中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 文心雕龙 正文

风骨(文心雕龙)拼音版、注音及读音

文心雕龙

  风骨拼音版、注音及读音:

出处:文心雕龙

fēng gǔ

风骨

   shī zǒng liù yì,fēng guān qí shǒu,sī nǎi huà gǎn zhī běn yuán,zhì qì zhī fú qì yě。shì yǐ chāo chàng shù qíng,bì shǐ hū fēng shěn yín pù cí,mò xiān yú gǔ。gù cí zhī dài gǔ,rú tǐ zhī shù hái qíng zhī hán fēng,yóu xíng zhī bāo qì。jié yán duān zhí,zé wén gǔ chéng yān yì qì jùn shuǎng,zé wén fēng qīng yān。ruò fēng zǎo kè shàn,fēng gǔ bù fēi,zé zhèn cǎi shī xiān,fù shēng wú lì。shì yǐ zhuì lǜ cái piān,wù yíng shǒu qì,gāng jiàn jì shí,huī guāng nǎi xīn。qí wéi wén yòng,pì zhēng niǎo zhī shǐ yì yě。

  《诗》总六义,风冠其首,斯乃化感之本源,志气之符契也。是以怊怅述情,必始乎风;沈吟铺辞,莫先于骨。故辞之待骨,如体之树骸;情之含风,犹形之包气。结言端直,则文骨成焉;意气骏爽,则文风清焉。若丰藻克赡,风骨不飞,则振采失鲜,负声无力。是以缀虑裁篇,务盈守气,刚健既实,辉光乃新。其为文用,譬征鸟之使翼也。

   gù liàn yú gǔ zhě,xī cí bì jīng shēn hū fēng zhě,shù qíng bì xiǎn。chuí zì jiān ér nán yí,jié xiǎng níng ér bù zhì,cǐ fēng gǔ zhī lì yě。ruò jí yì féi cí,fán zá shī tǒng,zé wú gǔ zhī zhēng yě。sī bù huán zhōu,qiān kè fá qì,zé wú fēng zhī yàn yě。xī pān xù xī wèi,sī mó jīng diǎn,qún cái tāo bǐ,nǎi qí gǔ suǐ jùn yě xiàng rú fù xiān,qì hào líng yún,wèi wéi cí zōng,nǎi qí fēng lì qiú yě。néng jiàn sī yào,kě yǐ dìng wén,zī shù huò wéi,wú wù fán cǎi。

  故练于骨者,析辞必精;深乎风者,述情必显。捶字坚而难移,结响凝而不滞,此风骨之力也。若瘠义肥辞,繁杂失统,则无骨之征也。思不环周,牵课乏气,则无风之验也。昔潘勖锡魏,思摹经典,群才韬笔,乃其骨髓峻也;相如赋仙,气号凌云,蔚为辞宗,乃其风力遒也。能鉴斯要,可以定文,兹术或违,无务繁采。

   gù wèi wén chēng" wén yǐ qì wéi zhǔ,qì zhī qīng zhuó yǒu tǐ,bù kě lì qiáng ér zhì。" gù qí lùn kǒng róng,zé yún" tǐ qì gāo miào",lùn xú gàn,zé yún" shí yǒu qí qì",lùn liú zhēn,zé yún" yǒu yì qì"。gōng gàn yì yún" kǒng shì zhuō zhuō,xìn hán yì qì bǐ mò zhī xìng,dài bù kě shèng。" bìng zhòng qì zhī zhǐ yě。fū huī dí bèi sè,ér xuān zhù bǎi bù,jī fēng ér lì shěn yě yīng sǔn fá cǎi,ér hàn fēi lì tiān,gǔ jìn ér qì měng yě。wén zhāng cái lì,yǒu shì yú cǐ。ruò fēng gǔ fá cǎi,zé zhì jí hàn lín cǎi fá fēng gǔ,zé zhì cuàn wén yòu wéi zǎo yào ér gāo xiáng,gù wén bǐ zhī míng fèng yě。ruò fú róng zhù jīng diǎn zhī fàn,xiáng jí zǐ shǐ zhī shù,dòng xiǎo qíng biàn,qū zhāo wén tǐ,rán hòu néng fú jiǎ xīn yì,diāo zhòu qí cí。zhāo tǐ,gù yì xīn ér bù luàn,xiǎo biàn,gù cí qí ér bù dú。ruò gǔ cǎi wèi yuán,fēng cí wèi liàn,ér kuà lüè jiù guī,chí wù xīn zuò,suī huò qiǎo yì,wēi bài yì duō,qǐ kōng jié qí zì,pī miù ér chéng jīng yǐ?zhōu shū yún" cí shàng tǐ yào,fú wéi hǎo yì。" gài fáng wén làn yě。rán wén shù duō mén,gè shì suǒ hǎo,míng zhě fú shòu,xué zhě fú shī。yú shì xí huá suí chǐ,liú dùn wàng fǎn。ruò néng què hū zhèng shì,shǐ wén míng yǐ jiàn,zé fēng qīng gǔ jùn,piān tǐ guāng huá。néng yán zhū lǜ,hé yuǎn zhī yǒu zāi!

  故魏文称∶“文以气为主,气之清浊有体,不可力强而致。”故其论孔融,则云“体气高妙”,论徐干,则云“时有齐气”,论刘桢,则云“有逸气”。公干亦云∶“孔氏卓卓,信含异气;笔墨之性,殆不可胜。”并重气之旨也。夫翚翟备色,而翾翥百步,肌丰而力沈也;鹰隼乏采,而翰飞戾天,骨劲而气猛也。文章才力,有似于此。若风骨乏采,则鸷集翰林;采乏风骨,则雉窜文囿;唯藻耀而高翔,固文笔之鸣凤也。若夫熔铸经典之范,翔集子史之术,洞晓情变,曲昭文体,然后能孚甲新意,雕昼奇辞。昭体,故意新而不乱,晓变,故辞奇而不黩。若骨采未圆,风辞未练,而跨略旧规,驰骛新作,虽获巧意,危败亦多,岂空结奇字,纰缪而成经矣?《周书》云∶“辞尚体要,弗惟好异。”盖防文滥也。然文术多门,各适所好,明者弗授,学者弗师。于是习华随侈,流遁忘反。若能确乎正式,使文明以健,则风清骨峻,篇体光华。能研诸虑,何远之有哉!

   zàn yuē

  赞曰∶

   qíng yǔ qì xié,cí gòng tǐ bìng。wén míng yǐ jiàn,guī zhāng nǎi pìn。

  情与气偕,辞共体并。文明以健,珪璋乃聘。

   wèi bǐ fēng lì,yán cǐ gǔ gěng。cái fēng jùn lì,fú cǎi kè bǐng。

  蔚彼风力,严此骨鲠。才锋峻立,符采克炳。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章