中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 二刻拍案惊奇 正文

卷十九(二刻拍案惊奇)拼音版、注音及读音

二刻拍案惊奇

  卷十九拼音版、注音及读音:

出处:二刻拍案惊奇

juǎn shí jiǔ

卷十九

  

  

   rǎo rǎo láo shēng,dài zú hé shí zú?jù jiàn dìng,suí jiā fēng jiǎn,biàn kān guī suō。dé yì nóng shí xiū jìn bù,xū fáng shì shì duō fān fù。wǎng jiào rén bái le shào nián tóu,kōng lù lù。

  扰扰劳生,待足何时足?据见定,随家丰俭,便堪龟缩。得意浓时休进步,须防世事多翻覆。枉教人白了少年头,空碌碌。

   cǐ cí nǎi shì sòng cháo shī sēng huì ān suǒ zuò mǎn jiāng hóng qián quē,shuō rén shēng fù guì róng huá,cháng fáng fān fù,bù zú píng shì。láo shēng rǎo rǎo,bā qián suàn hòu,měi huái bù zú zhī xīn,kòng bái le tóu méi yòng chǔ,bù rú suí yuán guò rì de hǎo。zhǐ kàn lái shí jiā hù nián jiān,yǒu yí gè xuān yì láng wàn yán zhī,nǎi shì qián táng nán xīn rén,céng zhōng yǐ kē chū shì。xìng sù gāng zhí,zuò le liǎng sān chù dì fāng zhōu xiàn guān,bù néng qū qǔ,zhōng nián fú yī ér guī。tú jū yú háng,jiàn shuǐ xiāng pō zé,kě yǐ gēng zhòng zuò tián de,yīn wèi dī wā,yǒu shuǐ jí méi,qí jià shén jiàn,wàn shì fèi bù duō xiē běn qián,mǎi liǎo wú shù。yě shì rén jiā gāi xìng,lián nián kàng hàn,shì chù dī tián dà shú,suì shōu cū mǐ wàn dàn yǒu yú。wàn xuān yì xǐ huān,měi duì rén dào:" wú yǐ wàn wèi xìng,jīn suì shōu wàn dàn,yě gōu le wǒ le。" zì cǐ yíng jiàn dì zhái,zhì mǎi tián yuán,bān jié hūn yīn。yǒu rén lái xiàn qín zuò méi,dì sān ge gōng zǐ shuō hé fù mǎ dū wèi wáng jìn qīng jiā sūn nǚ wèi shì,yuē fèi yòng èr wàn mín qián,cái jié de zhè tóu qīn shì。ér zi yīn shì fù mǎ sūn xù,dé bǔ sān bān jiè zhí。yī shí fù guì xūn rén,zhà mín wú suàn。

  此词乃是宋朝诗僧晦庵所作《满江红》前阙,说人生富贵荣华,常防翻覆,不足凭恃。劳生扰扰,巴前算后,每怀不足之心,空白了头没用处,不如随缘过日的好。只看来时嘉祜年间,有一个宣义郎万延之,乃是钱塘南新人,曾中乙科出仕。性素刚直,做了两三处地方州县官,不能屈曲,中年拂衣而归。徒居余杭,见水乡颇泽,可以耕种作田的,因为低洼,有水即没,其价甚贱,万氏费不多些本钱,买了无数。也是人家该兴,连年亢旱,是处低田大熟,岁收粗米万石有余。万宣义喜欢,每对人道:“吾以万为姓,今岁收万石,也勾了我了。”自此营建第宅,置买田园,扳结婚姻。有人来献勤作媒,第三个公子说合驸马都尉王晋卿家孙女为室,约费用二万缗钱,才结得这头亲事。儿子因是驸马孙婿,得补三班借职。一时富贵熏人,诈民无算。

   tā jiā yǒu yí gè wǎ hé,shì xī shì de bǎo wù。nǎi shì chū xuǎn guān shí,zài dū xià wèi tóng jìn shén yán,jiāng shí gè qián shì shàng mǎi zhè wǎ pén lái guàn xǐ。qí shí tiān qì níng hán,zhù tāng wò miàn guò le,jiāng cán tāng qīng qù,hái yǒu qīng bù liǎo de,duō shǎo liú xiē zài hé nèi。guò le yī yè,níng jié chéng bīng,kàn lái jìng shì táo huā yī zhī。rén lái jiàn le,duō yǐ wéi qí,shuō yǔ xuān yì,xuān yì kàn jiàn dào:" bīng jié lǒng lái,yuán shì huā de。ǒu xiàng táo huā,bú shì qí shì。" bù yǐ wéi yì。míng rì yòu fù shèng xiē cán shuǐ zài nèi,guò le yī huì kàn shí,lìng jié yī zhī kāi tóu mǔ dān,huā duǒ fēng mǎn,zhī yè fán mào,rén gōng zuò bù lái de。bào zhī xuān yì lái kàn dào:" jīn rì yòu huàn le yí yàng,nán dào yě shì ǒu rán?" xuān yì fāng cái yǒu xiē jīng yì dào:" zhè yě qí le,qiě dài wǒ zài shì yī shì。" qīn zì bǎ wǎ hé shì jìng,lìng sǎ xiē shuǐ zài lǐ tou。cì rì zài kàn,yī fà jié dé qí yì le,nǎi shì yí dài hán lín,shuǐ cūn zhú wū,duàn hóng qiào lù,yuǎn jìn yān luán,wǎn rú tú huà。xuān yì dà hài,xiǎo de jiàn qí bǎo,huàn jiāng yín jiàng lái,bǎ bái jīn zhù le wài céng,jiāng jǐn qǐ zuò le bāo fú shí xí zhēn cáng。dàn yù níng hán zhī rì,xiān qī yuē kè,zhāng yán zhì jiǔ,shǎng nà hé zhōng zhī jǐng。shì yī fān lìng jié yí yàng,zài méi yī cì xiāng tóng de。suī shì míng jiā huà shǒu,jiàn le yuǎn kuì bù jí,qián hòu sè yàng shén duō,bù néng xī jì。zhǐ yǒu yī zāo zuì qí yì de,nǎi shì shàng huáng dēng jí,ēn diǎn xià bān,zhì shì guān jiē dé qiān shòu yī jí,xuān yì láng jiā qiān xuān dé láng。xiào xià zhī rì,zhèng yù zhe tā de shēng chén,qīn qī péng yǒu lái hè xǐ de,mǎn zuò táng zhōng。shì rì tiān qì dà hán,jiǔ xí zhōng fàng xià cǐ hé,sǎ shuǐ zài nèi,xū yú níng jié chéng xiàng。què shì yí kuài shān shí shàng zuò zhe yí gè lǎo rén,zuǒ biān yī guī,yòu biān yī hè,yǎn rán shì yī fú" shòu xīng tú"。mǎn táng yǐn jiǔ de wú bù xǐ huān zàn tàn。nèi zhōng yǒu zhī jīn shí gǔ dí shì rén yì lùn dào:" cǐ shì wǎ qì,wú fēi fán huǒ shāo chéng,bú shì shèn me tiān dì jīng huá wǔ háng jiān qì jié jiù de。yǒu cǐ yì yàng,lǐ bù kě xiǎo,chéng rán shì jiàn hǎn wù!" yòu yǒu xiǎo rén bèi xié jiān chǎn xiào。duō tún zhēn pì chēng dào:" fēn míng wàn shòu wú jiāng zhī zhào,bú shì tiān xià dà fú rén,yě bù néng gōu yǒu cǐ yì bǎo。" dāng xià jìn huān ér sàn。

  他家有一个瓦盒,是希世的宝物。乃是初选官时,在都下为铜禁甚严,将十个钱市上买这瓦盆来盥洗。其时天气凝寒,注汤沃面过了,将残汤倾去,还有倾不了的,多少留些在盒内。过了一夜,凝结成冰,看来竟是桃花一枝。人来见了,多以为奇,说与宣义,宣义看见道:“冰结拢来,原是花的。偶象桃花,不是奇事。”不以为意。明日又复剩些残水在内,过了一会看时,另结一枝开头牡丹,花朵丰满,枝叶繁茂,人工做不来的。报知宣义来看道:“今日又换了一样,难道也是偶然?”宣义方才有些惊异道:“这也奇了,且待我再试一试。”亲自把瓦盒拭净,另洒些水在里头。次日再看,一发结得奇异了,乃是一带寒林,水村竹屋,断鸿翘鹭,远近烟峦,宛如图画。宣义大骇,晓得件奇宝,唤将银匠来,把白金铸了外层,将锦绮做了包袱十袭珍藏。但遇凝寒之日,先期约客,张筵置酒,赏那盒中之景。是一番另结一样,再没一次相同的。虽是名家画手,见了远愧不及,前后色样甚多,不能悉纪。只有一遭最奇异的,乃是上皇登极,恩典下颁,致仕官皆得迁授一级,宣义郎加迁宣德郎。效下之日,正遇着他的生辰,亲戚朋友来贺喜的,满坐堂中。是日天气大寒,酒席中放下此盒,洒水在内,须臾凝结成象。却是一块山石上坐着一个老人,左边一龟,右边一鹤,俨然是一幅“寿星图”。满堂饮酒的无不喜欢赞叹。内中有知今识古的士人议论道:“此是瓦器,无非凡火烧成,不是甚么天地精华五行间气结就的。有此异样,理不可晓,诚然是件罕物!”又有小人辈胁肩谄笑。掇臀榛屁称道:“分明万寿无疆之兆,不是天下大福人,也不能勾有此异宝。”当下尽欢而散。

   cǐ shí wàn shì yòu fù yòu guì,yòu yǔ huáng qīn guó qī lián yīn,háo huá wú bǐ,shì yàn fēi cháng。jǐn dào shì yòng bù jìn de jīn yín,xiǎng bù wán de fú lù le。shéi zhī guò yǎn yún yān,róng yì xiāo xiē。xuān dé láng wàn yán zhī sǐ hòu,dì sān ér zi bǔ sān bān de yě sǐ le。fù mǎ jiā lǐ jiàn nǚ xù jì sǐ,lái jiē tā jùn zhǔ huí qù,shuō dào wàn jiā jiā zī duō shì dū wèi fǔ zhōng dài lái de,huǒ zhe èr sān shí nán fù,nèi wài yī qiǎng,xí juǎn ér qù。wàn jiā liǎng gè dà ér zi zhǐ hǎo yǎn zhēng zhēng kàn tā shǐ shì xíng xiōng,bù gǎn xiāng zhēng,nèi cái yī kōng。suǒ yǒu dī wā tián qiān qǐng,měi zāo dà shuǐ yān mò,fǎn yào péi liáng,bā bù dé tuī yú rén le dào gān jìng,píng rén zhàn qù。jiā shì jǐn xiāo,liǎng zi jì shí qīn yǒu,liú luò ér zhōng。cǐ bǎo hé bèi fù mǎ jiā qǔ qù,hòu lái guī le chá jīng tài shī。

  此时万氏又富又贵,又与皇亲国戚联姻,豪华无比,势焰非常。尽道是用不尽的金银,享不完的福禄了。谁知过眼云烟,容易消歇。宣德郎万延之死后,第三儿子补三班的也死了。驸马家里见女婿既死,来接他郡主回去,说道万家家资多是都尉府中带来的,伙着二三十男妇,内外一抢,席卷而去。万家两个大儿子只好眼睁睁看他使势行凶,不敢相争,内财一空。所有低洼田千顷,每遭大水淹没,反要赔粮,巴不得推与人了倒干净,凭人占去。家事尽消,两子寄食亲友,流落而终。此宝盒被驸马家取去,后来归了察京太师。

   shí zhě dào:" cǐ hé jié bīng chéng huā,yīng zhe wàn shì zhī fù,yóu rú bīng huā yì bān,yuán fēi jiān jiǔ zhī xiàng,nǎi shì bù xiáng zhī zhào。" rán yě shì shì hòu rú cǐ cāi duó。dāng tā shèng shí,nà gè kěn shì zhè yàng xiǎng,gǎn shì zhè yàng shuō?zhí dài hòu biān kàn lái,zhēn gè shì rú tóng yī fān chūn mèng。suǒ yǐ gǔ rén yù yán,zuò zhe hán dān mèng jìyīng táo mèng jì,jìn shì shuō nà fù guì fán huá,zhí tóng mèng jìng。què shì yí ge rén zuò dé yí gè mèng liǎo què yī shēng,bù rú zhuāng zi suǒ shuō nà mù tóng zuò mèng,rì lǐ shì běn xiàng,yè lǐ zuò wáng gōng,rú cǐ yī shì,gèng wéi qí tè。tīng xiǎo zi fū yǎn lái kàn:

  识者道:“此盒结冰成花,应着万氏之富,犹如冰花一般,原非坚久之象,乃是不祥之兆。”然也是事后如此猜度。当他盛时,那个肯是这样想,敢是这样说?直待后边看来,真个是如同一番春梦。所以古人寓言,做着《邯郸梦记》、《樱桃梦记》,尽是说那富贵繁华,直同梦境。却是一个人做得一个梦了却一生,不如庄子所说那牧童做梦,日里是本相,夜里做王公,如此一世,更为奇特。听小子敷衍来看:

   rén shì yuán tóng yī mèng,mèng zhōng hé yì xǐng zhōng?

  人世原同一梦,梦中何异醒中?

   ruò guǒ yè jiān fù guì,zhǐ suàn bàn shì pín qióng。

  若果夜间富贵,只算半世贫穷。

   huà shuō chūn qiū shí lǔ guó cáo zhōu yǒu zuò nán huà shān,shì sòng guó shāng qiū xiǎo méng chéng zhuāng zi xiū liú yù lái cǐ,yǐn jū zhù shū dé dào chéng xiān zhī chù。hòu rén chēng zhuāng zi wèi nán huá lǎo xiān,suǒ zhù shū jiù míng wéi nán huá jīng,jiē yīn tǔ qǐ。bǐ shí shān pàn yǒu yī tián shè wēng,xìng mò míng guǎng,zhuān yǐ gēng zhòng wèi yè。jiā yǒu féi tián shù shí mǔ,gēng niú shù tóu,gōng zuò nóng fū shù rén。máo yán cǎo wū,yī shí fēng zú,suàn zuò shān biān yí gè tǔ cái zhǔ。tā bìng wú zǐ sì,yǔ zhuāng jiā lǎo mǔ fū qī liǎng gè zǎo yè suàn jì sī liang,wú fēi zhǐ shì gēng tián chú dìyǎng niú mù zhū zhī shì。yǒu jǐ jù shī dān dào tián shè wēng de xíng jìng:

  话说春秋时鲁国曹州有座南华山,是宋国商丘小蒙城庄子休流寓来此,隐居著书得道成仙之处。后人称庄子为南华老仙,所著书就名为《南华经》,皆因吐起。彼时山畔有一田舍翁,姓莫名广,专以耕种为业。家有肥田数十亩,耕牛数头,工作农夫数人。茆檐草屋,衣食丰足,算做山边一个土财主。他并无子嗣,与庄家老姥夫妻两个早夜算计思量,无非只是耕田锄地、养牛牧猪之事。有几句诗单道田舍翁的行径:

   tián shè lǎo qín xìng yí yì,pì xiàng xiǎo shān jié yōu shì。

  田舍老禽性夷逸,僻向小山结幽室。

   shēng yì bù mǎn bǎi mǔ tián,lì gēng shuǐ nòu jiān wèi shí。

  生意不满百亩田,力耕水耨艰为食。

   chūn wǎn xuān xuān bù gǔ míng,chūn yún ǎi ǎi yán liū dī。

  春晚喧喧布谷鸣,春云霭霭檐溜滴。

   hū tóng zài lí gōng fù chú,shǒu qiān huáng dú tóu dài lì。

  呼童载犁躬负锄,手牵黄犊头戴笠。

   yī gēng bù zì jǐ,zài gēng hái zì lì。

  一耕不自己,再耕还自力。

   sān gēng qiě chā miáo,kàn kàn xiù ér shuò。

  三耕且插苗,看看秀而硕。

   xià yún qín qín qiū fù lái,hé shǔ rú yún kān yì zhí。

  夏耘勤勤秋复来,禾黍如云堪刈侄。

   dān luó fù náng fēn liǎn guī,cāng yíng dùn mǎn jū wú xì。

  担箩负囊纷敛归,仓盈囤满居无隙。

   jiào qī náng jiǔ sài tián shén,pēng yáng zǎi tún xiǎng qīn qī。

  教妻囊酒赛田神,烹羊宰豚享亲戚。

   jī gǔ dōng dōng lè wèi yāng,hū kàn yù tù dōng fāng bái。

  击鼓咚咚乐未央,忽看玉兔东方白。

   nà gè mò wēng qín xīn kǔ zhī,niú chù jiàn duō。zhuāng nóng bù zú,yào xún yí gè tóng ér zhuān guǎn mù yǎng。qí shí běn zhuāng yǒu yí gè xiǎo sī ér,zǔ jiā xìng yán。yīn shì fù mǔ shuāng wáng,jì yǎng zài rén jiā,jiù jiào míng jì ér。shēng lái yú chǔn,bù shí yī zì,yě méi běn shì zuò bié jiàn shēng lǐ,zhǐ hǎo chū lì zuò gōng dù huó。yī rì zài shān biān bá cǎo,hū jiàn yí gè shuāng yā jì de dào rén zǒu guò,bǎ tā lái duān xiāng le yī huí,dào" hǎo gè tóng ér!jǐn yǒu dào gǔ,kě xī chī xìng pō zhòng,kǔ zhàng wèi chú。kěn gēn wǒ chū jiā me?" jì ér dào:" gēn le nǐ,zěn shòu dé qīng dàn guò?" dào rén dào:" bù gēn wǒ,zěn shòu dé fán nǎo guò"?yě bà,wǒ yǒu gè fǎ ér,jiào nǐ yè yè kuài huó,nǐ kě yào xué me?" jì ér dào:" yè lǐ kuài huó,yě shì hǎo de,zěn bú yào xué?shī fū kě zhǐ jiào wǒ。" dào rén dào:" nǐ shí zì me?" jì ér dào:" yī zì yě bù shí。" dào rén dào:" bù shí yě bà。wǒ yǒu yī jù zhēn yán,zhǐ yǒu wǔ gè zì,jì bù shí zì,kǒu chuán xīn shòu,yě róng yì jì de。" suì jiào tā jiāng ěr duǒ lái:" shuō yǔ nǐ tīng,nǐ láo jì zhe!" shì nà wǔ gè zì?nǎi shì" pó shān pó yǎn dǐ"。dào rén dào:" lín shuì shí,jiāng cǐ jù niàn shàng bǎi biàn,guǎn nǐ yǒu hǎo chù。" jì ér jǐn jì zài xīn。dào rén dào:" nǐ zhǐ yī zhe wǒ,hòu huì yǒu qī。" qiǎng zhe yú gǔ jiǎn bǎn,yí chàng dào qíng,piāo rán ér qù。shì yè jì ér guǒ yī qí yán,zhěng zhěng niàn le yī bǎi biàn,rán hòu shuì xià。cái shuì de zháo,jiù rù mèng jìng。zhèng shì:

  那个莫翁勤心苦胝,牛畜渐多。庄农不足,要寻一个童儿专管牧养。其时本庄有一个小厮儿,祖家姓言。因是父母双亡,寄养在人家,就叫名寄儿。生来愚蠢,不识一字,也没本事做别件生理,只好出力做工度活。一日在山边拔草,忽见一个双丫髻的道人走过,把他来端相了一回,道“好个童儿!尽有道骨,可惜痴性颇重,苦障未除。肯跟我出家么?”寄儿道:“跟了你,怎受得清淡过?”道人道:“不跟我,怎受得烦恼过”?也罢,我有个法儿,教你夜夜快活,你可要学么?”寄儿道:“夜里快活,也是好的,怎不要学?师傅可指教我。”道人道:“你识字么?”寄儿道:“一字也不识。”道人道:“不识也罢。我有一句真言,只有五个字,既不识字,口传心授,也容易记得。”遂叫他将耳朵来:“说与你听,你牢记着!”是那五个字?乃是“婆珊婆演底”。道人道:“临睡时,将此句念上百遍,管你有好处。”寄儿谨记在心。道人道:“你只依着我,后会有期。”抢着渔鼓简板,一唱道情,飘然而去。是夜寄儿果依其言,整整念了一百遍,然后睡下。才睡得着,就入梦境。正是:

   rén shēng láo rǎo duō xīn kǔ,yǐ xùn shān jiān zhěn shí mián。

  人生劳扰多辛苦,已逊山间枕石眠。

   kuàng shì mèng zhōng yóu lè dì,hé fáng yī jiào shuì qiān nián!

  况是梦中游乐地,何妨一觉睡千年!

   kàn guān láo jì huà tóu,zhè huí shū,yī duàn shuō mèng,yī duàn shuō zhēn,bú yào rèn cuò le。què shuō jì ér shuì qù,mèng jiàn shēn wéi rú shēng,cū zhī wén yì,zhèng zài jiē shàng sī wén qì xiàng,yáo lái bǎi qù。hū rán jiàn gè rén lái shuō dào:

  看官牢记话头,这回书,一段说梦,一段说真,不要认错了。却说寄儿睡去,梦见身为儒生,粗知文义,正在街上斯文气象,摇来摆去。忽然见个人来说道:

  " huá xū guó wáng huáng bǎng zhāo xián,hé bù qù qiú qǔ gōng míng,tú gè chū shēn?" jì ér tīng jiàn,jí qǔ guān míng jì huá,huǎng huǎng hū hū,bù zhī cóng mǒ le xiē shèn me dōng xī,jiào zuò wàn yán cháng cè,jiāng qù xiàn yǔ guó wáng。guó wáng fā yǔ nà ná wén héng de kàn yuè,jì huá shǐ yòng le xiē mǎ tí jīn zuò wéi zhì lǐ。ná wén héng de dà yuè,shuō zhè gè wén zì nǎi jīng tiān dòng dì zhī cái,gǔ jīn hǎn yǒu。jiā shang pī diǎn,chéng yǔ guó wáng。guó wáng shòu wèi zhù zuò láng,zhǔ tiān xià wén zhāng zhī shì。qí zhì gǔ yuè,gāo tou jùn mǎ,sòng rén yá mén dào rèn。jì huá cǐ shí shēn zi rú zài yún lǐ wù lǐ,hǎo bù fēng sāo!zhèng shì:

  “华胥国王黄榜招贤,何不去求取功名,图个出身?”寄儿听见,急取官名寄华,恍恍惚惚,不知淙抹了些甚么东西,叫做万言长策,将去献与国王。国王发与那拿文衡的看阅,寄华使用了些马蹄金作为贽礼。拿文衡的大悦,说这个文字乃惊天动地之才,古今罕有。加上批点,呈与国王。国王授为著作郎,主天下文章之事。旗帜鼓乐,高头骏马,送人衙门到任。寄华此时身子如在云里雾里,好不风骚!正是:

   diàn guāng shí huǒ mèng zhōng shēn,bái mǎ hóng yīng shān sè xīn。

  电光石火梦中身,白马红缨衫色新。

   wǒ guì wǒ róng jūn mò xiàn,zuò guān hé bì dú shū rén?

  我贵我荣君莫羡,做官何必读书人?

   jì huá tiào dé xià mǎ,yí gè xū diē,jīng jiāng xǐng lái。cā cā yǎn,kàn yī kàn,réng shuì zài cǎo pù lǐ miàn,jiào dào:" xià,xià!zuò tā niáng de guài!wǒ yī zì yě bù shí de,què mèng jiàn xiàn shèn me cè,dé zuò le guān,guǎn shèn me tiān xià wén zhāng。nǐ dào shì zhēn mèng me?qiě kàn tā zěn shēng yìng yàn?" chī chī de hái dìng zhe xìng xiǎng nà guāng jǐng。zhī jiàn píng rì wǎng lái de lín lǐ shā sān zǒu jiāng lái jiào jì ér dào:" jì gē,qián cūn mò lǎo guān jiā xún rén mù niú,nǐ hé bù tóu yǔ tā jiā le?shěng de duǎn chèn,xián le yī rì biàn dài jué běn。" jì ér dào:" tóu zài tā jiā,kě zhī hǎo lī,zhǐ shì méi rén yǐn wǒ qù。" shā sān dào:" wǒ zuó rì yǐ yǔ tā jiā shuō guò nǐ le,jīn rì wǒ yǔ nǐ tóng qù,zhǐ yào xiě xià wén quàn jiù chéng le。" jì ér dào:" duō xiè měi qíng zhǐ diǎn zé gè。"

  寄华跳得下马,一个虚跌,惊将醒来。擦擦眼,看一看,仍睡在草铺里面,叫道:“吓,吓!作他娘的怪!我一字也不识的,却梦见献甚么策,得做了官,管甚么天下文章。你道是真梦么?且看他怎生应验?”嗤嗤的还定着性想那光景。只见平日往来的邻里沙三走将来叫寄儿道:“寄哥,前村莫老官家寻人牧牛,你何不投与他家了?省得短趁,闲了一日便待嚼本。”寄儿道:“投在他家,可知好哩,只是没人引我去。”沙三道:“我昨日已与他家说过你了,今日我与你同去,只要写下文券就成了。”寄儿道:“多谢美情指点则个。”

   liǎng gè shuō shuō huà huà,yī tóng tóu dào mò jiā lái。mò wēng wèn qí lái yì,shā sān bǎ jì ér qín jǐn guò rén,yuàn tóu mén xià mù yǎng shuō le yī biàn。mò wēng kàn jì ér mú yàng lǎo shí,qì lì cū láo,yě zì huān xǐ,qíng yuàn gù yōng,jiào tā xiě xià wén juàn。jì ér dào:" wǒ xū bù shí zì,xiě bù dé。" shā sān dào:" wǒ xiě le,nǐ huà gè yā bà。" shā sān céng zài cūn xué zhōng dú guò liǎng nián shū,jǐn xiě dé jǐ gè zì,biàn xiě le yī zhāng" qíng yuàn shòu gù,zhuān guǎn mù chù" de wén shū。suī yǒu jǐ gè bù chéng de zì ér,yì huì de qù yě biàn shì le。hòu lái nián yuè zhī xià yào huà gè yā zì,shā sān huà le,jì ér ná le yī guǎn bǐ,bù zhī zuǒ huà shì yòu huà shì,zì xiǎng le àn xiào dào:" bù zhī zuó yè zěn de xiàn le wàn yán cháng cè lái!" qiǎng zhuó bǐ qiān jīn lái zhòng,shā sān bǎ dìng le shǒu,cái huà dé yí gè shí zì。mò wēng dāng xià fā le yī jì gōng shí,zhe tā zài shān biān cǎo fáng zhōng zhù sù,zhuān guǎn mù yǎng。

  两个说说话话,一同投到莫家来。莫翁问其来意,沙三把寄儿勤谨过人,愿投门下牧养说了一遍。莫翁看寄儿模样老实,气力粗劳,也自欢喜,情愿雇佣,叫他写下文卷。寄儿道:“我须不识字,写不得。”沙三道:“我写了,你画个押罢。”沙三曾在村学中读过两年书,尽写得几个字,便写了一张“情愿受雇,专管牧畜”的文书。虽有几个不成的字儿,意会得去也便是了。后来年月之下要画个押字,沙三画了,寄儿拿了一管笔,不知左画是右画是,自想了暗笑道:“不知昨夜怎的献了万言长策来!”抢着笔千斤来重,沙三把定了手,才画得一个十字。莫翁当下发了一季工食,着他在山边草房中住宿,专管牧养。

   jì ér lǐng le yào shi,yǔ shā sān tóng dào cǎo fáng zhōng。jì ér xiè le shā sān xiē cháng lì méi qián。shì yè jiù zài cǎo fáng zhōng sù xiē,yī zhe dào rén niàn guò wǔ zì zhēn yán bǎi biàn,dǎo fān shēn biàn shuì。kàn guān,nǐ dào cóng lái zhǐ shì shuō shū de xù shàng qián yīn,nà yǒu zuò mèng de jiē zhe qián shì?ér jīn shà shì gǔ guài,jì ér yī jiào shuì qù,réng jiù shì zuó yè yán jì huá de shēn fèn,dǐng guān shù dài,xīn dào zhù zuò láng yá mén shēng táng lǐ shì。zhī jiàn qiàng qiàng jī jī,yī qún rú shēng jiāng zhe wén juàn,duō lái qǐng jiào。jì huá yī yī pī dá,hǎo de dǎi de,quān de mǒ de,fā jiāng xià qù,fēn fēn zhēng kàn。zhòng rén yě yǒu fú de,yě yǒu bù fú de,xuān huá nào rǎng qǐ lái。jì huá fà chū guī tiáo,fēn fù duō yào zūn shéng shù,rú bù fú zhě,dìng jiā biān chī。zhòng rú fāng mǐ ěr gǒng tīng,bù gǎn fàng sì,jù gè cóng róng yǎ bù,qūn xún ér tuì。shì rì,tóng yá mén guān bǎi zhe gōng huì yán xí,tè hè dào rèn。měi jiǔ jiā yáo,zhēn xiū bǎi wèi,gē de gē,wǔ de wǔ,dà jiā jìn huān。zhí chī dào dǒu zhuǎn shēn héng,cái dé xí sàn,huí zhuǎn yá mén lǐ lái。

  寄儿领了钥匙,与沙三同到草房中。寄儿谢了沙三些常例媒钱。是夜就在草房中宿歇,依着道人念过五字真言百遍,倒翻身便睡。看官,你道从来只是说书的续上前因,那有做梦的接着前事?而今煞是古怪,寄儿一觉睡去,仍旧是昨夜言寄华的身分,顶冠束带,新到著作郎衙门升堂理事。只见跄跄跻跻,一群儒生将着文卷,多来请教。寄华一一批答,好的歹的,圈的抹的,发将下去,纷纷争看。众人也有服的,也有不服的,喧哗闹嚷起来。寄华发出规条,吩咐多要遵绳束,如不伏者,定加鞭笞。众儒方弭耳拱听,不敢放肆,俱各从容雅步,逡巡而退。是日,同衙门官摆着公会筵席,特贺到任。美酒嘉肴,珍羞百味,歌的歌,舞的舞,大家尽欢。直吃到斗转参横,才得席散,回转衙门里来。

   nà biān jiù qǐn,zhè biān fāng xǐng,xiǎng zhe míng míng bái bái jì de de,bù jué shī xiào dào:" hǎo guài me!nà lǐ shuō qǐ?yòu jiē zhe zuó rì de mèng,shēn zuò gāo guān,guǎn zhe yī bān shì zǐ,kàn shèn me wén zì,wǒ xiǎo de wén zì zhōng chī de bù zhōng chī de?luò de chī le xiē jiǔ xí,dǎo shì kuài huó。" qǐ lái dǒu dǒu yī fú,kàn jiàn lán lǚ,tàn dào:

  那边就寝,这边方醒,想着明明白白记得的,不觉失笑道:“好怪么!那里说起?又接着昨日的梦,身做高官,管着一班士子,看甚么文字,我晓得文字中吃的不中吃的?落得吃了些酒席,倒是快活。”起来抖抖衣服,看见褴褛,叹道:

  " bù zhī zuó yè de páo dài,duō zài nà li qù le?" jiāng pò bù ǎo chuān zhe tíng dāng,zǒu xià de chuáng lái。zhī jiàn yí gè zhuāng jiā lǎo cāng tóu,fèng zhe zhǔ rén mò wēng zhī mìng,tè lái jiāo pán niú chù yǔ tā。yī qún niú gòng yǒu qī bā zhǐ,jì ér zhú zhǐ kàn xiàng,yòng shǒu qù qiān tā bí zi。nèi xiē niú bù céng rèn de jì ér,shì gè miàn shēng de,yǒu jǐ zhǐ xún rǎo bù dòng,yǒu jǐ zhǐ bēn tū qǐ lái。lǎo cāng tóu jiāng yī tiáo pí biān fù yǔ jì ér。jì ér gǎn qù,jiāng nà bēn tū de niú liǎng sān biān dǎ qù。nèi xiē niú bù gǎn wéi ào,shùn shùn bèi jì ér qiān lái yī chù shuān zhe,jì ér màn màn wèi fàng。lǎo cāng tóu dào:" nǐ xīn dào wǒ zhǔ wēng jiā lái,wǒ men gāi qǐng nǐ chī sān bēi。zuó rì yǐ yuē xià shā sān gē le,zhè zǎo wǎn tā gǎn jiù lái。" shuō wèi bì,shā sān tí le yī hú jiǔyí gè lán,lán lǐ yī wǎn ròuyī wǎn yù touyī dié dòu zǒu jiāng lái。lǎo cāng tóu dào:" zhèng děng shā sān gē lái shāng liáng chī sān bēi,nǐ zǎo yǐ bàn xià le,wǒ bǔ nǐ fēn bà。" jì ér dào:" shèn me dào lǐ yào nǐ men pò chāo?wǒ yòu méi de huí dá chù,wǒ yě chū gè fēn zài nèi bà le。" lǎo cāng tóu dào:" shèn me dà shì zhí de zhè gè shāng liáng?wǒ men jǐn gè yì sī ér bà。" sān rén xí dì ér zuò,chī jiāng qǐ lái。jì ér xiǎng dào:" wǒ zuó yè mèng lǐ de yán xí,hǎo bù qí zhěng。jīn què shòu yòng de zhè xiē dōng xī,qǐ bù tiān dì xuán jué!" què shì pà rén xiào tā,yě bù gǎn bǎ mèng zhōng shì gào sù yú rén。zhèng shì:

  “不知昨夜的袍带,多在那里去了?”将破布袄穿着停当,走下得床来。只见一个庄家老苍头,奉着主人莫翁之命,特来交盘牛畜与他。一群牛共有七八只,寄儿逐只看相,用手去牵他鼻子。那些牛不曾认得寄儿,是个面生的,有几只驯扰不动,有几只奔突起来。老苍头将一条皮鞭付与寄儿。寄儿赶去,将那奔突的牛两三鞭打去。那些牛不敢违拗,顺顺被寄儿牵来一处拴着,寄儿慢慢喂放。老苍头道:“你新到我主翁家来,我们该请你吃三杯。昨日已约下沙三哥了,这早晚他敢就来。”说未毕,沙三提了一壶酒、一个篮,篮里一碗肉、一碗芋头、一碟豆走将来。老苍头道:“正等沙三哥来商量吃三杯,你早已办下了,我补你分罢。”寄儿道:“甚么道理要你们破钞?我又没得回答处,我也出个分在内罢了。”老苍头道:“甚么大事值得这个商量?我们尽个意思儿罢。”三人席地而坐,吃将起来。寄儿想道:“我昨夜梦里的筵席,好不齐整。今却受用得这些东西,岂不天地悬绝!”却是怕人笑他,也不敢把梦中事告诉与人。正是:

   duì rén shuō mèng,shuō tīng jiē chī。

  对人说梦,说听皆痴。

   rú yú yǐn shuǐ,lěng nuǎn zì rú。

  如鱼饮水,冷暖自如。

   jì ér jiǔ liàng yuán qiǎn,bù shí fēn chī dé,duō yǐn le yī bēi,yǒu xiē xūn yì,liǎng rén bié qù。jì ér jiù zài cǎo dì shàng yī mián,shēn zi yòu dào huá gǔ guó zhōng qù。guó wáng chuán xià lìng zhǐ,fǎng dé zhù zuò láng néng tǒng shuài duō shì,shéng shù yán zhěng,tè cì jǐn yì guān dài yī qiú,huáng gài yī dǐng,dǎo cóng gǔ chuī yī bù。chū rù míng zōu,qián hū hòu yōng,hǎo bù xīng tóu。hū jiàn sì xià huǒ qǐ,hū rán jīng jué,shēn zi zài dì shàng mián zhe,dōng fāng dà míng,rì lún hóng yàn yàn zuān jiāng chū lái le。qǐ lái chī xiē diǎn xīn,jiù qí zhe niú,sì xià lǐ fàng cǎo。nà rì sè zài shēn shàng shài dé rè bù guò,zǒu lái mò wēng miàn qián gào sù。mò wēng dào:" wǒ zhè lǐ yuán yǒu suō lì yī fù,shì mù yǎng de rén yī xiàng chuān de yòu yǒu duǎn dí yī guǎn,yě shì mù tóng de běn děng。jīn ná chū lái jiāo fù yǔ nǐ,nǐ hǎo hǎo qù kàn yǎng,ruò shòu le niú chù,yào yǔ nǐ shuō huà de。" mù tóng dào:" zài yǔ wǒ bǎ sǎn zhē zhē shēn biàn hǎo。ruò zhǐ shì lì ér,zhǐ zhē dé tóu,shēn zi xū shài bù guò。" mò wēng dào:" nà lǐ yǒu de sǎn?chí nèi yǒu de shì dà hé yè,nǐ rì rì zhāi jiāng lái zhē shēn bù dé?" jì ér wěi wěi,shòu le suō lìduǎn dí,guǒ zài chí nèi zhāi zhāng dà kē yè qíng zhe,qí niú de qù。niú bèi shàng zì xiǎng dào:" wǒ zài huá xū guó lǐ shì gè guì rén,jīn yào yī bǎ rì zhào yě bù néng gōu le,què jiào wǒ qíng zhe hé yè zhē shēn。" měng rán xiǎng dào:" zhè jiù shì mèng lǐ de huáng gài le,suō yǔ lì jiù shì jǐn páo guān mào le。" héng le dí,chuī le liǎng shēng,xiào dào:" zhè kě bú shì yī bù gǔ chuī me?wǒ ér jīn xiǎng lái,zhǐ shì shuì de kuài huó。" yǒu shī wèi zhèng:

  寄儿酒量原浅,不十分吃得,多饮了一杯,有些醺意,两人别去。寄儿就在草地上一眠,身子又到华骨国中去。国王传下令旨,访得著作郎能统率多士,绳束严整,特赐锦衣冠带一裘,黄盖一顶,导从鼓吹一部。出入鸣驺,前呼后拥,好不兴头。忽见四下火起,忽然惊觉,身子在地上眠着,东方大明,日轮红焰焰钻将出来了。起来吃些点心,就骑着牛,四下里放草。那日色在身上晒得热不过,走来莫翁面前告诉。莫翁道:“我这里原有蓑笠一副,是牧养的人一向穿的;又有短笛一管,也是牧童的本等。今拿出来交付与你,你好好去看养,若瘦了牛畜,要与你说话的。”牧童道:“再与我把伞遮遮身便好。若只是笠儿,只遮得头,身子须晒不过。”莫翁道:“那里有得伞?池内有的是大荷叶,你日日摘将来遮身不得?”寄儿唯唯,受了蓑笠、短笛,果在池内摘张大疴叶擎着,骑牛的去。牛背上自想道:“我在华胥国里是个贵人,今要一把日照也不能勾了,却叫我擎着荷叶遮身。”猛然想道:“这就是梦里的黄盖了,蓑与笠就是锦袍官帽了。”横了笛,吹了两声,笑道:“这可不是一部鼓吹么?我而今想来,只是睡的快活。”有诗为证:

   cǎo pù héng yě liù qī lǐ,dí nòng wǎn fēng sān sì shēng。

  草铺横野六七里,笛弄晚风三四声。

   guī lái bǎo fàn huáng hūn hòu,bù tuō suō lì wò yuè míng。

  归来饱饭黄昏后,不脱蓑笠卧月明。

   zì cǐ zhī hòu,dàn shì shuì qù,jiù zài huá xū guó qù shòu yòng fù guì,xǐng lái zhī zài shān pō qù chù zuò mù tóng。wú rì bù rú cǐ,wú mèng bù rú cǐ。bù bì zhú rì zhú yè,jiàn jiàn xì shù,dàn zhǐ jiǎn yǒu xiē guāng jǐng de,cái bǎ lái zuò huà tóu。

  自此之后,但是睡去,就在华胥国去受用富贵,醒来只在山坡去处做牧童。无日不如此,无梦不如此。不必逐日逐夜,件件细述,但只拣有些光景的,才把来做话头。

   yī rì mèng zhōng,guó wáng yǒu gè gōng zhǔ yào zhāo zhuì fù mǎ,yǒu rén qǐ zòu:" zhù zuò láng yán jì huá cái mào chū zhòng,wén cǎi guò rén,yǔn chēng cǐ xuǎn。" guó wáng zhǔn zòu,jiù zhe chuán zhǐ:" qīn qǔ zhù zuò láng wèi fù mǎ dū wèi,shàng fàn yáng gōng zhǔ。" yíng rù fù mǎ fǔ zhōng chéng qīn,dēng zhú huī huáng,yí wén cuǐ càn,hǎo bù fù guì!yǒu hè xīn láng cí wèi zhèng:

  一日梦中,国王有个公主要招赘驸马,有人启奏:“著作郎言寄华才貌出众,文彩过人,允称此选。”国王准奏,就着传旨:“钦取著作郎为驸马都尉,尚范阳公主。”迎入驸马府中成亲,灯烛辉煌,仪文璀璨,好不富贵!有《贺新郎》词为证:

   ruì qì lóng qīng xiǎo。juǎn zhū liáncì dì shēng gē,yī shí qí zòu。wú xiàn shén xiān lí péng dǎo,fèng jià luán chē chū dào。jiàn yōng gèxiān é yǎo tiǎo。yù pèi dīng dāng fēng piāo miǎo,jiāo zī yī sì chuí yáng niǎo。tiān shàng yǒu,shì jiān shǎo。nà fàn yáng gōng zhǔ shēng de miàn zhǎng ěr dà,màn shēng shàn xiào,guī xíng jǔ bù,pō huì zhōu xuán。jì huá shēn wéi wáng xù,rì xī gōng zhǔ zhī qián duì àn ér shí,bǐ qián shòu yòng gèng jiā guì shèng。

  瑞气笼清晓。卷珠帘、次第笙歌,一时齐奏。无限神仙离蓬岛,凤驾鸾车初到。见拥个、仙娥窈窕。玉佩叮当风缥缈,娇姿一似垂杨袅。天上有,世间少。那范阳公主生得面长耳大,曼声善啸,规行矩步,颇会周旋。寄华身为王婿,日夕公主之前对案而食,比前受用更加贵盛。

   míng rì shuì xǐng,zhǔ rén mò wēng lái huàn,yīn wèi jiā zhōng yǒu yī pǐ zhuāi mó de pìn lǘ ér,yī bìng jiāo yǔ tā qiān qù wèi yǎng。jì ér qiān le àn xiào dào:" wǒ yè jiān pèi le gōng zhǔ,zěn shēng xiǎn hè!què jīn rì lái nòng zhè gè mǎi mài,bàn zhè gè rén shēng。" kuà zài bèi shàng,dǎ diǎn yě sì qí niú de qí le dào shān biān qù,shéi zhī qí shàng le bèi,nà lǘ ér zhǐ shì tuán tuán ér zǒu,bìng bù qián jìn,gài yīn shì píng rì zhuāi de mò pán zǒu guàn le。jì ér mò nài hé,zhǐ de tiào xià lái,dǎ zhe liǎng biān,qiān zhe qián zǒu。cóng cǐ yòu tiān le shēng kǒu,kǒng pà zǒu shī,yǐn shí wú xiá。zhǐ de bèi zhe gān liáng,suí zhe sì chù fàng mù。mò wēng yòu shí shí lái jī chá,bù gǎn dài màn yī xiē ér。xīn kǔ yī rì,zhǐ tú dé wǎn jiān hǎo shuì。

  明日睡醒,主人莫翁来唤,因为家中有一匹拽磨的牝驴儿,一并交与他牵去喂养。寄儿牵了暗笑道:“我夜间配了公主,怎生显赫!却今日来弄这个买卖,伴这个人生。”跨在背上,打点也似骑牛的骑了到山边去,谁知骑上了背,那驴儿只是团团而走,并不前进,盖因是平日拽的磨盘走惯了。寄儿没奈何,只得跳下来,打着两鞭,牵着前走。从此又添了牲口,恐怕走失,饮食无暇。只得备着干粮,随着四处放牧。莫翁又时时来稽查,不敢怠慢一些儿。辛苦一日,只图得晚间好睡。

   shì yè yòu mèng jiàn zài fù mǎ fǔ lǐ,zhèng tóng zhe gōng zhǔ huān lè,yǒu lín bāng xuán túlè làng èr guó qián lái xiāng fàn。huá xū guó wáng chuán zhǐ: mìng fù mǎ dū wèi yán jì huá tǎo yì tuì bīng zhī cè。yán jì huá jù zhe jiù rì zhù zuò yá mén yī gān wén shì dào lái,yě bù jiǎng qiú rú hé bèi yù,yě bù shāng liáng rú hé gé dòu,zhǐ gāo tán" zhèng xīn chéng yì,qiáng lín bì rán zì fú"。zhū shēng zhōng yě yǒu qíng yuàn duì dí de,duō tuì zhe bù yòng。zhǐ yǒu liǎng shēng xiàn cè tā yí gè dào xuán tú,yí gè dào lè làng,shě shēn wǎng zhì,yǐ tú jiǎng hé。yán jì huá dà xǐ,zhòng fā jīn bó,qiǎn liǎng shēng qián wǎng。liǎng shēng qū jǐ tīng mìng,bǎo qí suǒ yù,guǒ nà liǎng guó bù lái。yán jì huá kuā zhāng gōng jī,zòu shàng guó wáng。guó wáng dà yuè,xù lù jūn gōng,fēng yán jì huá wéi hēi tián xiāng hòu,jiā yǐ jiǔ xī。shēn jū bǎi liáo zhī shàng,fù guì yǐ jí。yǒu shī wèi zhèng:

  是夜又梦见在驸马府里,正同着公主欢乐,有邻邦玄菟、乐浪二国前来相犯。华胥国王传旨:命驸马都尉言寄华讨议退兵之策。言寄华聚着旧日著作衙门一干文士到来,也不讲求如何备御,也不商量如何格斗,只高谈“正心诚意,强邻必然自服”。诸生中也有情愿对敌的,多退着不用。只有两生献策他一个到玄菟,一个到乐浪,舍身往质,以图讲和。言寄华大喜,重发金帛,遣两生前往。两生屈己听命,饱其所欲,果那两国不来。言寄华夸张功绩,奏上国王。国王大悦,叙录军功,封言寄华为黑甜乡侯,加以九锡。身居百僚之上,富贵已极。有诗为证:

   dāng shí wèi jiàng zhǔ hé róng,qǐ shì quán jiāng jīn shì gōng?

  当时魏绛主和戎,岂是全将金市供?

   jué hòu sòng rén piān de yì,yī bān dào xué zì yōng kè。

  厥后宋人偏得意,一班道学自雍客。

   yán jì huá shòu le fēng hóu xī mìng,lǜ bá gǔn miǎn,luán lù chéng mǎ,tóng gōng lú shǐ,zuǒ jiàn zhū yuè,yòu jiàn jīn qī,shǒu zhí guī zàn,dào lù huī huáng。zì cháo guī dì,yǒu yí gè shū shēng kòu mǎ shàng yán,dào" rì zhōng bì zè,yuè mǎn bì kuī。míng gōng gōng míng dào cǐ,yǐ wú kě jiā。jí liú yǒng tuì,cǐ qí shí yǐ。zhí dài fú guò zāi shēng,zhǐ kǒng huǐ zhī wú jí!" yán jì huá cǐ shí zhì dé yì mǎn,nà lǐ tīng tā?xiào dào:" wǒ mìng zhòng shēng de hǎo,zì rán fù guì bī rén,yǒu fú xiāo shòu,hé yòu guò lǜ,zhǐ guǎn mù qián xiǎng yòng gōu le。hán suān jiàn shí,xiǎo de shén me?"

  言寄华受了封侯锡命,绿拔衮冕,鸾路乘马,彤弓卢矢,左建朱钺,右建金戚,手执圭瓒,道路辉煌。自朝归第,有一个书生叩马上言,道“日中必昃,月满必亏。明公功名到此,已无可加。急流勇退,此其时矣。直待福过灾生,只恐悔之无及!”言寄华此时志得意满,那里听他?笑道:“我命中生得好,自然富贵逼人,有福消受,何幼过虑,只管目前享用勾了。寒酸见识,晓得什么?”

   dà xiào zhuì chē,chī le yī jīng,xǐng jiāng qǐ lái,diǎn yì diǎn niú shù,zhǐ jiào dé kǔ,nèi zhōng bú jiàn le èr zhǐ。shān qián shān hòu,dào chù xún fǎng zōng jī。yuán lái yì zhī bèi hǔ yǎo shāng,sǐ zài pō qián: yì zhī zài hé zhōng chī shuǐ,làng yǒng jiāng lái,méi zài hé lǐ。jì ér kàn jiàn,jí dé luàn tiào dào:" mèng zhōng shèn me liǎng guó lái qīn,shéi zhī dào le wǒ liǎng tóu shēng kǒu!" jí qù bào yǔ mò wēng,mò wēng tīng jiàn dà nù dào:" cǐ nǎi nǐ de diǎn shǒu,rén duō shuō nǐ zhǐ shì tān shuì,yǎn jiàn de kēng le wǒ tóu kǒu!" qǔ guò biǎn dān lái yào dǎ,jì ér fù jí,biàn dào:" hǔ lái shí,niú shàng bù gǎn dí,kuàng wǒ gǎn yǔ tā zhēng duó jiù dé zhuàn lái de?nà shuǐ zhōng shì niú cháng zhù zhī suǒ,bō làng yǒng lái,yī shí bù cè,yě bú shì wǒ lì dǎng dé zhù de。" mò wēng suī jiàn tā biàn de yě yǒu lǐ,què shì zuò jiā xīn zhòng de rén,nà lǐ shè de liǎng tóu niú sǐ?nù mōu mōu bù xī,dìng yào dǎ biǎn dān shí xià。jì ér āi gào tǎo ráo,cái ráo dé yī xià,dǎ dào jiǔ xià zhù le shǒu。jì ér lèi wāng wāng de zǒu dào cǎo fáng zhōng,mó mó bì shàng tòng chù dào," shèn me jiǔ xī jiǔ xī,dào dǎ le jiǔ xià pì gǔ!" xiǎng dào:" mèng zhōng shū shēng quàn wǒ xiē shǒu,nán dào jiào wǒ bú yào kàn niú bù chéng?cóng lái shuō mèng shì fǎn de,mèng fú dé huò,mèng xiào dé kū。wǒ zì niàn le cǐ zhòu,yè yè zuò fù guì de mèng,suǒ yǐ rì lǐ dào chī kuī。wǒ rú jīn bù niàn tā le,kàn dài zěn de!"

  大笑坠车,吃了一惊,醒将起来,点一点牛数,只叫得苦,内中不见了二只。山前山后,到处寻访踪迹。元来一只被虎咬伤,死在坡前:一只在河中吃水,浪涌将来,没在河里。寄儿看见,急得乱跳道:“梦中甚么两国来侵,谁知倒了我两头牲口!”急去报与莫翁,莫翁听见大怒道:“此乃你的典守,人多说你只是贪睡,眼见得坑了我头口!”取过匾担来要打,寄儿负极,辨道:“虎来时,牛尚不敢敌,况我敢与他争夺救得转来的?那水中是牛常住之所,波浪涌来,一时不测,也不是我力挡得住的。”莫翁虽见他辨得也有理,却是做家心重的人,那里舍得两头牛死?怒哞哞不息,定要打匾担十下。寄儿哀告讨饶,才饶得一下,打到九下住了手。寄儿泪汪汪的走到草房中,模模臂上痛处道,“甚么九锡九锡,到打了九下屁股!”想道:“梦中书生劝我歇手,难道教我不要看牛不成?从来说梦是反的,梦福得祸,梦笑得哭。我自念了此咒,夜夜做富贵的梦,所以日里到吃亏。我如今不念他了,看待怎的!”

   shéi zhī zhè yàng zuò guài,cǐ zhòu bù niàn,kǒng bù jiù lái。shì yè mèng jìng,fàn yáng gōng zhǔ jū fā yú bèi,yǎn jiǎn bù qǐ,jì huá jìn xīn tiáo zhì wèi quán。guó zhōng èr sān xīn jìn xiǎo chén,nì liào gōng zhǔ bì wēi,jì huá shì yàn jiāng bài,zhí shí qián guò,jiū dàn yī běn,shuō tā yù dí wú cèmào làn jū gōngqī jūn wù guó duō shì jiàn。guó wáng lǎn zòu dà nù,jiāng yán jì huá xuē qù fēng jué,bù xǔ tā zhòng dēng zhù zuò táng,suǒ qù dà jiào biān tīng zuì,gōng zhǔ lìng xuǎn liáng cái bié jiàng。lìng zhǐ yǐ xià,suí yǒu liǎng gè lì shì,jiāng yín dāng suǒ le yán jì huá dào nà dà fèn jiào biān dūn zhe。jì huá kàn nà fèn huì láng jí,chòu bù kān wén,tàn dào:" wǒ zhī dào dào dǐ fù guì,qǐ zhī yǒu cǐ è jìng hū?shū shēng zhī yán,jīn rì yàn yǐ!" bù jué háo táo tòng kū qǐ lái。

  谁知这样作怪,此咒不念,恐怖就来。是夜梦境,范阳公主疽发于背,偃蹇不起,寄华尽心调治未痊。国中二三新进小臣,逆料公主必危,寄华势焰将败,摭拾前过,纠弹一本,说他御敌无策、冒滥居功、欺君误国多事件。国王览奏大怒,将言寄华削去封爵,不许他重登著作堂,锁去大窖边听罪,公主另选良才别降。令旨已下,随有两个力士,将银铛锁了言寄华到那大粪窖边墩着。寄华看那粪秽狼藉,臭不堪闻,叹道:“我只道到底富贵,岂知有此恶境乎?书生之言,今日验矣!”不觉号啕恸哭起来。

   zhè biān qín lèi ér xǐng,cuì le liǎng shēng dào:" zuò nǐ niáng de guài,zhè fān zuò zhè yàng de è mèng!" kàn shì shēng kǒu,nà pǐ lǘ zǐ jiǎn wò dì xià,dǎ yě dǎ bù qǐ lái。kàn tā bèi xiàng zhī jiān,nǎi shì shéng sǔn chù làn le lǎo dà yī piàn gē da。jì ér huāng le dào:" qián fān dào shī le liǎng tóu niú,dǎ dé kǔ nǎo。jīn zhè zhòng shēng yòu bìng hài qǐ lái,wàn yī sǐ le,yòu shì wǒ de zuì guò。" máng qù dǎ xiē shuǐ lái,tì tā cāo xǐ fǔ ròu,zài qù bá xiē xīn xiān hǎo cǎo lái wèi tā。ná zhe qiè dāo,wàng shān qián dì shàng xià shǒu zhuó shí,yǒu yī kē cǎo shén rèn,dāo zhuó bù duàn。jì ér xìng qǐ,lián gēn yī bá,bá chū ní lái。ní sōng zhī chù,lòu chū shí bǎn,nà cǎo gēn hái chán chán rào rào bàn zài shí bǎn fèng nèi。

  这边噙泪而醒,啐了两声道:“作你娘的怪,这番做这样的恶梦!”看视牲口,那匹驴子蹇卧地下,打也打不起来。看他背项之间,乃是绳损处烂了老大一片疙瘩。寄儿慌了道:“前番倒失了两头牛,打得苦恼。今这众生又病害起来,万一死了,又是我的罪过。”忙去打些水来,替他操洗腐肉,再去拔些新鲜好草来喂他。拿着锲刀,望山前地上下手斫时,有一科草甚韧,刀斫不断。寄儿性起,连根一拔,拔出泥来。泥松之处,露出石板,那草根还缠缠绕绕绊在石板缝内。

   jì ér jiāng xiē dāo qiào jiāng kāi lái,bǎn dǐ xià shì gè zhōu wéi shí qì jiù de dà jiào,lǐ tou duō shì jīn yín。jì ér kàn jiàn,huāng le shǒu jiǎo,cā cā yǎn dào:" nán dào bái rì lǐ yòu zuò mèng me?" dìng jīng yī kàn,cǎo mù shù shí,tiān guāng yù yǐng,yǎn qián lì lì kě shǔ。liào dào fēi mèng,biàn bǎ xiē dāo cǎo gēn yī liāo dào:" hái gàn nà yíng shēng me?" qǔ qǐ wǔ shí duō liǎng yī dà dìng zài shǒu,quán bǎ shí bǎn gài shang,réng jiāng ní cǎo zhē fù,jìng wàng mò wēng jiā lǐ lái jiàn mò wēng。wèi gǎn jìng shuō chū lái,xiān duì mò wēng dào:" jì ér méng gōng gōng xiāng tuō,yī xiàng kàn niú bù chà。jìn lái shí yùn bù jì,qián rì shī le liǎng niú,jīn jiǎn lǘ yòu shēng bìng,jì ér kān guǎn bù lái。jīn yǒu dà yín yī dìng,nà yǔ gōng gōng,píng gōng gōng chú le yuán fā gōng yín,yú zhě gěi hái jì ér wèi dù rì zhī yòng,fàng le jì ér,lìng zhe rén mù fàng bà。" mò wēng kàn jiàn shì dìng dà yín,chī jīng dào:" wǒ tián jiā rén kǔ jī qín zǎn le yī shì,zhǐ yǒu xiē líng xīng suì yín,zì bú jiàn zhè yàng dà dìng,nǐ què cóng hé chǔ de lái?mò fēi nǐ hé zhe wài rén zuò nà bù gōng bù fǎ de dǎi shì?nǐ kuài shuō gè míng bái,ruò shuō de lái lì bù míng,wǒ xū bǎ nǐ sòng chū guān fǔ,jiū wèn xià luò。" jì ér dào:" hǎo jiào gōng gōng dé zhī,zhè dōng xī duō lī。wǒ zhǐ ná dé tā yī jiàn lái kàn yàng。" mò wēng hài dào:" zài nà li?" jì ér dào:" zài shān biān yí gè suǒ zài,wǒ yīn suǒ cǎo jué zhe de,jīn shí bǎn gài zhe lǐ。"

  寄儿将楔刀撬将开来,板底下是个周围石砌就的大窖,里头多是金银。寄儿看见,慌了手脚,擦擦眼道:“难道白日里又做梦么?”定睛一看,草木树石,天光玉影,眼前历历可数。料道非梦,便把楔刀草根一撩道:“还干那营生么?”取起五十多两一大锭在手,权把石板盖上,仍将泥草遮覆,竟望莫翁家里来见莫翁。未敢竞说出来,先对莫翁道:“寄儿蒙公公相托,一向看牛不差。近来时运不济,前日失了两牛,今蹇驴又生病,寄儿看管不来。今有大银一锭,纳与公公,凭公公除了原发工银,余者给还寄儿为度日之用,放了寄儿,另着人牧放罢。”莫翁看见是锭大银,吃惊道:“我田家人苦积勤趱了一世,只有些零星碎银,自不见这样大锭,你却从何处得来?莫非你合着外人做那不公不法的歹事?你快说个明白,若说得来历不明,我须把你送出官府,究问下落。”寄儿道:“好教公公得知,这东西多哩。我只拿得他一件来看样。”莫翁骇道:“在那里?”寄儿道:“在山边一个所在,我因所草掘着的,今石板盖着哩。”

   mò wēng qíng zhī shì cáng wù,jí jiào tā bú yào shēng zhāng,qiāo qiāo tóng jì ér,dào nà suǒ zài lái。jì ér zhǐ yǔ mò wēng,jiē kāi shí bǎn lái kàn,guǒ shì yī jiào jīn yín,bù jì qí shù。mò wēng xǐ de dǎ diē,fǔ zhe jì ér bèi dào:" wǒ de ér,ruò duō jīn yín dōng xī,wǒ yǔ nǐ liǎng rén yī shēng shòu yòng bù jìn!jīn fān bú yào kàn niú le,zhī zài wǒ zhuāng shàng chī xiē ān lè chá fàn,ná guǎn zhàng mù。zhèi xiē níu zhī,lìng zì gù rén kān guǎn bà。" liǎng rén shāng liáng,bǎ gè cǎo bù lái lǐ wài yòng luàn cǎo bǔ sāi,zhōng jiān cáng zhe jiào zhōng wù shì。mò wēng qián zǒu,jì ér tuó le hòu suí,yùn dào jiā zhōng fàng hǎo,réng jiù yòu yòng qián fǎ qù qǔ。bù zé yī zāo,bǎ shí jiào lái yùn kōng le。mò wēng dào jiā,huān xǐ wú liàng,lìng jiào yí gè cāng tóu qù shōu shí níu zhī,shì yè jiù liú jì ér zài jiā zhōng sù xiē。jì ér de chuáng fǔ,duō huàn qí zhěng le。jì ér xiǎng dào:" zuó yè mèng zhōng chī kǔ,shuí xiǎng fèn jiào zhèng yīng zhe fā cái,jīn rì fǎn dé hǎo chù。guǒ rán,mèng shì fǎn de,wǒ yào nà mèng zhōng fù guì zé shèn?nà wǔ zì zhēn yán,bú yào niàn tā le。"

  莫翁情知是藏物,急叫他不要声张,悄悄同寄儿,到那所在来。寄儿指与莫翁,揭开石板来看,果是一窖金银,不计其数。莫翁喜得打跌,拊着寄儿背道:“我的儿,偌多金银东西,我与你两人一生受用不尽!今番不要看牛了,只在我庄上吃些安乐茶饭,拿管帐目。这些牛只,另自雇人看管罢。”两人商量,把个草蔀来里外用乱草补塞,中间藏着窖中物事。莫翁前走,寄儿驼了后随,运到家中放好,仍旧又用前法去取。不则一遭,把石窖来运空了。莫翁到家,欢喜无量,另叫一个苍头去收拾牛只,是夜就留寄儿在家中宿歇。寄儿的床辅,多换齐整了。寄儿想道:“昨夜梦中吃苦,谁想粪窖正应着发财,今日反得好处。果然,梦是反的,我要那梦中富贵则甚?那五字真言,不要念他了。”

   qí yè shuì qù,mèng jiàn guó wáng jiāng yán jì huá jiā chǎn chāo méi,fā zài yǎng jì yuàn zhōng dù rì。zhī jiàn qián rì de kòu mǎ shū shēng gāo gē jiāng lái dào:

  其夜睡去,梦见国王将言寄华家产抄没,发在养济院中度日。只见前日的扣马书生高歌将来道:

   luò yè cí kē,rén shēng jǐ hé!liù zhàn guó ér màn liú rén xuè,sān shén shān ér yǎo gé jīng bō。zhù kuā bǎi hú míng zhū,xū yán xiá suàn ruò yǒu yī hòu fāng jiǔ,qiě gòng gāo gē。

  落叶辞柯,人生几何!六战国而漫流人血,三神山而杳隔鲸波。住夸百斛明珠,虚延遐算;若有一后芳酒,且共高歌。

   jì huá wén gē,rèn de cǐ rén,yāo zhù tā dào:" qián rì chéng xiān shēng zhī jiào,bù néng yī cóng。jīn rì zhì yú cǐ dì,xiān shēng yǒu hé gāo jiàn kě yǐ jiù wǒ?" nà shū shēng bù huāng bù máng,shuō chū sì jù lái dào:

  寄华闻歌,认得此人,邀住他道:“前日承先生之教,不能依从。今日至于此地,先生有何高见可以救我?”那书生不慌不忙,说出四句来道:

   diān diān dǎo dǎo,hé shí jú le?yù zhe qī yuán,hái rǔ fēn xiǎo。

  颠颠倒倒,何时局了?遇着漆园,还汝分晓。

   shuō bà,shū shēng piāo rán ér qù。jì bì chě zhù bù fàng,pī tā páo xiù yī shuāi,shǎn dé yī diē,jí shí jīng xǐng。zhāng mù dào:" hái hǎo,hái hǎo。yī fà méi chū xī,nòng dào yǎng jì yuàn lǐ qù le。"

  说罢,书生飘然而去。寄毕扯住不放,披他袍袖一摔,闪得一跌,即时惊醒。张目道:“还好,还好。一发没出息,弄到养济院里去了。”

   xū yú,mò wēng zǒu chū táng zhōng。yuán lái mò wēng yīn dé le jīn yín,wǎn jiān duì lǎo mǔ shuō dào:" cǐ jiē jì ér de zào huà jué zhe de,gōng bù kě wàng。wǒ yǔ nǐ méi yǒu ér nǚ,jiā shì wú chuán。jīn píng kòng dì de lái xǔ duō jīn yín,suī dào hǎo méi qǔ de tā de。bù rú rèn tā zuò gè ér zi,bǎ jiā shì fù yǔ tā,zuò le yī jiā yī jì,děng tā yǎng lǎo le wǒ men,zhè yě shì wǒ men zhī ēn bào ēn chù。" lǎo mǔ dào:" shuō de yǒu lǐ。wǒ men yǎn qián méi gè chuán jiā de rén,bié chù píng bái dì xún jiāng lái,yào chéng dāng jiā shì,wǒ men yě qì bù gàn。jīn zhè gè jì ér,tā jiàn yǒu zhe xǔ duō jīn yín fù zài wǒ jiā,jiù rèn tā zuò le ér zi,chuán wǒ jiā shì,yě hái shì tā duō shì wǒ men de,bù jiào dé guò fèn。" shāng liáng yǐ dìng,mò wēng jiù zǒu chū lái,bǎ zhè yì sī shuō yǔ jì ér。jì ér dào:" zhè gè zhé shā xiǎo rén,zěn me gǎn dāng!" mò wēng dào:" ruò bù rú cǐ,zhèi xiē dōng xī,wǒ yě hé míng xiǎng shòu nǐ de?wǒ men liǎng lǎo kǒu yì le yī yè,zhǔ yì yǐ dìng,bù kě tuī cí。" jì ér méi de shuō,dāng xià nà tóu bài le sì bài,yòu jìn qù bǎ lǎo mǔ yě bài le。zì cǐ gǎi xìng míng wéi mò jì,zài mò jiā zhuāng shàng zuò le gān ér zi。

  须臾,莫翁走出堂中。元来莫翁因得了金银,晚间对老姥说道:“此皆寄儿的造化掘着的,功不可忘。我与你没有儿女,家事无传。今平空地得来许多金银,虽道好没取得他的。不如认他做个儿子,把家事付与他,做了一家一计,等他养老了我们,这也是我们知恩报恩处。”老姥道:“说得有理。我们眼前没个传家的人,别处平白地寻将来,要承当家事,我们也气不干。今这个寄儿,他见有着许多金银付在我家,就认他做了儿子,传我家事,也还是他多似我们的,不叫得过分。”商量已定,莫翁就走出来,把这意思说与寄儿。寄儿道:“这个折杀小人,怎么敢当!”莫翁道:“若不如此,这些东西,我也何名享受你的?我们两老口议了一夜,主意已定,不可推辞。”寄儿没得说,当下纳头拜了四拜,又进去把老姥也拜了。自此改姓名为莫继,在莫家庄上做了干儿子。

   běn shì lǘ qián sī yǎng,jīn wèi shě nèi míng líng。

  本是驴前厮养,今为舍内螟蛉。

   hé yuán fèn wài qīn rè?zhǐ kàn huáng jīn mǎn yíng。

  何缘分外亲热?只看黄金满嬴。

   què shì cǐ fān zhī hòu,wǎn jiān shuì qù,jiù zuò nà xiǎn è zhī mèng。bú shì bèi huǒ shāo shuǐ méi,biàn shì bèi dào jié guān xíng。chū shí xīn lǐ dào:" mèng suī bù miào,rì lǐ luò de hǎo chù,bù xiàng qián fān zuò kuài huó mèng shí rì lǐ shòu xīn kǔ。" yǐ wéi dé yì。hòu lái dào de yè yè rú cǐ,měi měi jīng mó bù xǐng,cái yǒu xiē huāng zhāng。rèn jiù niàn qǔ nà wǔ zì zhēn yán,què bù shèn líng le。nǐ dào hé gù?zhǐ yīn cái lì mí xīn,shēn jiā niàn zhòng,shí shí fáng zéi fā huǒ qǐ,zì rán mèng hún diān dǎo。zěn rú dé zuò mù tóng shí wú yōu wú lǜ,bǎo shí ān mián,yè yè mèng lǐ xiāo yáo,xiǎng nà zhǔ gōng zhī lè?mò jì yào xún qián fān mèng jìng,zài bù néng gōu,xīn lǐ gǔ tū,rú zuì rú chī,shēng chū bìng lái。

  却是此番之后,晚间睡去,就做那险恶之梦。不是被火烧水没,便是被盗劫官刑。初时心里道:“梦虽不妙,日里落得好处,不象前番做快活梦时日里受辛苦。”以为得意。后来到得夜夜如此,每每惊魔不醒,才有些慌张。认旧念取那五字真言,却不甚灵了。你道何故?只因财利迷心,身家念重,时时防贼发火起,自然梦魂颠倒。怎如得做牧童时无忧无虑,饱食安眠,夜夜梦里逍遥,享那主公之乐?莫继要寻前番梦境,再不能勾,心里鹘突,如醉如痴,生出病来。

   mò wēng jiàn tā rú cǐ,yào xún gè yī rén lái yī zhì tā,zhī jiàn mén qián yǒu yí gè shuāng yā jì de dào rén zǒu jiāng lái,yī chēng shàn zhì rén jiān huǎng hū zhī zhèng。mò wēng jiē dào tīng shàng,jiào mò jì chū lái xiāng jiàn。yuán lái zhèng shì xī rì chuán yǔ zhēn yán de nà gè dào rén,jiàn le mò jì dào:" nǐ mèng hái wèi xǐng me?" mò jì dào:" shī fù,nǐ qián zhě jiào wǒ zhēn yán,wǒ bù céng wàng le。zhǐ shì qián rì niàn le,yè yè shòu yòng。hòu lái yīn yè lǐ hǎo chù duō,yīng zhe rì lǐ dǎi chù,yī chéng ér bù gǎn niàn,biàn zài méi kuài huó de mèng le。ér jīn jiù niàn shā yě wú yòng le,bù zhī hé gù。" dào rén dào:" wǒ zhè wǔ zì zhēn yán,nǎi shì zhǔ yè shén zhòu。zhì yán fú tí mó jié tí guó jiā pí luó chéng,jiàn zhǔ yè shén míng yuē pó shān pó yǎn dǐ。shén yán: wǒ dé pú sà pò yī qiè shēng chī àn fǎ,guāng míng jiě tuō。néng shēng huān xǐ zhī mèng。qián jiàn rǔ kǔ nǎo bù guò,gù shǐ rǔ mèng zhōng kuài huó。rǔ jīn rì jiān yào xiǎng fù hòu,wǎn jiān yí shòu kǒng bù,cǐ nǎi yí dìng zhī lǐ。rén shì yǒu hǎo bì yǒu qiàn,yǒu róng huá bì yǒu xiāo xiē,rǔ qián rì mèng zhōng qǐ bú jiàn guò le me?" diàn jì yán xià dà wù,dào shēn xià bài dào:" shī fù,dì zǐ ér jīn xiǎo de shì shàng méi yǒu shí quán de shì,yào nà fù guì wú gān,zǒng lái yǔ wǒ qián rì fēng hóu bài jiāng yì bān,bù rú gēn de shī fù chū jiā qù bà!" dào rén dào:" wú nǎi nán huá lǎo xiān qī yuán zhōng gāo zú dì zǐ。lǎo xiān dào rǔ yǒu dào gǔ,tè qiǎn wǒ lái dù rǔ de。rǔ jì jiàn le jìng tóu,yí zǎo zǎo huí shǒu。" mò jì suì shì zhǎng shì duǎn shù yǔ mò wēngmò lǎo。liǎng rén jiàn shì zhēn xiān lái dù tā,bù hǎo xiāng liú。kuàng tā shēn zi qù le,yí xià liǎo wú shù jīn yín,liǎng rén jìn hǎo shòu yòng,yǒu hé bù kě?zhǐ de tīng tā zì xíng。mò jì suí yě pī tóu fà,wǎn zuò liǎng yā jì,gēn zhe dào rén yún yóu qù le。hòu lái bù zhī suǒ zhōng,xiǎng bì chéng xiān le dào qù le。kàn guān bù xìn,zhǐ kàn nán huá zhēn jīng yǒu tǔ yī duàn dùn guǒ。huà běn shuō chè,quán zuò sàn chǎng。

  莫翁见他如此,要寻个医人来医治他,只见门前有一个双丫髻的道人走将来,一称善治人间恍惚之症。莫翁接到厅上,教莫继出来相见。元来正是昔日传与真言的那个道人,见了莫继道:“你梦还未醒么?”莫继道:“师父,你前者教我真言,我不曾忘了。只是前日念了,夜夜受用。后来因夜里好处多,应着日里歹处,一程儿不敢念,便再没快活的梦了。而今就念煞也无用了,不知何故。”道人道:“我这五字真言,乃是主夜神咒。《华严经》云:‘善财童子参善知识,至阎浮提摩竭提国迦毗罗城,见主夜神名曰婆珊婆演底。神言:我得菩萨破一切生痴暗法,光明解脱。’所以持念百遍,能生欢喜之梦。前见汝苦恼不过,故使汝梦中快活。汝今日间要享富厚,晚间宜受恐怖,此乃一定之理。人世有好必有歉,有荣华必有销歇,汝前日梦中岂不见过了么?”奠继言下大悟,倒身下拜道:“师父,弟子而今晓得世上没有十全的事,要那富贵无干,总来与我前日封侯拜将一般,不如跟的师父出家去罢!”道人道:“吾乃南华老仙漆园中高足弟子。老仙道汝有道骨,特遣我来度汝的。汝既见了境头,宜早早回首。”莫继遂是长是短述与莫翁、莫姥。两人见是真仙来度他,不好相留。况他身子去了,遗下了无数金银,两人尽好受用,有何不可?只得听他自行。莫继随也披头发,挽做两丫髻,跟着道人云游去了。后来不知所终,想必成仙了道去了。看官不信,只看《南华真经》有吐一段囤果。话本说彻,权作散场。

   zǒng yīn yī piàn pó xīn,rì xiàng chī rén shuō mèng。

  总因一片婆心,日向痴人说梦。

   cǐ zhōng dǎ pò guān tóu,bàng hè hé xū niān nòng?

  此中打破关头,棒喝何须拈弄?



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章