中国最专业古诗拼音网
拼音、注音、及翻译和赏析的古诗综合网站

古诗拼音网

网站首页 文心雕龙 正文

通变(文心雕龙)拼音版、注音及读音

文心雕龙

  通变拼音版、注音及读音:

出处:文心雕龙

tōng biàn

通变

   fū shè wén zhī tǐ yǒu cháng,biàn wén zhī shù wú fāng,hé yǐ míng qí rán yé?fán shī fù shū jì,míng lǐ xiāng yīn,cǐ yǒu cháng zhī tǐ yě wén cí qì lì,tōng biàn zé jiǔ,cǐ wú fāng zhī shù yě。míng lǐ yǒu cháng,tǐ bì zī yú gù shí tōng biàn wú fāng,shù bì zhuó yú xīn shēng gù néng chěng wú qióng zhī lù,yǐn bù jié zhī yuán。rán gěng duǎn zhě xián kě,zú pí zhě chuò tú,fēi wén lǐ zhī shù jǐn,nǎi tōng biàn zhī shù shū ěr。gù lùn wén zhī fāng,pì zhū cǎo mù,gēn gàn lì tǔ ér tóng xìng,chòu wèi xī yáng ér yì pǐn yǐ。

  夫设文之体有常,变文之数无方,何以明其然耶?凡诗赋书记,名理相因,此有常之体也;文辞气力,通变则久,此无方之数也。名理有常,体必资于故实;通变无方,数必酌于新声;故能骋无穷之路,饮不竭之源。然绠短者衔渴,足疲者辍途,非文理之数尽,乃通变之术疏耳。故论文之方,譬诸草木,根干丽土而同性,臭味晞阳而异品矣。

   shì yǐ jiǔ dài yǒng gē,zhì hé wén zé。huáng gē" duàn zhú",zhì zhī zhì yě táng gē zài xī,zé guǎng yú huáng shì yú gē qīng yún,zé wén yú táng shí xià gē" diāo qiáng",rù yú yú dài shāng zhōu piān shí,lì yú xià nián。zhì yú xù zhì shù shí,qí kuí yī yě。jì chǔ zhī sāo wén,jǔ shì zhōu rén hàn zhī fù sòng,yǐng xiě chǔ shì wèi zhī piān zhì,gù mù hàn fēng jìn zhī cí zhāng,zhān wàng wèi cǎi。què ér lùn zhī,zé huáng táng chún ér zhì,yú xià zhì ér biàn,shāng zhōu lì ér yǎ,chǔ hàn chǐ ér yàn,wèi jìn qiǎn ér qǐ,sòng chū é ér xīn。cóng zhì jí é,mí jìn mí dàn,hé zé?jìng jīn shū gǔ,fēng mèi qì shuāi yě。

  是以九代咏歌,志合文则。黄歌“断竹”,质之至也;唐歌在昔,则广于黄世;虞歌《卿云》,则文于唐时;夏歌“雕墙”,缛于虞代;商周篇什,丽于夏年。至于序志述时,其揆一也。暨楚之骚文,矩式周人;汉之赋颂,影写楚世;魏之篇制,顾慕汉风;晋之辞章,瞻望魏采。搉而论之,则黄唐淳而质,虞夏质而辨,商周丽而雅,楚汉侈而艳,魏晋浅而绮,宋初讹而新。从质及讹,弥近弥澹,何则?竞今疏古,风昧气衰也。

   jīn cái yǐng zhī shì,kè yì xué wén,duō lüè hàn piān,shī fàn sòng jí,suī gǔ jīn bèi yuè,rán jìn fù ér yuǎn shū yǐ。fū qīng shēng yú lán,jiàng shēng yú qiàn,suī yú běn shǎi,bù néng fù huà。huán jūn shān yún" yǔ jiàn xīn jìn lì wén,měi ér wú cǎi jí jiàn liú yáng yán cí,cháng zhé yǒu de。" cǐ qí yàn yě。gù liàn qīng zhuó jiàng,bì guī lán qiàn jiǎo é fān qiǎn,hái zōng jīng gào。sī zhēn zhuó hū zhì wén zhī jiān,ér yǐn kuò hū yǎ sú zhī jì,kě yǔ yán tōng biàn yǐ。

  今才颖之士,刻意学文,多略汉篇,师范宋集,虽古今备阅,然近附而远疏矣。夫青生于蓝,绛生于蒨,虽逾本色,不能复化。桓君山云∶“予见新进丽文,美而无采;及见刘扬言辞,常辄有得。”此其验也。故练青濯绛,必归蓝蒨;矫讹翻浅,还宗经诰。斯斟酌乎质文之间,而隐括乎雅俗之际,可与言通变矣。

   fū kuā zhāng shēng mào,zé hàn chū yǐ jí,zì zī jué hòu,xún huán xiāng yīn,suī xuān zhù chū zhé,ér zhōng rù lóng nèi。méi chéng qī fā yún" tōng wàng xī dōng hǎi,hóng dòng xī cāng tiān。" xiàng rú shàng lín yún" shì zhī wú duān,chá zhī wú yá,rì chū dōng zhǎo,rù hū xī bēi。" mǎ róng guǎng chéng yún" tiān dì hóng dòng,gù wú duān yá,dà míng chū dōng,rù hū xī bēi"。yáng xióng xiào liè yún" chū rù rì yuè,tiān yǔ dì dá"。zhāng héng xī jīng yún" rì yuè yú shì hū chū rù,xiàng fú sāng yú méng sì。" cǐ bìng guǎng yù jí zhuàng,ér wǔ jiā rú yī。zhū rú cǐ lèi,mò bù xiāng xún,cān wǔ yīn gé,tōng biàn zhī shù yě。

  夫夸张声貌,则汉初已极,自兹厥后,循环相因,虽轩翥出辙,而终入笼内。枚乘《七发》云∶“通望兮东海,虹洞兮苍天。”相如《上林》云∶“视之无端,察之无涯,日出东沼,入乎西陂。”马融《广成》云∶“天地虹洞,固无端涯,大明出东,入乎西陂”。扬雄《校猎》云∶“出入日月,天与地沓”。张衡《西京》云∶“日月于是乎出入,象扶桑于濛汜。”此并广寓极状,而五家如一。诸如此类,莫不相循,参伍因革,通变之数也。

   shì yǐ guī lüè wén tǒng,yí hóng dà tǐ。xiān bó lǎn yǐ jīng yuè,zǒng gāng jì ér shè qì rán hòu tà qú lù,zhì guān jiàn,cháng pèi yuǎn yù,cóng róng àn jié,píng qíng yǐ huì tōng,fù qì yǐ shì biàn,cǎi rú wǎn hóng zhī fèn qí,guāng ruò zhǎng lí zhī zhèn yì,nǎi yǐng tuō zhī wén yǐ。ruò nǎi wò chuò yú piān jiě,jīn jī hū yī zhì,cǐ tíng jiān zhī huí zhòu,qǐ wàn lǐ zhī yì bù zāi!

  是以规略文统,宜宏大体。先博览以精阅,总纲纪而摄契;然后拓衢路,置关键,长辔远驭,从容按节,凭情以会通,负气以适变,采如宛虹之奋鬐,光若长离之振翼,乃颖脱之文矣。若乃龌龊于偏解,矜激乎一致,此庭间之回骤,岂万里之逸步哉!

   zàn yuē

  赞曰∶

   wén lǜ yùn zhōu,rì xīn qí yè。biàn zé kě jiǔ,tōng zé bù fá。

  文律运周,日新其业。变则可久,通则不乏。

   qū shí bì guǒ,chéng jī wú qiè。wàng jīn zhì qí,cān gǔ dìng fǎ。

  趋时必果,乘机无怯。望今制奇,参古定法。



本文暂时没有评论,来添加一个吧!

欢迎 发表评论:

相关文章