiǎo jī nù tā,yě zì yǒu xìng。qí yú zhū jī dì xiāng quàn jiǔ,lún liú dǔ sài,hǎo bù fēng guāng!duō shì bēi zhe zhǔ rén zuò de。kě hèn zhènglǐ liǎng rén xiān zhàn zhe zhèi xiē pián yí,ér jīn wǒ jì nòng rù le mén,shǎo bu dé yě shú fēn qǐ lái,yě yǔ tā èr rén yì bān shòu yòng。huò zhě hái yǒu kuò zhe gè bǎ shàng shǒu de shì zài lǐ tou,yě wèi kě zhī。zhuǎn zhuǎn dé yì。yīn liǎng rì kùn juàn bù chū mén,bā dào dì sān rì qīng zǎo qǐ lái,jiù yào qù zài fù wáng cháo yì zhī yuē。què bú jiàn zhènglǐ èr rén dào lái,jí zhe jiā tóng dào èr rén xià chǔ qù qǐng。xià chǔ rén huí yán zǒu chū qù le,zhǐ de dāi dāi děng zhe。děng dào rì zhōng,jìng bú jiàn lái。shěn jiāng shì jí dé luàn tiào,dù cháng duō pá le chū lái。xiǎng yī xiǎng dào:" mò bù tā èr rén bù yuē wǒ xiān qù le?wǒ jì yǐ bài guò rǎo guò,rèn de de le,hé bì dài tā èr rén?zhǐ shì yào yǐn jìn nèi lǐ qù,hái xū de tā měi lǐng lù。wǒ rú jīn gè xiē lǐ wù qù chóu xiè qián wǎn zhī zhuó,ruò shì tā èr rén xiān zài,bù bì shuō le。ruò shì bù zài,liào dé bì lái,hǎo dǎi zài nà li děng tā měi wéi shì。"

  三人重复走到轩外元饮酒去处,刚坐下,只见两个小童又出来劝酒道:“朝议多多致意尊客:‘夜深体倦,不敢奉陪,求尊客发兴多饮一杯。’”三人同声辞道:“酒兴已阑,不必再叨了,只要作别了便去。”小童走进去说了,又走出来道:“朝议说:‘仓卒之间,多有简慢。夜已深,不劳面别。”,此后三日,再求三位同会此处,更加尽兴,切勿相拒。”又叫分付看马的仍旧送三位到寓所,转来回话。三人一同沈家家僮,乘着原来的四匹马,离了王家。行到城门边,天色将明,城门已自开了。马夫送沈将仕到了寓所,沈将仕赏了马夫酒钱,连郑、李二人的也多是沈将仕出了,一齐打发了去。郑、李二人别了沈将仕道:“一夜不睡,且各还寓所安息一安息,等到后日再去赴约。”二人别去。沈将仕自思夜来之事,虽然失去了一二千本钱,却是着实得趣。想来老姬赞他,何等有情。小姬怒他,也自有兴。其余诸姬递相劝酒,轮流睹赛,好不风光!多是背着主人做的。可恨郑、李两人先占着这些便宜,而今我既弄入了门,少不得也熟分起来,也与他二人一般受用。或者还有括着个把上手的事在里头,也未可知。转转得意。因两日困倦不出门,巴到第三日清早起来,就要去再赴王朝议之约。却不见郑、李二人到来,急着家僮到二人下处去请。下处人回言走出去了,只得呆呆等着。等到日中,竟不见来。沈将仕急得乱跳,肚肠多爬了出来。想一想道:“莫不他二人不约我先去了?我既已拜过扰过,认得的了,何必待他二人?只是要引进内里去,还须得他每领路。我如今各些礼物去酬谢前晚之酌,若是他二人先在,不必说了。若是不在,料得必来,好歹在那里等他每为是。”

   jiào jiā tóng gù le mǎ pǐ,dài le lǐ wù,chū le chéng mén。jìng yī qián rì zhī lù,dào wáng cháo yì jiā lǐ lái。dào de mén shǒu,zhī jiàn dà mén shuān zhe。xiān jiào jiā tóng xún zhe páng biān yí gè xiǎo cè mén jìn qù,yī zhí dào le lǐ tou,bìng wú yī rén zài nèi。jiā tóng zhèng bù zhī shèn me yuán gù,zǒu chū lái huí fù jiā zhǔ。shěn jiāng shì jīng yí,yóu kǒng chà le,zài tóng zhe jiā tóng zǒu jìn qù yī kàn,zhī jiàn qián táng dōng xuān yǔ nà jù dǔ de xiǎo gé wǎn rán nà yè guāng jǐng mù,què wú yí ge rén yǐng。dà hài dào:" fēn míng shì zhè gè lǐ tou,nà yǒu cǐ děng guài shì!" jí zǒu dào dà mén zuǒ cè,wèn zhe gè kāi pí pù de rén zào:" zhè dà zhái lǐ wáng cháo yì quán jiā nà lǐ qù le?" pí jiàng dào:" cǐ shì nèi xiāng hóu gōng gōng de kōng fáng,cóng lái méi gè shèn me wáng cháo yì zài cǐ。" shěn jiāng shì dào:" qián yè yǒu gè wáng cháo yì,yǔ tóng jiā juàn zhèng zài cǐ zhōng jū zhù,wǒ men lái bài tā,tā zuò zhǔ rén liú wǒ měi chī le yī yè jiǔ。fēn míng shì cǐ chù,rú hé shuō cóng lái méi yǒu?" pí jiàng dào:" sān rì qián yǒu hǎo jǐ gè è shào nián xié le jǐ gè shàng tīng yǒu míng fěn tóu,shuì le cǐ fáng chī jiǔ dǔ qián,cì rì fēn le lì qián,gè zì sàn qù,nà lǐ shì shèn me wáng cháo yì qǐng kè lái?zhè wèi guān rén mò bù zháo le tā dào ér le?" shěn jiāng shì fāng cái yí dào shì jiān jì zhuāng chéng quān tào,lái piàn tā zhèi xiē chá quàn zi de,yī èr qiān jīn zhī wù fēn míng fù le yī kōng le。què yòu zhuǎn yī niàn tou,zhuī sī nà rì chí biān huàn mǎ,zhái nèi liú bīn,hòu lái gé zhōng jù dǔ,dōu shì wú xīn còu zhe de,nán dào shì shè de lái de jì jiào?shì xìn bù xìn dào:" zhǐ kě xī bú jiàn liǎng rén,bì jìng yǒu gè yuán gù zài nèi,děng dài jǐ rì,xún zhe tā liǎng gè zài wèn。"

  叫家僮雇了马匹,带了礼物,出了城门。竟依前日之路,到王朝议家里来。到得门首,只见大门拴着。先叫家僮寻着旁边一个小侧门进去,一直到了里头,并无一人在内。家僮正不知甚么缘故,走出来回复家主。沈将仕惊疑,犹恐差了,再同着家僮走进去一看,只见前堂东轩与那聚赌的小阁宛然那夜光景目,却无一个人影。大骇道:“分明是这个里头,那有此等怪事!”急走到大门左侧,问着个开皮铺的人造:“这大宅里王朝议全家那里去了?”皮匠道:“此是内相侯公公的空房,从来没个甚么王朝议在此。”沈将仕道:“前夜有个王朝议,与同家眷正在此中居住,我们来拜他,他做主人留我每吃了一夜酒。分明是此处,如何说从来没有?”皮匠道:“三日前有好几个恶少年挟了几个上厅有名粉头,税了此房吃酒赌钱,次日分了利钱,各自散去,那里是甚么王朝议请客来?这位官人莫不着了他道儿了?”沈将仕方才疑道是奸计装成圈套,来骗他这些茶券子的,一二千金之物分明付了一空了。却又转一念头,追思那日池边唤马,宅内留宾,后来阁中聚赌,都是无心凑着的,难道是设得来的计较?似信不信道:“只可惜不见两人,毕竟有个缘故在内,等待几日,寻着他两个再问。”

   qǐ zhī zì cǐ zhī hòu,lǚ lǚ jiào rén dào zhènglǐ liǎng rén xià chǔ qù wèn,lián xià chǔ de rén duō bù xiǎo de,shuō dào:" zì nà rì chū hòu,yī jìng bù lái,xū suǒ zhe liǎng jiān fáng,kāi jìn qù,bìng wú yī wù zài nèi,bù zhī qù xiàng le。" dào cǐ fāng zhī qián rì zhèi xiē zhú duàn zhú jié xíng jìng,lìng rén kàn bu chū yī xiē,yǔ mǎ fū xiǎo tóng,duō shì yī tào zhōng rén wù,zhī zài chí zhè yī yè lǐ tou dǎ hé chéng de。zhèng shì guǎi piàn dé shí fēn qiǎo chù,shén guǐ mò cè yě!

  岂知自此之后,屡屡叫人到郑、李两人下处去问,连下处的人多不晓得,说道:“自那日出后,一竟不来,虚锁着两间房,开进去,并无一物在内,不知去向了。”到此方知前日这些逐段逐节行径,令人看不出一些,与马夫小童,多是一套中人物,只在迟这一夜里头打合成的。正是拐骗得十分巧处,神鬼莫测也!

   màn dào liáng péng zuò shèng yóu,shéi zhī qū kuāng yǒu yīn móu?

  漫道良朋作胜游,谁知胠筐有阴谋?

   qíng guī bú shì xián rén dào,zhǐ wèi chī xīn cuò xià chóu。

  情闺不是闲人到,只为痴心错下筹。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章