中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 文心雕龙 正文

诠赋(文心雕龙)拼音版、注音及读音

文心雕龙

  诠赋拼音版、注音及读音:

出处:文心雕龙

quán fù

诠赋

   shī yǒu liù yì,qí èr yuē fù。fù zhě,pù yě,pù cǎi lí wén,tǐ wù xiě zhì yě。xī shào gōng chēng" gōng qīng xiàn shī,shī zhēn sǒu fù"。chuán yún" dēng gāo néng fù,kě wèi dài fū。" shī xù zé tóng yì,chuán shuō zé yì tǐ。zǒng qí guī tú,shí xiàng zhī gàn。gù liú xiàng míng" bù gē ér sòng",bān gù chēng" gǔ shī zhī liú yě"。

  《诗》有六义,其二曰赋。赋者,铺也,铺采攡文,体物写志也。昔邵公称∶“公卿献诗,师箴瞍赋”。传云∶“登高能赋,可为大夫。”诗序则同义,传说则异体。总其归途,实相枝干。故刘向明“不歌而颂”,班固称“古诗之流也”。

   zhì rú zhèng zhuāng zhī fù dà suì,shì wěi zhī fù hú qiú,jié yán shou dòu yùn,cí zì jǐ zuò,suī hé fù tǐ,míng ér wèi róng。jí líng jūn chàng sāo,shǐ guǎng shēng mào。rán zé fù yě zhě,shòu mìng yú shī rén,ér tà yǔ yú chǔ cí yě。yú shì xún kuàng lǐ zhì,sòng yù fēngdiào,yuán xī míng hào,yǔ shī huà jìng,liù yì fù yōng,wèi chéng dà guó。suì shù kè zhǔ yǐ shǒu yǐn,jí shēng mào yǐ qióng wén。sī gài bié shī zhī yuán shǐ,mìng fù zhī jué chū yě。

  至如郑庄之赋《大隧》,士蔿之赋《狐裘》,结言扌豆韵,词自己作,虽合赋体,明而未融。及灵均唱《骚》,始广声貌。然则赋也者,受命于诗人,而拓宇于《楚辞》也。于是荀况《礼》《智》,宋玉《风》、《钓》,爰锡名号,与诗画境,六义附庸,蔚成大国。遂述客主以首引,极声貌以穷文。斯盖别诗之原始,命赋之厥初也。

   qín shì bù wén,pō yǒu zá fù。hàn chū cí rén,shùn liú ér zuò。lù jiǎ kòu qí duān,jiǎ yì zhèn qí xù,méi mǎ bō qí fēng,wáng yáng chěng qí shì,gāo shuò yǐ xià,pǐn wù bì tú。fán jī yú xuān shí,jiào yuè yú chéng shì,jìn yù zhī fù,qiān yǒu yú shǒu,tǎo qí yuán liú,xìn xìng chǔ ér shèng hàn yǐ。

  秦世不文,颇有杂赋。汉初词人,顺流而作。陆贾扣其端,贾谊振其绪,枚马播其风,王扬骋其势,皋朔已下,品物毕图。繁积于宣时,校阅于成世,进御之赋,千有馀首,讨其源流,信兴楚而盛汉矣。

   fū jīng diàn yuàn liè,shù xíng xù zhì,bìng tǐ guó jīng yě,yì shàng guāng dà。jì lǚ duān yú chàng xù,yì guī yú yú zǒng luàn。xù yǐ jiàn yán,shǒu yǐn qíng běn,luàn yǐ lǐ piān,xiě sòng wén shì。àn nà zhī zú zhāng,mǐn mǎ chēng luàn,gù zhī yīn rén jí sòng,chǔ rén lǐ fù,sī bìng hóng cái zhī huán yù,yǎ wén zhī shū xiá yě。zhì yú cǎo qū qín zú,shù pǐn zá lèi,zé chù xìng zhì qíng,yīn biàn qǔ huì,nǐ zhū xíng róng,zé yán wù xiān mì xiàng qí wù yí,zé lǐ guì cè fù sī yòu xiǎo zhì zhī qū zhěn,qí qiǎo zhī jī yào yě。

  夫京殿苑猎,述行序志,并体国经野,义尚光大。既履端于倡序,亦归馀于总乱。序以建言,首引情本,乱以理篇,写送文势。按《那》之卒章,闵马称乱,故知殷人辑颂,楚人理赋,斯并鸿裁之寰域,雅文之枢辖也。至于草区禽族,庶品杂类,则触兴致情,因变取会,拟诸形容,则言务纤密;象其物宜,则理贵侧附;斯又小制之区畛,奇巧之机要也。

   guān fū xún jié yǐn yǔ,shì shù zì huán,sòng fā kuā tán,shí shǐ yín lì。méi chéng tú yuán,jǔ yào yǐ huì xīn xiàng rú shàng lín,fán lèi yǐ chéng yàn jiǎ yì fú niǎo,zhì biàn yú qíng lǐ zi yuān dòng xiāo,qióng biàn yú shēng mào mèng jiān liǎng dū,míng xuàn yǐ yǎ shàn zhāng héng èr jīng,xùn fā yǐ hóng fù zi yún gān quán,gòu shēn wěi zhī fēng yán shòu líng guāng,hán fēi dòng zhī shì: fán cǐ shí jiā,bìng cí fù zhī yīng jié yě。jí zhòng xuān mí mì,fā piān bì qiú wěi zhǎng bó tōng,shí féng zhuàng cǎi tài chòng ān rén,cè xūn yú hóng guī shì héng zǐ ān,dǐ jī yú liú zhì,jǐng chún qǐ qiǎo,rù lǐ yǒu yú yàn bó gěng gài,qíng yùn bù kuì: yì wèijìn zhī fù shǒu yě。

  观夫荀结隐语,事数自环,宋发夸谈,实始淫丽。枚乘《菟园》,举要以会新;相如《上林》,繁类以成艳;贾谊《鵩鸟》,致辨于情理;子渊《洞箫》,穷变于声貌;孟坚《两都》,明绚以雅赡;张衡《二京》,迅发以宏富;子云《甘泉》,构深玮之风;延寿《灵光》,含飞动之势:凡此十家,并辞赋之英杰也。及仲宣靡密,发篇必遒;伟长博通,时逢壮采;太冲安仁,策勋于鸿规;士衡子安,底绩于流制,景纯绮巧,缛理有馀;彦伯梗概,情韵不匮:亦魏、晋之赋首也。

   yuán fū dēng gāo zhī zhǐ,gài dǔ wù xīng qíng。qíng yǐ wù xìng,gù yì bì míng yǎ wù yǐ qíng guān,gù cí bì qiǎo lì。lì cí yǎ yì,fú cǎi xiāng shèng,rú zǔ zhī zhī pǐn zhū zǐ,huà huì zhī zhe xuán huáng。wén suī xīn ér yǒu zhì,sè suī róu ér yǒu běn,cǐ lì fù zhī dà tǐ yě。rán zhú mò zhī chóu,miè qì qí běn,suī dú qiān fù,yù huò tǐ yào。suì shǐ fán huá sǔn zhī,gāo yú hài gǔ,wú guì fēng guǐ,mò yì quàn jiè,cǐ yáng zi suǒ yǐ zhuī huǐ yú diāo chóng,yí qiào yú wù hú zhě yě。

  原夫登高之旨,盖睹物兴情。情以物兴,故义必明雅;物以情观,故词必巧丽。丽词雅义,符采相胜,如组织之品朱紫,画绘之著玄黄。文虽新而有质,色虽糅而有本,此立赋之大体也。然逐末之俦,蔑弃其本,虽读千赋,愈惑体要。遂使繁华损枝,膏腴害骨,无贵风轨,莫益劝戒,此扬子所以追悔于雕虫,贻诮于雾縠者也。

   zàn yuē

  赞曰∶

   fù zì shī chū,fēn qí yì pài。xiě wù tú mào,wèi shì diāo huà。

  赋自诗出,分歧异派。写物图貌,蔚似雕画。

   yì zhì bì yáng,yán kuàng wú ài。fēng guī lì zé,cí jiǎn tí bài。

  抑滞必扬,言旷无隘。风归丽则,辞翦荑稗。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章