中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 文心雕龙 正文

议对(文心雕龙)拼音版、注音及读音

文心雕龙

  议对拼音版、注音及读音:

出处:文心雕龙

yì duì

议对

  " zhōu yuán zī móu",shì wèi wèi yì。yì zhī yán yí,shěn shì yí yě。yì zhī jié guà" jūn zǐ yǐ zhì dù shù,yì dé xíng"。zhōu shū yuē" yì shì yǐ zhì,zhèng nǎi fú mí"。yì guì jié zhì,jīng diǎn zhī tǐ yě。

  “周爰咨谋”,是谓为议。议之言宜,审事宜也。《易》之《节卦》∶“君子以制度数,议德行”。《周书》曰∶“议事以制,政乃弗迷”。议贵节制,经典之体也。

   xī guǎn zhòng chēng xuān yuán yǒu míng tái zhī yì,zé qí lái yuǎn yǐ。hóng shuǐ zhī nán,yáo zī sì yuè,zhái kuí zhī jǔ,shùn chóu wǔ rén sān dài suǒ xìng,xún jí chú ráo。chūn qiū shì sòng,lǔ huán yù yì。jí zhào líng hú fú,ér jì fù zhēng lùn shāng yāng biàn fǎ,ér gān lóng jiāo biàn: suī xiàn zhāng wú suàn,ér tóng yì zú guān。qì zhì yǒu hàn,shǐ lì bó yì。bó zhě,zá yě,zá yì bù chún,gù yuē bó yě。zì liǎng hàn wén míng,kǎi shì zhāo bèi,ǎi ǎi duō shì,fā yán yíng tíng ruò jiǎ yì zhī biàn dài zhū shēng,kě wèi jié yú yì yě。zhì rú wú qiū zhī bó xié gōng,ān guó zhī biàn xiōng nú,jiǎ juān zhī zhī chén yú zhū yá,liú xīn zhī biàn yú zǔ zōng: suī zhì wén bù tóng,dé shì yào yǐ。ruò nǎi zhāng mǐn zhī duàn qīng wǔ,guō gōng zhī yì shàn zhū chéng xiǎo zhī bó xiào shì,sī mǎ zhī zhī yì huò qián hé zēng juān chū nǚ zhī kē,qín xiù dìng jiǎ chōng zhī shì: shì shí yǔn dàng,kě wèi dá yì tǐ yǐ。hàn shì shàn bó,zé yīng shào wéi shǒu jìn dài néng yì,zé fù xián wèi zōng。rán zhòng yuàn bó gǔ,ér quán guàn yǒu xù zhǎng yú shí zhì,ér shǔ cí zhī fán。jí lù jī duàn yì,yì yǒu fēng yǐng,ér yú cí fú jiǎn,pō lèi wén gǔ。yì gè yǒu měi,fēng gé cún yān。

  昔管仲称轩辕有明台之议,则其来远矣。洪水之难,尧咨四岳,宅揆之举,舜畴五人;三代所兴,询及刍荛。春秋释宋,鲁桓预议。及赵灵胡服,而季父争论;商鞅变法,而甘龙交辩:虽宪章无算,而同异足观。迄至有汉,始立驳议。驳者,杂也,杂议不纯,故曰驳也。自两汉文明,楷式昭备,蔼蔼多士,发言盈庭;若贾谊之遍代诸生,可谓捷于议也。至如吾丘之驳挟弓,安国之辩匈奴,贾捐之之陈于珠崖,刘歆之辨于祖宗:虽质文不同,得事要矣。若乃张敏之断轻侮,郭躬之议擅诛;程晓之驳校事,司马芝之议货钱;何曾蠲出女之科,秦秀定贾充之谥:事实允当,可谓达议体矣。汉世善驳,则应劭为首;晋代能议,则傅咸为宗。然仲瑗博古,而铨贯有叙;长虞识治,而属辞枝繁。及陆机断议,亦有锋颖,而腴辞弗剪,颇累文骨。亦各有美,风格存焉。

   fū dòng xiān nǐ yì,míng yòng jī yí,suǒ yǐ jìng shèn qún wù,chí zhāng zhì shù。gù qí dà tǐ suǒ zī,bì shū niǔ jīng diǎn,cǎi gù shí yú qián dài,guān tōng biàn yú dāng jīn。lǐ bù miù yáo qí zhī,zì bù wàng shū qí zǎo。yòu jiāo sì bì dòng yú lǐ,róng shì bì liàn yú bīng,diàn gǔ xiān xiǎo yú nóng,duàn sòng wù jīng yú lǜ。rán hòu biāo yǐ xiǎn yì,yuē yǐ zhèng cí,wén yǐ biàn jié wèi néng,bù yǐ fán rù wèi qiǎo shì yǐ míng hé wèi měi,bù yǐ huán yǐn wèi qí: cǐ gāng lǐng zhī dà yào yě。ruò bù dá zhèng tǐ,ér wǔ bǐ nòng wén,zhī lí gòu cí,chuān záo huì qiǎo,kōng chěng qí huá,gù wèi shì shí suǒ bìn,shè dé qí lǐ,yì wèi yóu cí suǒ mái yǐ。xī qín nǚ jià jìn,cóng wén yī zhī yìng,jìn rén guì yìng ér jiàn nǚ chǔ zhū yù zhèng,wèi xūn guì zhī dú,zhèng rén mǎi dú ér huán zhū。ruò wén fú yú lǐ,mò shèng qí běn,zé qín nǚ chǔ zhū,fù cún yú zī yǐ。

  夫动先拟议,明用稽疑,所以敬慎群务,弛张治术。故其大体所资,必枢纽经典,采故实于前代,观通变于当今。理不谬摇其枝,字不妄舒其藻。又郊祀必洞于礼,戎事必练于兵,佃谷先晓于农,断讼务精于律。然后标以显义,约以正辞,文以辨洁为能,不以繁缛为巧;事以明核为美,不以环隐为奇:此纲领之大要也。若不达政体,而舞笔弄文,支离构辞,穿凿会巧,空骋其华,固为事实所摈,设得其理,亦为游辞所埋矣。昔秦女嫁晋,从文衣之媵,晋人贵媵而贱女;楚珠鬻郑,为薰桂之椟,郑人买椟而还珠。若文浮于理,末胜其本,则秦女楚珠,复存于兹矣。

   yòu duì cè zhě,yìng zhào ér chén zhèng yě shè cè zhě,tàn shì ér xiàn shuō yě。yán zhōng lǐ zhǔn,pì shè hóu zhōng de èr míng suī shū,jí yì zhī bié tǐ yě。gǔ zhě zào shì,xuǎn shì kǎo yán。hàn wén zhōng nián,shǐ jǔ xián liáng,cháo cuò duì cè,wèi wéi jǔ shǒu。jí xiào wǔ yì míng,páng qiú jùn yì,duì cè zhě yǐ dì yī dēng yōng,shè cè zhě yǐ jiǎ kē rù shì,sī gù xuǎn xián yào shù yě。guān cháo shì zhī duì,yàn gǔ míng jīn,cí cái yǐ biàn,shì tōng ér shàn,chāo shēng gāo dì,xìn yǒu zhēng yǐ。zhòng shū zhī duì,zǔ shù chūn qiū,běn yīn yáng zhī huà,jiū liè dài zhī biàn,fán ér bù hùn zhě,shì lǐ míng yě。gōng sūn zhī duì,jiǎn ér wèi bó,rán zǒng yào yǐ yuē wén,shì qiè ér qíng jǔ,suǒ yǐ tài cháng jū xià,ér tiān zǐ zhuó shàng yě。dù qīn zhī duì,lüè ér zhǐ shì,cí yǐ zhì xuān,bù wéi wén zuò。jí hòu hàn lǔ pī,cí qì zhì sù,yǐ rú yǎ zhōng cè,dú rù gāo dì。fán cǐ wǔ jiā,bìng qián dài zhī míng fàn yě。wèi jìn yǐ lái,shāo wù wén lì,yǐ wén jì shí,suǒ shī yǐ duō。jí qí lái xuǎn,yòu chēng jí bú huì,suī yù qiú wén,fú kě de yě。shì yǐ hàn yǐn bó shì,ér zhì jí hū táng jìn cè xiù cái,ér jūn xìng yú qián,wú tā guài yě,xuǎn shī zhī yì ěr。fū bó yì piān biàn,gè zhí yì jiàn duì cè yú yáng,dà míng zhì dào。shǐ shì shēn yú zhèng shù,lǐ mì yú shí wù,zhuó sān wǔ yǐ róng shì,ér fēi yū huǎn zhī gāo tán yù quán biàn yǐ zhěng sú,ér fēi kè bó zhī wěi lùn fēng huī huī ér néng yuǎn,liú yáng yáng ér bù yì,wáng tíng zhī měi duì yě。nán yǐ zāi,shì zhī wèi cái yě!huò liàn zhì ér guǎ wén,huò gōng wén ér shū zhì。duì cè suǒ xuǎn,shí shǔ tōng cái,zhì zú wén yuǎn,bù qí xiān yú!

  又对策者,应诏而陈政也;射策者,探事而献说也。言中理准,譬射侯中的;二名虽殊,即议之别体也。古者造士,选事考言。汉文中年,始举贤良,晁错对策,蔚为举首。及孝武益明,旁求俊乂,对策者以第一登庸,射策者以甲科入仕,斯固选贤要术也。观晁氏之对,验古明今,辞裁以辨,事通而赡,超升高第,信有征矣。仲舒之对,祖述《春秋》,本阴阳之化,究列代之变,烦而不慁者,事理明也。公孙之对,简而未博,然总要以约文,事切而情举,所以太常居下,而天子擢上也。杜钦之对,略而指事,辞以治宣,不为文作。及后汉鲁丕,辞气质素,以儒雅中策,独入高第。凡此五家,并前代之明范也。魏晋以来,稍务文丽,以文纪实,所失已多。及其来选,又称疾不会,虽欲求文,弗可得也。是以汉饮博士,而雉集乎堂;晋策秀才,而麏兴于前,无他怪也,选失之异耳。夫驳议偏辨,各执异见;对策揄扬,大明治道。使事深于政术,理密于时务,酌三五以熔世,而非迂缓之高谈;驭权变以拯俗,而非刻薄之伪论;风恢恢而能远,流洋洋而不溢,王庭之美对也。难矣哉,士之为才也!或练治而寡文,或工文而疏治。对策所选,实属通才,志足文远,不其鲜欤!

   zàn yuē

  赞曰∶

   yì wéi chóu zhèng,míng shí xiàng kè。duàn lǐ bì gāng,lí cí wú nuò。

  议惟畴政,名实相课。断理必刚,攡辞无懦。

   duì cè wáng tíng,tóng shí zhuó hé。zhì tǐ gāo bǐng,yǎ mó yuǎn bō。

  对策王庭,同时酌和。治体高秉,雅谟远播。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章