中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 文心雕龙 正文

明诗(文心雕龙)拼音版、注音及读音

文心雕龙

  明诗拼音版、注音及读音:

出处:文心雕龙

míng shī

明诗

   dà shùn yún" shī yán zhì,gē yǒng yán。" shèng mó suǒ xī,yì yǐ míng yǐ。shì yǐ" zài xīn wèi zhì,fā yán wèi shī",shū wén zài shí,qí zài zī hū!shī zhě,chí yě,chí rén qíng xìng sān bǎi zhī bì,yì guī" wú xié",chí zhī wèi xùn,yǒu fú yān ěr。

  大舜云∶“诗言志,歌永言。”圣谟所析,义已明矣。是以“在心为志,发言为诗”,舒文载实,其在兹乎!诗者,持也,持人情性;三百之蔽,义归“无邪”,持之为训,有符焉尔。

   rén bǐng qī qíng,yìng wù sī gǎn,gǎn wù yín zhì,mò fēi zì rán。xī gé tiān lè cí,xuán niǎo zài qū huáng dì yún mén,lǐ bù kōng xián。zhì yáo yǒu dà táng zhī gē,shùn zào nán fēng zhī shī,guān qí èr wén,cí dá ér yǐ。jí dà yǔ chéng gōng,jiǔ xù wéi gē tài kāng bài dé,wǔ zǐ xián yuàn: shùn měi kuāng è,qí lái jiǔ yǐ。zì shāng jì zhōu,yǎsòng yuán bèi,sì shǐ biāo bǐng,liù yì huán shēn。zi xià jiān xuàn sù zhī zhāng,zǐ gòng wù zuó mo zhī jù,gù shāng cì èr zi,kě yǔ yán shī。zì wáng zé tiǎn jié,fēng rén chuò cǎi,chūn qiū guān zhì,fěng sòng jiù zhāng,chóu zuò yǐ wéi bīn róng,tǔ nà ér chéng shēn wén。dǎi chǔ guó fěng yuàn,zé lí sāo wèi cì。qín huáng miè diǎn,yì zào xiān shī。

  人禀七情,应物斯感,感物吟志,莫非自然。昔葛天乐辞,《玄鸟》在曲;黄帝《云门》,理不空弦。至尧有《大唐》之歌,舜造《南风》之诗,观其二文,辞达而已。及大禹成功,九序惟歌;太康败德,五子咸怨:顺美匡恶,其来久矣。自商暨周,《雅》、《颂》圆备,四始彪炳,六义环深。子夏监绚素之章,子贡悟琢磨之句,故商赐二子,可与言诗。自王泽殄竭,风人辍采,春秋观志,讽诵旧章,酬酢以为宾荣,吐纳而成身文。逮楚国讽怨,则《离骚》为刺。秦皇灭典,亦造《仙诗》。

   hàn chū sì yán,wéi mèng shǒu chàng,kuāng jiàn zhī yì,jì guǐ zhōu rén。xiào wǔ ài wén,bǎi liáng liè yùn yán mǎ zhī tú,shǔ cí wú fāng。zhì chéng dì pǐn lù,sān bǎi yú piān,cháo zhāng guó cǎi,yì yún zhōu bèi。ér cí rén yí hàn,mò jiàn wǔ yán,suǒ yǐ lǐ língbān jié yú jiàn yí yú hòu dài yě。àn zhào nán xíng lù,shǐ zhào bàn zhāng rú zǐ cāng láng,yì yǒu quán qū xiá yù yōu gē,yuǎn jiàn chūn qiū xié jìng tóng yáo,jìn zài chéng shì: yuè shí qǔ zhèng,zé wǔ yán jiǔ yǐ。yòu gǔ shī jiā lì,huò chēng méi shū,qí gū zhú yī piān,zé fù yì zhī cí。bǐ cǎi ér tuī,liǎng hàn zhī zuò yě。guān qí jié tǐ sǎn wén,zhí ér bù yě,wǎn zhuǎn fù wù,chāo chàng qiè qíng,shí wǔ yán zhī guān miǎn yě。zhì yú zhāng héng yuàn piān,qīng diǎn kě wèi xiān shī huǎn gē,yǎ yǒu xīn shēng。

  汉初四言,韦孟首唱,匡谏之义,继轨周人。孝武爱文,柏梁列韵;严马之徒,属辞无方。至成帝品录,三百馀篇,朝章国采,亦云周备。而辞人遗翰,莫见五言,所以李陵、班婕妤见疑于后代也。按《召南·行露》,始肇半章;孺子《沧浪》,亦有全曲;《暇豫》优歌,远见春秋;《邪径》童谣,近在成世:阅时取证,则五言久矣。又古诗佳丽,或称枚叔,其《孤竹》一篇,则傅毅之词。比采而推,两汉之作也。观其结体散文,直而不野,婉转附物,怊怅切情,实五言之冠冕也。至于张衡《怨篇》,清典可味;《仙诗缓歌》,雅有新声。

   jì jiàn ān zhī chū,wǔ yán téng yǒng,wén dì chén sī,zòng pèi yǐ chěng jié wáng xú yīng liú,wàng lù ér zhēng qū bìng lián fēng yuè,xiá chí yuàn,shù ēn róng,xù hān yàn,kāng kǎi yǐ rèn qì,lěi luò yǐ shǐ cái zào huái zhǐ shì,bù qiú xiān mì zhī qiǎo,qū cí zhú mào,wéi qǔ zhāo xī zhī néng cǐ qí suǒ tóng yě。jí zhèng shǐ míng dào,shī zá xiān xīn hé yàn zhī tú,lǜ duō fú qiǎn。wéi jī zhì qīng jùn,ruǎn zhǐ yáo shēn,gù néng biāo yān。ruò nǎi yīng qú bǎi yī,dú lì bù jù,cí jué yì zhēn,yì wèi zhī yí zhí yě。

  暨建安之初,五言腾踊,文帝陈思,纵辔以骋节;王徐应刘,望路而争驱;并怜风月,狎池苑,述恩荣,叙酣宴,慷慨以任气,磊落以使才;造怀指事,不求纤密之巧,驱辞逐貌,唯取昭晰之能∶此其所同也。及正始明道,诗杂仙心;何晏之徒,率多浮浅。唯嵇志清峻,阮旨遥深,故能标焉。若乃应璩《百一》,独立不惧,辞谲义贞,亦魏之遗直也。

   jìn shì qún cái,shāo rù qīng qǐ。zhāng pān zuǒ lù,bǐ jiān shī qú,cǎi rù yú zhèng shǐ,lì róu yú jiàn ān。huò xī wén yǐ wéi miào,huò liú mí yǐ zì yán,cǐ qí dà lüè yě。jiāng zuǒ piān zhì,nì hū xuán fēng,chī xiào xùn wù zhī zhì,chóng shèng wàng jī zhī tán,yuán sūn yǐ xià,suī gè yǒu diāo cǎi,ér cí qù yī kuí,mò yǔ zhēng xióng,suǒ yǐ jǐng chún xiān piān,tǐng bá ér wèi juàn yǐ。sòng chū wén yǒng,tǐ yǒu yīn gé。zhuāng lǎo gào tuì,ér shān shuǐ fāng zī lì cǎi bǎi zì zhī ǒu,zhēng jià yī jù zhī qí,qíng bì jí mào yǐ xiě wù,cí bì qióng lì ér zhuī xīn,cǐ jìn shì zhī suǒ jìng yě。

  晋世群才,稍入轻绮。张潘左陆,比肩诗衢,采缛于正始,力柔于建安。或析文以为妙,或流靡以自妍,此其大略也。江左篇制,溺乎玄风,嗤笑徇务之志,崇盛忘机之谈,袁孙已下,虽各有雕采,而辞趣一揆,莫与争雄,所以景纯《仙篇》,挺拔而为隽矣。宋初文咏,体有因革。庄老告退,而山水方滋;俪采百字之偶,争价一句之奇,情必极貌以写物,辞必穷力而追新,此近世之所竞也。

   gù pù guān liè dài,ér qíng biàn zhī shù kě jiān cuō jǔ tóng yì,ér gāng lǐng zhī yào kě míng yǐ。ruò fú sì yán zhèng tǐ,zé yǎ rùn wèi běn wǔ yán liú diào,zé qīng lì jū zōng,huá shí yì yòng,wéi cái suǒ ān。gù píng zi dé qí yǎ,shū yè hán qí rùn,mào xiān níng qí qīng,jǐng yáng zhèn qí lì,jiān shàn zé zi jiàn zhòng xuān,piān měi zé tài chòng gōng gàn。rán shī yǒu héng cái,sī wú dìng wèi,suí xìng shì fēn,xiān néng tōng yuán。ruò miào shí suǒ nán,qí yì yě jiāng zhì hū yǐ wéi yì,qí nán yě fāng lái。zhì yú sān liù zá yán,zé chū zì piān shí lí hé zhī fā,zé méng yú tú chèn huí wén suǒ xìng,zé dào yuán wèi shǐ lián jù gòng yùn,zé bǎi liáng yú zhì jù xì huò shū,qíng lǐ tóng zhì,zǒng guī shī yòu,gù bù fán yún。

  故铺观列代,而情变之数可监;撮举同异,而纲领之要可明矣。若夫四言正体,则雅润为本;五言流调,则清丽居宗,华实异用,惟才所安。故平子得其雅,叔夜含其润,茂先凝其清,景阳振其丽,兼善则子建仲宣,偏美则太冲公干。然诗有恒裁,思无定位,随性适分,鲜能通圆。若妙识所难,其易也将至;忽以为易,其难也方来。至于三六杂言,则出自篇什;离合之发,则萌于图谶;回文所兴,则道原为始;联句共韵,则柏梁馀制;巨细或殊,情理同致,总归诗囿,故不繁云。

   zàn yuē

  赞曰∶

   mín shēng ér zhì,yǒng gē suǒ hán。xīng fā huáng shì,fēng liú èr nán。

  民生而志,咏歌所含。兴发皇世,风流《二南》。

   shén lǐ gòng qì,zhèng xù xiāng cān。yīng huá mí rù,wàn dài yǒng dān。

  神理共契,政序相参。英华弥缛,万代永耽。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章